Διαμαρτυρία για αίτηση χαρακτηρισμού σχολείου ως πειραματικό.

 Από: Σύλλογο Διδασκόντων 22ου Δημ. Σχολείου Χαλκίδας 

 Θέμα: “Διαμαρτυρία για αίτηση χαρακτηρισμού σχολείου ως πειραματικό” 

     Προς: 1. Διεύθυνση 22ου Δημ. Σχολείου Χαλκίδας 

                2. Δ/νση Α/θμιας Εκπ/σης Ν. Ευβοίας

     Κοιν.: 1.     Περιφερειακή Δ/νση Α/μιας Εκπ/σης Στερεάς Ελλάδας 

                2. Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων 22ου         Δ.Σ. Χαλκίδας 

                 3. Σύλλογο Δασκάλων & Νηπιαγωγών Χαλκίδας 

                 4. 33ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας 

                                                                                                                                                                                                         Χαλκίδα, 8-4-2021 

 Με πρόσφατη εγκύκλιο του ΥΠΑΙΘ 23716/Δ6/1-3-2021 με θέμα: «Πρόσκληση ενδιαφέροντος για το χαρακτηρισμό σχολικών μονάδων ως πρότυπων ή πειραματικών» και μέχρι 23 Μαρτίου οι σχολικές μονάδες της χώρας καλούνταν να υποβάλουν αίτηση, εάν θέλουν να μετατραπούν σε Πρότυπα ή «Πειραματικά». Η απόφαση για την υποβολή αίτησης λαμβάνεται από τον Σύλλογο Διδασκόντων της σχολικής μονάδας ή από τους Δ/ντες εκπαίδευσης. Ο Σύλλογος Διδασκόντων του 22ου Δημοτικού Σχολείου Χαλκίδας συνεδρίασε την Τρίτη 9 Μαρτίου και αφού συζήτησε την πιθανότητα χαρακτηρισμού του σχολείου μας, αποφάσισε  ο μ ό φ ω ν α ότι δεν επιθυμεί τον χαρακτηρισμό του σχολείου ως Πειραματικό.

 Λαμβάνοντας υπόψιν τις πρόσφατες πληροφορίες για αίτηση μετατροπής του σχολείου μας σε Πειραματικό από τον Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Ν. Ευβοίας ερχόμαστε με την παρούσα επιστολή - διαμαρτυρία και με γνώμονα το αναφαίρετο δικαίωμα του διαλόγου μιας δημοκρατίας να ρωτήσουμε: 

Γιατί παρά την ομόφωνα αρνητική εισήγηση του Συλλόγου μας έγινε τελικά η κατάθεση της αίτησης; Γιατί “ενημερωθήκαμε” (24/3) μία μέρα μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων με ένα απλό μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Γιατί τέτοια απαξιωτική στάση έναντι του συλλόγου διδασκόντων; Γιατί δεν αναγνωρίστηκε η προθυμία, το πνεύμα συνεργασίας και ο επαγγελματισμός που έχει επιδείξει ο σύλλογός μας; Με ποια λογική προτάθηκε το σχολείο μας; Άραγε υπολογίστηκαν όλες οι παράμετροι; Γιατί δεν ενημερώθηκε ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας, που έχει σταθεί στο πλάι μας, ως ακούραστος αρωγός σε ό,τι κι αν χρειαστήκαμε με προσωπικούς αγώνες και εργασία για να οργανωθεί άψογα το “άδειο” σχολείο μας; 

Χάνεται δυστυχώς η έννοια του δημόσιου σχολείου μέσα στο οποίο μεγαλώσαμε, διδαχθήκαμε και διδάσκουμε. Ένα ελεύθερο σχολείο για όλους χωρίς κατεστημένα. Βαδίζουμε σε ένα σχολείο συντεταγμένο χωρίς, ουσιαστικά, ελευθερίες, εφόσον θα υπάρχει τυποποίηση διδασκόντων και διδασκομένων. 

Η ίδρυση πειραματικών σχολείων αποτελεί μία εκ των προτέρων κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων. Αντικειμενικά ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων, με διαφορετική χρηματοδότηση, διαφορετικό πρόγραμμα, διαφορετικά μαθήματα. Υποβαθμίζει το σύνολο των σχολείων και ανακατανέμει το μαθητικό δυναμικό. Χάνεται η έννοια του σχολείου της γειτονιάς. Η επιλογή των μαθητών στο σχολείο δε θα γίνεται σύμφωνα με τη διεύθυνση κατοικίας αλλά με κλήρωση. Επομένως καταργούνται τα γεωγραφικά όρια της περιοχής, χάνοντας την χωροθέτησή τους ως προς το μαθητικό δυναμικό του κάθε σχολείου. Γίνεται υποχρεωτική μετακίνηση των μαθητών στις όμορες σχολικές μονάδες, με τις όποιες συνέπειες στην ψυχολογία των μετακινούμενων μαθητών, στην εκπαιδευτική τους διαδικασία, αλλά και στον οικογενειακό προγραμματισμό. 

Σημειωτέον το σχολείο μας δημιουργήθηκε προς αποσυμφόρηση των όμορων σχολείων τα οποία τελικά θα συμφορηθούν ξανά. Το σχολείο μας λειτουργώντας ως “κανονικό” δημόσιο σχολείο, έχει αποδείξει έμπρακτα ότι προάγει τη μάθηση με επιτυχία μέσα από καινοτόμες δράσεις και προγράμματα -που οφείλονται στην προσωπική προσπάθεια των εκπαιδευτικών του σχολείου- ανοιχτό για όλα τα παιδιά της περιοχής που εξυπηρετεί και έτσι επιθυμούμε να παραμείνει. Να συνεχίσει να είναι ένα σχολείο που προάγει ενθουσιασμό για μάθηση, χαρά για γνώση, πολιτισμό. Στα σχολεία που χαρακτηρίζονται Πειραματικά χάνονται οι οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών που είναι οριστικά τοποθετημένοι στο συγκεκριμένο σχολείο. Κατά συνέπεια αλλάζει η αρμονική σύνθεση του συλλόγου διδασκόντων καθώς προσανατολιζόμαστε σε ομαδική αναζήτηση νέας σχολικής μονάδας, γεγονός που θα επηρεάσει και το δικό μας οικογενειακό προγραμματισμό. 

 Θεωρούμε άδικο ενώ καθημερινά προσπαθούμε να προσφέρουμε στους μαθητές μας, να εισπράττουμε γι΄ αυτή μας την προσφορά την απώλεια της οργανικής μας θέσης. Αξίζει να τονίσουμε ότι οι εκπαιδευτικοί της σχολικής μας μονάδας τοποθετηθήκαμε με διαφορετικό εργασιακό καθεστώς και μεταπίπτουμε αναγκαστικά σε δυσμενέστερο, σε αντίθεση με τους νεοεισερχόμενους στα πειραματικά, οι οποίοι διατηρούν τις οργανικές τους θέσεις, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω την άνιση μεταχείριση. Τα σχολεία αυτά θα διοικούνται από μια ειδική, πανίσχυρη Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.Π.Π.Σ.) που θα αξιολογεί τα Πειραματικά Σχολεία και θα αποφασίζει αν θα παραμείνουν Πειραματικά Σχολεία ή αν θα εκπέσουν σε κοινά σχολεία. Η Δ.Ε.Π.Π.Σ. μεριμνά «για την προσέλκυση δωρεών, χορηγών και κάθε είδους παροχών». Θα αποφασίζει για όλα τα ζητήματα των Πειραματικών και Πρότυπων σχολείων της χώρας, όπως: τον τρόπο επιλογής των μαθητών, την επιλογή των διευθυντών και των εκπαιδευτικών των σχολείων, για το ωρολόγιο πρόγραμμα, τη διδακτέα ύλη, τον τρόπο και τις μεθόδους διδασκαλίας, ακόμα και για τη χρηματοδότηση των σχολείων. 

Ο βασικός ρόλος της εκπαιδευτικής διαδικασίας δε θα πρέπει να υποβαθμίζεται στην «εκπαίδευση των λίγων μαθητών», αλλά να είναι η ανύψωση του μορφωτικού επιπέδου ανεξαιρέτως όλων των παιδιών. Αυτή πρέπει να είναι η πραγματική πρόκληση του κάθεσχολείου και του κάθε εκπαιδευτικού και στον τομέα αυτό χρειάζεται στήριξη και βοήθεια. Ας προβληματιστούμε με την άποψη του συγγραφέα – ιστορικού Σαράντη Καργάκου ότι σύγχρονος μαθητής αντιμετωπίζεται ως ένας τενεκές που δε μας ενδιαφέρει με τι θα τον γεμίσουμε αρκεί να τον γεμίσουμε μέχρι πάνω. Αναντίρρητα, πιστεύουμε σε έναν γόνιμο και παραγωγικό διάλογο ώστε να επανεξετάσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους της εκπαίδευσής μας με γνώμονα πάντα το συμφέρον της εκπαιδευτικής κοινότητας, των γονέων και των παιδιών μας. 

Καλούμε τον Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ευβοίας να σεβαστεί την ομόφωνη απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων για τη μη μετατροπή του Σχολείου μας σε πειραματικό και να ανακαλέσει την αίτηση χαρακτηρισμού της σχολικής μας μονάδας ως Πειραματικό. Επιπλέον, να μη προβεί σε καμία άλλη πρόταση χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των εμπλεκόμενων. 

Με εκτίμηση 

Τα μέλη του Συλλόγου Διδασκόντων του 22ου Δημοτικού Σχολείου Χαλκίδας Την παρούσα συνυπογράφουν και οι οργανικά τοποθετημένες εκπαιδευτικοί στο σχολείο μας που με απόσπαση υπηρετούν σε άλλα σχολεία.

Για τη μεταστέγαση 2ου Νηπιαγωγείου Νέας Αρτάκης

Εδώ και πολλά χρόνια στην πόλη μας γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια ανέγερσης κτηρίου για το Μουσικό Σχολείο Χαλκίδας. Ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας επικροτεί όλες αυτές τις ενέργειες και χαιρετίζει επιτέλους τη δημοπράτηση του κτηρίου για το Μουσικό Σχολείο. 

Ο χώρος που επιλέχτηκε απ΄ τις αρμόδιες υπηρεσίες όμως είναι το σημείο που μέχρι σήμερα στεγαζόταν το 2ο Νηπιαγωγείο Νέας Αρτάκης. 

Το ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων – Νηπιαγωγών Χαλκίδας ζητάει σοβαρή λύση στο ζήτημα που έχει δημιουργηθεί, με την ανάληψη πρωτοβουλιών από τους αρμόδιους και με σεβασμό στα παιδιά και στο έργο που επιτελούν οι εκπαιδευτικοί. 

Το πρόγραμμα σπουδών του νηπιαγωγείου, απαιτεί κατάλληλο χώρο και εξοπλισμό για να εφαρμοστεί και η ασφάλεια των παιδιών αυτών έχει ιδιαίτερη σημασία. 

Υπερασπιζόμαστε την ποιότητα στην εκπαίδευση, για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς, για την εκπαίδευση που αξίζει να έχουμε ως κοινωνία. 

Δεν θα δεχτούμε λύση κατώτερη των περιστάσεων που θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ΄τα ήδη υπάρχοντα. 

Η επίτευξη αυτού του στόχου όμως απαιτεί μια ιδιαίτερα επίπονη προσπάθεια και τη στενή και δημιουργική συνεργασία πολλών φορέων, όπως της πολιτικής ηγεσίας, των επιστημόνων, των στελεχών της εκπαίδευσης, των εκπαιδευτικών, των πολιτών. 

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που το ΔΣ του Συλλόγου έχει ζητήσει συνάντηση με τη Δήμαρχο της πόλης, στην οποία εγγράφως έχει καταθέσει τα κτηριακά προβλήματα που έχουν τα σχολεία και τα νηπιαγωγεία της πόλης μας. 

Σε αυτή τη στόχευση ζητάμε συμμάχους, όποια προσπάθεια υποβάθμισης των δικαιωμάτων των παιδιών του νηπιαγωγείου θα μας βρει απέναντι. 

Ο Πρόεδρος                                           Η Γραμματέας 

Λάμπρος Γιαννούχος                              Έφη Βαρβάρου

Ανακοίνωση για τα κολέγια από τον Σύλλογο.

Όχι στην ισοδυναμία των τίτλων των Κολεγίων με αυτών της ανώτατης εκπαίδευσης 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας «Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, Ειδικοί Λογαριασμοί Κονδυλίων Έρευνας Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Ερευνητικών και Τεχνολογικών Φορέων και άλλες διατάξεις» και συγκεκριμένα στο άρθρο 50 αναφέρεται ότι η είσοδος στον εκπαιδευτικό κλάδο, μετά και την προτεινόμενη τροποποίηση, θα προβλέπεται για: 

· Αποφοίτους ΑΕΙ της ημεδαπής 

· Αποφοίτους εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της αλλοδαπής εφόσον έχουν αναγνώριση ακαδημαϊκής ισοτιμίας και αντιστοιχίας από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. 

· Κατόχους αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων βάσει της Οδηγίας 2005/36/ΕΚ 

· Κατόχους αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλου σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με συναφή τίτλο σπουδών για κλάδο εκπαιδευτικού. 

Το θέμα το οποίο έχει προκύψει σε σχέση με τα πτυχία των Κολεγίων δεν είναι αποτέλεσμα μόνο του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου, αλλά αποτελεί επακόλουθο και παλαιότερων νομοθετικών ρυθμίσεων, οι οποίες δεν είχαν γίνει κατανοητές ή δεν τους είχε δοθεί η απαιτούμενη προσοχή. 

Το επίδικο λοιπόν ζήτημα δεν είναι μόνο το σχέδιο νόμου, αλλά και οι ρυθμίσεις του Ν.4635/2019. 

Ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας , ζητά άμεσα να «παγώσουν» όλες οι διαδικασίες που αφορούν στα πτυχία των Κολεγίων και να αποσυρθεί το συγκεκριμένο άρθρο αλλά και οι προηγούμενες διατάξεις του Ν.4635/2019 που αφορούν στο θέμα. 

Το τοπίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δεν μπορεί να αφεθεί σε ασύδοτη λειτουργία, όπου αμφιβόλου ποιότητας ιδρύματα, χωρίς κανέναν έλεγχο θα «εμπορεύονται» τις αγωνίες και τις ελπίδες νέων ανθρώπων και των οικογενειών τους. Στο όνομα της εφαρμογής της ευρωπαϊκής οδηγίας, χάρη σε αυτήν άλλωστε χιλιάδες συμπατριώτες μας με τα πτυχία που έχουν πάρει στα δημόσια Πανεπιστήμια εργάζονται σε όλο τον κόσμο, δεν μπορεί να «ισοπεδώνονται» από την Κυβέρνηση τα πτυχία εξισωμένα με αυτά όλων των Κολεγίων. 

Η Κυβέρνηση, έχει την απόλυτη ευθύνη να ξεκινήσει αυτές τις διαδικασίες και αν δεν το κάνει θα ενισχύσει όλες αυτές τις φωνές που αφήνουν υπονοούμενα ή και ευθείες κατηγορίες ότι προσπαθεί να στείλει «πελάτες» σε ιδιωτικά συμφέροντα. 

Ο Πρόεδρος                               Η Γραμματέας 

Λάμπρος Γιαννούχος                  Έφη Βαρβάρου 

Προτάσεις της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ.

Μετά τα πορίσματα της έρευνας που παρουσιάσαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας, δημοσιεύουμε και τις προτάσεις των δύο Ομοσπονδιών.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματά μας, στην Ελλάδα οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση περιορίζονται με την πάροδο του χρόνου μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Αντίθετα, οι δαπάνες για τη σκιώδη εκπαίδευση αυξήθηκαν (οι δαπάνες για τη σκιώδη εκπαίδευση ως ποσοστό των δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση είναι περίπου στο 34,7%).

Σημαντικοί παράγοντες που ευθύνονται για την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης είναι η έλλειψη προσωπικού στη δημόσια εκπαίδευση, οι βασικές και πολλαπλές σε υποδομές και η γενικότερη στοχοποίηση των λειτουργών της δημόσιας εκπαίδευσης από συστημικούς και μη φορείς και κέντρα πληροφόρησης. 

Με βάση τα ευρήματά της έρευνας, προτείνουμε μέτρα και πρωτοβουλίες ουσιαστικής στήριξης της δημόσιας εκπαίδευσης: 

1. Αύξηση της χρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης 

2. Εστίαση στα περιβάλλοντα που έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση 

3. Ενίσχυση των μισθών των εκπαιδευτικών 

4. Επιστημονική και παιδαγωγική ενίσχυση των εκπαιδευτικών 

5. Εστίαση στην αντιμετώπιση κάθε εγχειρήματος στοχοποίησης και απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης, από ΜΜΕ, κυβερνήσεις, ιδιωτικούς φορείς και οργανισμούς που αποβλέπουν στην ενίσχυση της δυσπιστίας των γονέων και ευρύτερα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στη δημόσια εκπαίδευση. 

6. Ιδιαίτερη μέριμνα και πολυτροπική στήριξη των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων σε όλο το εύρος του εκπαιδευτικού μας συστήματος 

7. Πολιτικά και θεσμικά μέτρα αντιμετώπισης των εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων 

8. Πολιτικά, οικονομικά και θεσμικά μέτρα για την ενίσχυση όλων των δημόσιων εκπαιδευτικών δομών και προγραμμάτων (π.χ. δίχρονη προσχολική αγωγή και εκπαίδευση, ολοήμερο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο, πρόσθετη διδακτική στήριξη, ενισχυτική διδασκαλία, Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας κ.α.).

Συμπερασματικά, η προσέγγιση αυτή προσφέρει ένα νέο ενδιαφέρον ερμηνευτικό πλαίσιο αιτιών, εννοιών, θεωρήσεων και πρακτικών εντός και εκτός της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Τέλος, είναι δεδομένο ότι χρειαζόμαστε περισσότερες μελέτες σχετικά με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας στην εκπαίδευση και διασύνδεση της εκπαιδευτικής έρευνας με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο πεδίο της εκπαιδευτικής πολιτικής.

Πολυνομοσχέδιο άλωσης του εκπαιδευτικού μηχανισμού.

Άρθρο του Χρήστου Κάτσικα

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών.

Πριν από λίγες μέρες, στις 9 Οκτωβρίου, η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως κατά την ομιλία της στην ημερίδα με θέμα «Το εκπαιδευτικό σύστημα και η οικονομία: Η δόμηση του ανθρώπινου κεφαλαίου στην Ελλάδα», που διοργάνωσε το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), ανέπτυξε τους στρατηγικούς στόχους που διατρέχουν οριζόντια το κυβερνητικό πρόγραμμα για την παιδεία και αποτυπώνουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Ανάμεσα σε αυτούς ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη «μεγαλύτερη ελευθερία και μεγαλύτερη αυτονομία για σχολεία και Πανεπιστήμια» και στην «ουσιαστικότερη διασύνδεση με την αγορά εργασίας».

Η «αυτονομία» και η «διασύνδεση με την αγορά εργασίας» είναι ο κοινός τόπος των εκθέσεων της Ε.Ε., του ΣΕΒ και του ΟΟΣΑ, που μαζί με την «αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος», τη «μείωση του μισθολογικού κόστους» και τη «γενικευμένη αξιολόγηση στην εκπαίδευση» αποτελούν εδώ και αρκετά χρόνια τις μόνιμες κατευθυντήριες γραμμές του νεοφιλελευθερισμού.

Η αυτονομία της σχολικής μονάδας σημαίνει την αποκοπή του δημόσιου σχολείου από την κρατική χρηματοδότηση και τη μετατροπή του σε εμπορευματοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ζώνη. Είναι η ευθεία αναζήτηση από τα σχολεία οικονομικών πόρων από την τοπική ή την ευρύτερη αγορά με αντάλλαγμα ιδεολογικές, πολιτιστικές και οικονομικές εξαρτήσεις στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, στην επιλογή και διαχείριση του προσωπικού, στους εκπαιδευτικούς στόχους και το κοινωνικό προφίλ κάθε σχολείου.

«Επιμέρους διατάξεις»

Δύο μέρες αργότερα, στις 11 Οκτωβρίου, το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι εισάγει προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή στα νομοσχέδια του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων και του υπουργείου Υγείας «Επιμέρους Διατάξεις» που αφορούν την αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας πτυχίων από κράτη-μέλη της Ε.Ε. και άλλες χώρες, τη μείωση των εισακτέων των ΑΕΙ, τις διαδικασίες διαχείρισης των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, την αλλαγή του τρόπου επιλογής του σημαιοφόρου στις παρελάσεις του Δημοτικού Σχολείου και την ενίσχυση των «Πρότυπων Σχολείων».

Είναι φανερό ότι η επαναφορά ενός πλαφόν εισαγωγής σε συνδυασμό με τη μείωση των εισακτέων και την πριμοδότηση των πτυχίων των λεγόμενων κολεγίων κουρελιάζει το άρθρο 16 του Συντάγματος και ανοίγει διάπλατα τις πόρτες και τα παράθυρα για την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης.

Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες, μεγάλες τομές στις εκπαιδευτικές δομές θα περιλαμβάνει το πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία το οποίο αναμένεται να παρουσιάσει μέσα στο φθινόπωρο (πιθανότατα τον Νοέμβριο) το υπουργείο Παιδείας.

Η επιλογή νέων στελεχών για τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, η κατάργηση των Περιφερειακών Κέντρων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕΚΕΣ) και των συντονιστών, η επαναφορά (μετά από κρίση) των σχολικών συμβούλων με νέες αρμοδιότητες, η επιλογή-κρίση των πάνω από 10.000 διευθυντών σχολικών μονάδων και κυρίως η αξιολόγηση των 127.000 μόνιμων εκπαιδευτικών (αξιολογικό θεσμικό πλαίσιο) καταλαμβάνουν τα περισσότερα άρθρα του πολυνομοσχεδίου, ενώ παράλληλα θα υπάρχουν διατάξεις για τα Πρότυπα-Πειραματικά Σχολεία, για το νέο Λύκειο και κάποιες ρυθμίσεις που θα αφορούν μικροαλλαγές και «μπαλώματα».

Ας δούμε τα πράγματα με μια σειρά. Οι πρώτες παρεμβάσεις με τα χαρακτηριστικά του επείγοντος για τη Νέα Δημοκρατία και το υπουργείο Παιδείας είναι οι αλλαγές στον «μηχανισμό» της εκπαίδευσης, που περιλαμβάνουν σε αυτή τη φάση την επιλογή νέων προϊσταμένων των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, την κατάργηση των ΠΕΚΕΣ και την επιλογή νέων σχολικών συμβούλων με σαφώς διαφορετικό ρόλο σε σχέση με το παρελθόν, καθώς βεβαίως και τους όρους κρίσης και επιλογής των περίπου 10.000 διευθυντών σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, των οποίων η θητεία τελειώνει με τη λήξη του τρέχοντος σχολικού έτους.

Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την κρίση και την επιλογή προσώπων, τα οποία θα διαδραματίσουν τον βασικό ρόλο στην επιχείρηση αξιολόγησης των 127.000 εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η αξιολόγηση των σχολείων και η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών περιλαμβάνονται στα ιδεολογικά χαρακτηριστικά του κυβερνώντος κόμματος, δομικό στοιχείο της φυσιογνωμίας της Ν.Δ., αλλά και μόνιμη συνταγή του ΟΟΣΑ καθώς αφενός αποτελεί τον βασικό μηχανισμό χειραγώγησης και πειθάρχησης των εκπαιδευτικών, αφετέρου δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για την επιβολή νέων μέτρων μνημονιακής κοπής και έμπνευσης και ακόμη μεγαλύτερο βάθεμα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής στον χώρο της νεολαίας των μαθητικών θρανίων.

Παράλληλα είναι το στρατηγικό εργαλείο για την ένταση του καθεστώτος χειραγώγησης και ομηρίας των εκπαιδευτικών και δραστικής ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων. Η χειραγώγηση του εκπαιδευτικού σώματος και η ανάδειξη των «ημετέρων» σε στελέχη εκπαίδευσης, η συγκρότηση ενός σύνθετου μηχανισμού, ενός τμήματος καλοπληρωμένων στελεχών, των οποίων η μοναδική προσφορά στην εκπαίδευση θα είναι η καταδυνάστευση των μαχόμενων εκπαιδευτικών της τάξης, θα προσφέρει πολλά σε όσους εξασφαλίσουν μια θέση αξιολογητή, αλλά τίποτε απολύτως στο δημόσιο σχολείο.

Αντίθετα, θα αφυδατώσουν την εκπαιδευτική πράξη και θα εντείνουν περισσότερο τις ανισότητες. Η αξιολόγηση των σχολείων και η κατηγοριοποίησή τους θα απελευθερώσουν τις πολιτικές ανταγωνισμού και επιχειρηματικοποίησης της εκπαίδευσης, οι οποίες ευνοούν πάντοτε συγκεκριμένα κοινωνικά-ταξικά συμφέροντα.

Είναι φανερό ότι η αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων και οι διαφορετικές επιδόσεις των σχολείων στη βάση μετρήσιμων δεικτών θα συμβάλουν τάχιστα στην κατηγοριοποίησή τους, ενώ η σχεδιαζόμενη «άρση των γεωγραφικών ορίων» και η «ελεύθερη επιλογή σχολείου», δημόσιου και ιδιωτικού, που εισάγεται στα κείμενα τα οποία δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα, θέλουν να σπρώξουν τα δημόσια σχολεία σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό προς «άγραν πελατών», με την οποία θα συναρτούν τη χρηματοδότηση και τη συνέχιση της λειτουργίας τους.

Από την άλλη, η επίμονη αναφορά των κειμένων του ΣΕΒ και του ΟΟΣΑ στο «υψηλό μισθολογικό κόστος των εκπαιδευτικών» σε συνδυασμό με τη δόλια φιλολογία για τον μικρό μέσο όρο μαθητών ανά εκπαιδευτικό στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πριμοδοτούν τη στόχευση για «εξορθολογισμό και μείωση των δαπανών στην εκπαίδευση», που απλά σημαίνει λιγότεροι εκπαιδευτικοί, χαμηλότεροι μισθοί, εργασιακές σχέσεις γαλέρας, αλλά και λιγότεροι μαθητές, λιγότερα σχολεία, λιγότερα και «ξεχειλωμένα» τμήματα.

Εξετάζεται η περίπτωση άμεσης εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων με τον ισχύοντα νόμο, ώστε «να μπουν τα σχολεία σε κάποιο τύπο αξιολογικής διαδικασίας» και να μη χαθεί «το μεταρρυθμιστικό momentum της κυβέρνησης». Όπως επισημαίνει, με φανερή ανησυχία, αρθρογράφος φιλοκυβερνητικής εφημερίδας, τα κυβερνητικά επιτελεία ανησυχούν πως «δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτό το ευνοϊκό κλίμα θα συνεχίσει να υπάρχει στον ίδιο βαθμό, εάν δεν έχει παραχθεί άμεσα έργο που να αλλάζει την κακή εικόνα της εκπαίδευσης και δεν έχουν δεχθεί καίρια πλήγματα η κυρίαρχη κουλτούρα της δημοσιοϋπαλληλικής αφασίας και η ισχύς του παρακράτους των συνδικαλιστών, ανεξαρτήτως κόμματος-παράταξης».

Έκτακτη Γενική Συνέλευση.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι , 

Το ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων- Νηπιαγωγών Χαλκίδας καλεί όλους τους συναδέλφους, μέλη του Συλλόγου μας, σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση την Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2019 στο Εργατικό Κέντρο και ώρα 19.00 προκειμένου να οργανώσουμε κοινή δράση και να συναποφασίσουμε τη στάση μας για τα παρακάτω θέματα: 

· Για την άμεση κάλυψη των αναγκών των σχολικών μονάδων με εκπαιδευτικούς. Μόνιμοι διορισμοί τώρα!! Άμεσα των 4500 εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή. 

· Για την εφαρμογή σε πλήρη έκταση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης. 

· Για την άρση των μνημονιακών νομοθετημάτων που αφορούν στην εκπαίδευση 

· Για να σταματήσει την επίθεση στην οργανωμένη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων με το «αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο» 

· Για το Ακαδημαϊκό και επιστημονικό έγκλημα που συντελέστηκε με τη συνένωση του Παιδαγωγικού Τμήματος Πάτρας με το Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας. 

· Για την υποχρηματοδότηση της Δημόσιας Εκπαίδευσης 

· Για τη λειτουργία των ΔΥΕΠ-ΖΕΠ 

· Για την καθήλωση των μισθών και των συντάξεων 

· Για την αντισεισμική θωράκιση των σχολείων 

· Για την επαναφορά της θέσης του υπεύθυνου του Ολοήμερου. 

Η συλλογική δράση και η δυναμική παρουσία των εκπαιδευτικών υπογραμμίζεται με τη συμμετοχή όλων μας στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση. 

Ο αγώνας είναι μονόδρομος! 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 

Λ.ΓΙΑΝΝΟΥΧΟΣ                                 ΕΦΗ ΒΑΡΒΑΡΟΥ 

Ημερίδα για εκπαιδευτικούς και γονείς.

Ημερίδα για εκπαιδευτικούς και γονείς.

Για τους εθνικισμούς της ΔΑΚΕ.

Από ανακοίνωση της ΣΕΡΑ Εκπαιδευτικών.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να δώσουν τη μάχη ενάντια στο σκοταδισμό, τη μισαλλοδοξία, τις νεοφασιστικές αντιλήψεις και πρακτικές.

Καλούμε κάθε έντιμο δάσκαλο να προασπίσει με θάρρος και παρρησία τα πανανθρώπινα ιδεώδη της αλληλεγγύης, της συνεργασίας των λαών, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Δε μπορούμε και δεν έχουμε δικαίωμα να αφήσουμε τους μαθητές μας ανοχύρωτους μπροστά σε ακραίες αλυτρωτικές, μιλιταριστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις. Να μην επιτρέψουμε στο μίσος να μολύνει τις ψυχές των μαθητών μας.

Το τελευταίο διάστημα, εκπαιδευτικοί και μαθητές έχουν μπει στο στόχαστρο εθνικιστικών και ακροδεξιών κύκλων. Στοχοποιούνται εκπαιδευτικοί και ολόκληρες ΕΛΜΕ που αντιστέκονται σε αυτή την προσπάθεια. Οι ακροδεξιοί καλούν σε διαπόμπευση και σε άσκηση σωματικής βίας προς παραδειγματισμό.

Καταγγέλλουμε τις ενέργειες αυτές και δηλώνουμε απερίφραστα πως οι εκπαιδευτικοί θα φράξουμε το δρόμο στην προσπάθεια μετατροπής των σχολείων σε πεδίο εθνικισμού και μιλιταρισμού, που καλλιεργούν το διχασμό, το μίσος, το ρατσισμό και τις νεοφασιστικές αντιλήψεις.

Οι σύλλογοι εκπαιδευτικών πρέπει να οργανώσουν συζητήσεις με γονείς και μαθητικές κοινότητες, να αποκαλύψουν το φασιστικό και εθνικιστικό σχεδιασμό και τους κινδύνους που φέρνει, συζητώντας και για τη διεκδίκηση των σημερινών μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων της νέας γενιάς καθώς και σε άλλες πρωτοβουλίες με χαρακτήρα αντιφασιστικό, αντιεθνικιστικό, αντιπολεμικό, αντιρατσιστικό.

Δεν υπάρχει χώρος για αδιαφορία. Δεν υπάρχει χρόνος για σιωπή. Η απραγία και η ανοχή απέναντι σε τέτοια φαινόμενα είναι επικίνδυνες για όλους. Τα σχολεία δεν πρέπει να μετατραπούν σε φυτώρια μισαλλοδοξίας και τυφλού φανατισμού και οι μαθητές σε πειραματόζωα αυτής της αρρωστημένης προπαγάνδας.

Την ώρα αυτή η παράταξη της ΔΑΚΕ δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο, ακολουθώντας την ακροδεξιά στροφή του πολιτικού της φορέα, της Ν.Δ. 

Η ΔΑΚΕ Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιεί σε ανακοίνωσή της λόγια του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Παππά, σε μια ανακοίνωση με περιεχόμενο και ύφος μετεμφυλιακής και χουντικής εθνικοφροσύνης. Και συνεχίζει η ΔΑΚΕ με κεντρική ανακοίνωση την εμφυλιοπολεμική, διχαστική ρητορική της.

Η εκπαιδευτική κοινότητα και το μαθητικό κίνημα οφείλουν να απομονώσουν τις ακραίες φωνές και τις αντιδραστικές αντιλήψεις. 

Χαλκίδα 4 Δεκεμβρίου 2018

ΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ;;;;;;

Οι ιδρύσεις, προαγωγές, υποβιβασμοί, συγχωνεύσεις και καταργήσεις Δημοτικών Σχολείων και Νηπιαγωγείων όπως διαμορφώθηκαν με το ΦΕΚ Φ10/77657/Δ1/18-5-18 δεν δημιούργησαν προβλήματα στο νομό μας, παρά τους φόβους που καλλιεργούνταν για μεγάλο αριθμό σχολείων που θα συγχωνεύονταν και θα καταργούνταν.

Σήμερα πάντως έπεσε πάλι νερό στο μύλο της … τρομοκρατίας των συναδέλφων/ισσών γύρω από το ΠΔ79 μετά το ημέιλ που στάλθηκε στα σχολεία από τη Διεύθυνση ΠΕ ΕΥΒΟΙΑΣ και ζητούσε από τους/τις διευθυντές/τριες των σχολείων να υποβάλλουν αίτημα για λειτουργία δύο τμημάτων πρώτης τάξης ή νηπιαγωγείου αν οι εγγραφές έχουν υπερβεί τον αριθμό 25. Ξέχασε η Διεύθυνση να γράψει «… σε ένα τμήμα..», λες και ήταν στη δικαιοδοσία της η ρύθμιση της οργανικότητας των σχολείων, θέμα πριν καιρό θεσμοθετημένο με ΦΕΚ. Και φοβήθηκαν κάποιοι/ες ότι απειλείται η οργανικότητα των σχολείων. 

Κι επειδή ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει ας μπουν τα πράγματα στη θέση τους.

Το ΠΔ 79 στις παραγράφους δ των άρθρων 6 και 7 που αφορούν στις εγγραφές των νηπιαγωγείων και των δημοτικών σχολείων μιλάει σαφώς για 25 παιδιά σε ένα τμήμα !!!! σεβόμενο την οργανικότητα των σχολείων!!!!!

Ας ηρεμήσουμε επιτέλους!

Το ΤΘ έχει από καιρό τοποθετηθεί στο ζήτημα των εγγραφών της Α΄δημοτικού πιστεύοντας ότι η ορθή ανάγνωση του ΠΔ 79 δε θα δημιουργήσει προβλήματα στη λειτουργία των σχολείων, χωρίς να παραβλέπει ότι η δημιουργία της τριμερούς επιτροπής κλείνει πονηρά το μάτι στη μείωση των θέσεων εργασίας των εκπαιδευτικών, αδιαφορώντας για τις ανάγκες των παιδιών και την αποτελεσματικότητα του σχολείου. Στο χέρι μας είναι και στη πίεση που ασκούμε να αποτρέψουμε τις όποιες λάθος αναγνώσεις του ΠΔ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΡΑΝΙΟ

teleftaiathrania@gmail.com

http://teleftaio-thranio.blogspot.gr/

Τα Θρησκευτικά στα σχολεία και οι αδιάβαστοι σύμβουλοι της Επικρατείας.

Άρθρο του Κωστή Τσιτσελίκη καθηγητή του

Δικαίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα των Συντακτών.

Η απόφαση 660/2018 του ΣτΕ δεν έπεσε από του πουθενά στους νομικούς κύκλους και στη δημόσια συζήτηση. Τοποθετείται σε μια ευρύτερη προστατευτική κινητικότητα που υπερασπίζεται τα κεκτημένα της Εκκλησίας, όπως αυτά νοούνται από ορισμένους δικαστές. Από δικαστές κάθε βαθμίδας που ενεργούν ως όργανα μιας αυτόκλητης εθνοθρησκευτικής ορθότητας που παρακάμπτει, αν δεν διεμβολίζει, τη νομιμότητα και το πλέγμα κανόνων δικαίου που ρυθμίζει τα βασικά της έννομης τάξης μας. Η απόφαση, λοιπόν, έκρινε ότι δεν είναι σύννομη με το Σύνταγμα η απόφαση που υπουργού Παιδείας που αναθεώρησε το περιεχόμενο των βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών. 

Η πλειοψηφία των δικαστών (14/19) τράβηξε από τα μαλλιά τους σχετικούς κανόνες δικαίου και έπλασε μια απόφαση (περισσότερο πολιτικού χαρακτήρα) στα μέτρα των αιτούντων την ακύρωση: του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ και την Εστία Πατερικών Μελετών, μεταξύ άλλων. Στην απόφαση μειοψήφησαν 5 σύμβουλοι. Τρεις ακόμη αν και δεν συμφώνησαν με τις σκέψεις της πλειοψηφία τάχθηκαν στο τέλος με αυτή, ακυρώνοντας την ορθή ερμηνεία που διατύπωσαν. Είναι γλυκιά βέβαια η συμπόρευση με την πλειοψηφία του προέδρου... 

Η απόφαση αποτελεί μνημείο. Γιατί θα την μελετάνε σήμερα και στο μέλλον στα μαθήματα που αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου, τη θρησκευτική ελευθερία και την ισότητα, για τις ασυναρτησίες, τον τυφλό θρησκευτικό δογματισμό, τις τις αντιφάσεις και τα παιδαριώδη λάθη της. Γιατί αποτελεί κείμενο απολογητικό μιας άλλης εποχής, ωσάν να υπαγορεύτηκε από τους αιτούντες και σαν να μη γράφτηκε από έγκριτους νομομαθείς, δικαστές του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου μας. Γιατί, αντί για το δίκαιο εφαρμόζει μία κατά βούληση ερμηνεία των Γραφών. 

Ας δούμε τι γράφεται στην απόφαση των δικαστών της πλειοψηφίας, η οποία αναφέρεται λαθεμένα στην «επικρατούσα θρησκεία» ως διατύπωση με κανονιστικές συνέπειες: «η αναφορά ως επικρατούσης θρησκείας … αποτελούσε εναρκτήρια διάταξη όλων των προϊσχυσάντων συνταγμάτων … και συνιστά βασικό στοιχείο της συνταγματικής παραδόσεως της χώρας» [παρ. 14]. 

Η άποψη αυτή είναι πρωτοφανής, καθώς η θεώρηση της επικρατούσης θρησκείας ως στοιχείου της συνταγματικής παράδοσης με κανονιστικές συνέπειες είναι παντελώς αβάσιμη, καθώς στα πρακτικά της αναθεωρητικής Βουλής του 1975 όλοι συμφωνούν πως η αναφορά γίνεται μόνο για ιστορικούς λόγους. Διαφορετικά θα είχαμε εγκαθιδρύσει θεοκρατικό κράτος. 

Κατά την πλειοψηφία, το άρθρο 16 παρ.2 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο μέριμνα του κράτους είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των πολιτών, «

η έννοια της θρησκευτικής συνειδήσεως είναι, εν όψει της χρήσεως οριστικού άρθρου, συγκεκριμένη και δεν αφορά οποιοδήποτε θρήσκευμα … ως ανάπτυξη νοείται η εμπέδωση και ενίσχυση της συγκεκριμένης αυτής θρησκευτικής συνειδήσεως» [παρ. 14], δηλαδή αυτής που υπαγορεύει η Ορθόδοξης πίστη. 

Εδώ έχουμε μια ακόμα πρωτοφανή κρίση, ότι η θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων πολιτών περιορίζεται σε ένα και μόνο δόγμα και θρησκεία.

Σύμφωνα με την πλειοψηφία το άρθρο 16 παρ. 2 απευθύνεται αποκλειστικά στους μαθητές που ασπάζονται το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα και όχι στους ετεροδόξους, αλλοθρήσκους ή άθεους.

Η απόφαση, λοιπόν, διερευνά και το περιεχόμενο του μαθήματος στον μονόδρομο που έχει επιλέξει, αναλαμβάνοντας με πατρική στοργή να προστατεύει τους αβοήθητους μαθητές από τις κακοτοπιές και την αμφιβολία: «χωρίς να καλλιεργεί αμφιβολίες … ούτε να προκαλεί σύγχυση με τη διδασκαλία άλλων δογμάτων και θρησκειών … δεν εμποδίζεται η πολιτεία να περιλαμβάνει, στο πλαίσιο άλλων μαθημάτων, εκπαίδευση θρησκειολογικού χαρακτήρος».

Σύμφωνα με το ΣτΕ, λοιπόν, το μάθημα αυτό δεν πρέπει να καλλιεργεί αμφιβολίες ούτε να περιλαμβάνει συγκριτικά στοιχεία, τα οποία επιτρέπεται να παρέχονται μόνο στο πλαίσιο άλλων μαθημάτων. Όχι όμως στα «ιερά» θρησκευτικά, τα οποία πρέπει βέβαια να έχουν ομολογιακό χαρακτήρα, μονοδιάστατο και αποκλειστικά ορθόδοξο. Η θέση αυτή όχι μόνο είναι παρωχημένη, αλλά αντίκειται και την ΕΣΔΑ και την νομολογία του Δικαστηρίου του Στρασβούργου (την οποία εργαλειακά και στρεβλά επικαλείται η πλειοψηφία).

Η καλλιέργεια του δημοκρατικού πλουραλισμού είναι υποχρέωση του κράτος, όπως και η ανάπτυξη της γνώσης και της συνείδησης όλων των ανθρώπων.

Καμία υποχρέωση δεν υπάρχει για κανέναν άνθρωπο να ακολουθήσει μία και μόνη υπόδειξη ως προς την θρησκευτική πίστη ή την έλλειψή της. Σε σειρά αποφάσεών του το Δικαστήριο του Στρασβούργου έχει υποστηρίξει ότι η αρχή του πλουραλισμού είναι θεμελιώδης για τη λειτουργία της εκπαίδευσης και της διδασκαλίας, ότι δεν επιτρέπεται στο κράτος να ακολουθεί οποιοδήποτε πρόγραμμα κατήχησης, και ότι εάν γίνεται διδασκαλία βασισμένη και μόνο στην επικρατούσα θρησκεία, η απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών δεν διασφαλίζει την αρχή του πλουραλισμού (αποφάσεις: Campbell and Cosans v UK, 1982, Kjeldsen, Busk Madsen and Pedersen v Denmark, 1976, Hasan and Eylem Zengin v Turkey, 2007, Folgero and Others v Norway, 2007).

Στην ίδια γραμμή, το ΣτΕ κρίνει ότι «το κράτος δεν μπορεί να στερήσει από τους μαθητάς [sic] που ασπάζονται ορισμένη θρησκεία το δικαίωμα … να διδάσκονται αποκλειστικά τα δόγματα της πίστεώς των» [παρ. 15]. Η θέση αυτή είναι απολύτως αστήρικτη. Το δικαίωμα στη θρησκευτική εκπαίδευση δεν περιλαμβάνει αξίωση αποκλειστικότητας και αποκλεισμού της γνωριμίας άλλων δογμάτων/θρησκειών. Μάλιστα το ΣτΕ εφευρίσκει και μια δικής του έμπνευσης παραδοχή ότι η ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση στηρίζεται στην απαγόρευση του αναστοχασμού: «με τη σύγχυση που προκαλείται και με τον επιδιωκόμενο αναστοχασμό των μαθητών … κλονίζει την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση» [παρ. 19].

Το ΣτΕ έρχεται να προστατεύσει το έθνος και το κράτος από το παραστράτισμα, και δεν είναι η πρώτη φορά.

Σύμφωνα με την κριτική που ασκεί η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του ανθρώπου: «Η ανώτατη δικαιοσύνη της χώρας μας κρίνει ότι δικαιούται να τέμνει δογματικά ζητήματα συμπεριφερόμενη ως οικουμενική σύνοδος… Το ΣτΕ αναγορεύει εαυτόν σε παιδοψυχολογική αυθεντία ελέγχοντας το κατά πόσο και από ποιά ηλικία παρίσταται ακίνδυνη η γνωριμία με το διαφορετικό. Συμπτωματικά ίσως, η τελευταία αυτή απόφαση έχει τον ίδιο εισηγητή με [εκείνη] που έκρινε ότι η απονομή της ελληνικής ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά μεταναστών έθετε τάχα σε κίνδυνο την επιβίωση του έθνους (Βλ. «Η Οικουμενική Σύνοδος του ΣτΕ απεφάνθη», ΕλΕΔΑ, 23.3.2018).

Με λίγα λόγια, το ΣτΕ διολίσθησε από αυτό που είναι η δουλειά του. Ενώ καταστατικά οφείλει να κάνει έλεγχο νομιμότητας, αναλαμβάνει –για το καλό των Ορθοδόξων βλαστών του ελληνικού λαού- να κάνει ένα μεγάλο άλμα, μάλλον προς στο κενό.

Να διατυπώσει ουσιαστικές εκτιμήσεις ως προς το επιτρεπτό της ανάμιξης διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων καθώς και για την ορθότητα και πληρότητα της αναφοράς στο ένα ή το άλλο δόγμα.

Λέει λοιπόν, η πλειοψηφία, ότι το μάθημα των θρησκευτικών (όπως έχει σήμερα): «περιλαμβάνει διδασκαλία δογμάτων, ηθικών αξιών και παραδόσεων διαφόρων, πέραν της Ορθοδοξίας, θρησκειών … προσβάλλει τη θρησκευτική ελευθερία των ορθοδόξων μαθητών … με τη διδασκαλία του εν λόγω μαθήματος επιδιώκονται στόχοι αναγόμενοι σε άλλα διδακτικά αντικείμενα, όπως κοινωνιολογία, φιλοσοφία, πολιτική αγωγή, οικολογία, τέχνες κ.ά. … η διδασκαλία στοιχείων της ορθόδοξης χριστιανικής πίστεως είναι ελλιπής κατά το περιεχόμενο, δεν είναι αυτοτελής, αμιγής και διακριτή με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση στους μαθητές … δεν γίνεται αναφορά στην Αγία Ομοούσιο και Αδιαίρετο Τριάδα την οποία επικαλούνται στην κεφαλίδα τους όλα τα ελληνικά Συντάγματα, ο Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται ως αγαπημένος φίλος, όχι όμως ως Σωτήρας του κόσμου … δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην προβολή στοιχείων κοινών στη διδασκαλία της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας και των άλλων δογμάτων … η αναφορά στις διδασκαλίες άλλων θρησκειών περιλαμβάνει πλήθος υπερβολικά λεπτομερειακών στοιχείων» [παρ. 18].

Η μυωπική πλειοψηφία που προσυπογράφει την απόφαση (Νικ. Σακελλαρίου, Πρόεδρος, Ι. Γράβαρης, Αντιπρόεδρος, Γ. Παπαγεωργίου, Δ. Σκαλτσούνης, Γ. Ποταμιάς, Μ. Γκορτζολίδου, Ε. Αντωνόπουλος, Γ. Τσιμέκας, Π. Μπραΐμη, Θ. Τζοβαρίδου, Κ. Νικολάου, Μ. Σωτηροπούλου, Σύμβουλοι, Ρ. Γιαννουλάτου, Χρ. Σιταρά, Πάρεδροι) θέτει ένα αρχικά ενδιαφέρον, αλλά «ύπουλο» ζήτημα ως προς την ισότητα των Ορθοδόξων με τις άλλες θρησκευτικές κοινότητες [παρ. 14].

Αφού λοιπόν, οι υπόλοιπες κοινότητες όντως λαμβάνουν θρησκευτική εκπαίδευση στα δικά τους θρησκευτικά πιστεύω με ομολογιακό χαρακτήρα, γιατί όχι και οι «δικοί μας» Ορθόδοξοι;

Η απάντηση βέβαια που δίνει η απόφαση είναι ότι στα κοινά ελληνικά σχολεία θα πρέπει να διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικών ως ορθόδοξο κατηχητικό μάθημα, και κάθε θρησκευτική κοινότητα τα δικά της σε ένα μοντέλο που θα μοιάζει με αυτό του κοινοτικού κατακερματισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με βάση τα μιλέτ.

Ο εξισωτισμός προς τα κάτω είναι ασφαλώς εύκολος αλλά και πονηρός.

Οι μειοψηφίες

Την τιμή του ΣτΕ έσωσαν οι πέντε Σύμβουλοι που μειοψήφησαν (Ι. Μαντζουράνης, Σ. Χρυσικοπούλου, Θ. Αραβάνης, Μ. Πικραμένος και Α. Μ. Παπαδημητρίου), οι οποίοι με στέρεο σκεπτικό, ορθή αναφορά στις διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, αλλά και τη νομολογία του Δικαστηρίου του Στρασβούργου έδειξαν ότι η μη επιβολή μιας συγκεκριμένης θρησκευτικής κοσμοθεωρίας δεν αντίκειται στην συνταγματικής μας τάξη (παρ. 15).

Αφού ορθά προέταξαν την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης που αποτελεί ιδιαίτερη έκφανση του δικαιώματος της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας (άρθρο 5 Σ), έκριναν, ορθά, ότι «το πρόγραμμα θρησκευτικής εκπαίδευσης μπορεί μεν να περιλαμβάνει "πληροφορίες ή γνώσεις θρησκευτικού χαρακτήρα" πλην η μετάδοσή τους πρέπει να είναι "αντικειμενική, κριτική και πλουραλιστική" και να μην επιδιώκει "κατηχητικό σκοπό". Σύμφωνα με την άποψη αυτή, η οποία είναι και η επικρατούσα σήμερα, το Σύνταγμα και η ΕΣΔΑ δεν υποχρεώνουν τον νομοθέτη να προσδώσει στο μάθημα των θρησκευτικών αμιγώς ομολογιακό ή κατηχητικό χαρακτήρα, «διότι τούτο θα ισοδυναμούσε όχι με ανάπτυξη θρησκευτικής συνείδησης, αλλά με "επιβολή θρησκευτικής συνείδησης" συγκεκριμένου περιεχομένου, η οποία αντίκειται στις αρχές της θρησκευτικής ουδετερότητας και της πολυφωνίας που διέπουν την παροχή της εκπαίδευσης από το Κράτος».

Αποτέλεσμα θα ήταν να ματαιωθεί «το δικαίωμα του μαθητή να επιλέξει και να διαμορφώσει κριτικά ουσιώδες στοιχείο της προσωπικότητάς του και της αντίληψής του για τον κόσμο και τον άνθρωπο».

Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που απεύχεται η πλειοψηφία των μελών του ΣτΕ. Εδώ μπορεί να εξαχθεί ένα ενδιάμεσο συμπέρασμα: ότι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμπληρώσουν τις γνώσεις και την θρησκευτική αγωγή των παιδιών τους εκτός σχολείου με όποιον τρόπο θέλουν (βλ. κατηχητικό κλπ). Δεν είναι δουλειά, δηλαδή, του δημόσιου σχολείου να προσφέρει κατήχηση ορθόδοξη ή οποιαδήποτε άλλη στα μέλη των θρησκευτικών κοινοτήτων.

Εύστοχη, αλλά άτολμη κατά την τελική ψηφοφορία, αφού συντάχθηκε με την πλειοψηφία, η συγκλίνουσα γνώμη τριών δικαστών (του Αντιπροέδρου Ι. Γράβαρη και των Συμβούλων Μ. Γκορτζολίδου, και Μ. Σωτηροπούλου):

«Η θρησκευτική αγωγή, από την μία μεν πλευρά δεν επιτρέπεται να υπερβεί τον χαρακτήρα της ως “έγκυρης” μεν, αλλά, πάντως, “πρότασης” για την συγκρότηση ελεύθερων συνειδήσεων, ικανών για τις δικές τους προσωπικές επιλογές και, επομένως, δεν είναι επιτρεπτό να μεταβάλλεται σε δογματική ομολογία πίστεως ή πολλώ μάλλον σε κατήχηση».

Όπως σημειώνουν οι τρεις «…είναι ασφαλώς ελεύθερη η Πολιτεία να επιλέγει και να καθορίζει κανονιστικά το περιεχόμενο της σχετικής αγωγής κατά την εκάστοτε εκπαιδευτική πολιτική και τα πορίσματα της παιδαγωγικής επιστήμης, μη ελεγχόμενη δικαστικά στις επιλογές της αυτές παρά μόνον ως προς την τήρηση των πιο πάνω συνταγματικών υποχρεώσεων».

Η απόφαση, επίσης, στηρίζεται σε μεγάλη αναφορά από χωρίς των σχολικών βιβλίων τεκμηριώνοντας κατά πόσο μη ορθόδοξα είναι όλα αυτά τα οποία διδάσκονται οι νέες γενεές των Ελλήνων.

Είναι τόσο αναλυτική η παράθεση που δύσκολα κανείς θα μπορούσε να ελέγξει τη βασιμότητα των αναφορών.

Εξάλλου, θα μπορούσε να εικάσει κανείς ότι η έρευνα έγινε από κάποιον από τους αιτούντες οι οποίοι προσέφεραν την τεκμηρίωση στο (θρησκευτικό) δικαστήριο. Έγινε έλεγχος σε δύο από τις πολλές αναφορές.

Μας λέει η απόφαση ότι στην «ΘΕ 6 της Γ τάξης του Δημοτικού (με τίτλο «ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός») ο Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται ως «ξένος», όχι όμως ως Σωτήρας του κόσμου».

Ωστόσο, η αναφορά του Χριστού ως «ξένου» προέρχεται από τα κείμενα: 

Στον Επιτάφιο Θρήνο της Μεγάλης Παρασκευής, «…. ο Ιωσήφ θεασάμενος / προσήλθε των Πιλάτω και καθικετεύει λέγων: Δός μοι τούτον τον ξένον, Τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω./ Δος μοι τούτον τον ξένον, /ον ομόφυλοι, μισούντες θανατούσιν ως ξένον./ Δος μοι τούτον τον ξένον, /ον ξενίζομαι βλέπειν του θανάτου τον ξένον./ Δος μοι τούτον τον ξένον….»

Μήπως και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν έχει αναφερθεί στον Χριστό ως «πρόσφυγα»;

Ως προς το δεύτερο: είναι ψευδές ότι ο Χριστός δεν αναφέρεται ως Σωτήρας, υπάρχει σαφής αναφορά στη σελ. 91 του βιβλίου με απόσπασμα του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου (12, 47).

Η απόφαση εκτός από την ποιοτική, παραπλανητική και με αυστηρά δογματικά κριτήρια όπως φαίνεται, αποτίμηση των βιβλίων εκτιμά ότι και ποσοτικά δεν είναι επαρκής ο χρόνος που αφιερώνεται στην διδαχή της Ορθόδοξης πίστης, εάν αφαιρέσει κανείς την (σκάρτη) ύλη που αναφέρεται σε άλλα δόγματα και θρησκείες.

Εν τέλει, απόφαση αυτή, επαναφέρει το ερώτημα που μας ταλαιπωρεί δεκαετίες τώρα. Χωρισμός εκκλησίας-κράτους ή ασφυκτικός εναγκαλισμός σε βάρος της Δικαιοσύνης;

*Ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη γόνιμη συζήτηση που συνέβαλε στην τελική μορφή του κειμένου αυτού τον Μιχάλη Τσαπόγα και τον Ανδρέα Τάκη.

Παιδί και Κοινωνικά Δίκτυα.

Ερωτηματολόγιο “Παιδί και Κοινωνικά Δίκτυα” Στη σχέση των παιδιών με τα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο επικεντρώνεται η έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, τα πρώτα αποτελέσματα της οποίας θα ανακοινωθούν στην κεντρική εκδήλωση για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου που θα διεξαχθή στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου.  Το σχετικό ερωτηματολόγιο απευθύνεται σε γονείς και θα το βρείτε εδώ (απαιτούμενος χρόνος 3-4 λεπτά, μπορείτε να το κοινοποιήσετε και σε άλλους).  Τα αποτελέσματα της έρευνας θα αποτυπώνουν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί όσον αφορά στη χρήση του διαδικτύου από τους νέους στη χώρα μας και θα αποτελέσουν οδηγό για τις επόμενες στοχευμένες δράσεις αφύπνισης και ενημέρωσης του Κέντρου.  Συμμετοχή στην Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2018  Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται κάθε χρόνο από το δίκτυο Insafe/INHOPE με την υποστήριξη της Κομισιόν, με σκοπό να προωθήσει την ασφαλή και θετική χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, ιδιαίτερα ανάμεσα σε παιδιά και νέους ανθρώπους. Τη δεύτερη μέρα της δεύτερης εβδομάδας του δεύτερου μήνα κάθε χρόνο, κατά τον εορτασμό της ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου, χιλιάδες άνθρωποι ενώνονται για να αφυπνίσουν σε θέματα σχετικά με την ασφάλεια στο διαδίκτυο, συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις και δράσεις παγκοσμίως.  Ο εορτασμός της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου στην Ελλάδα περιλαμβάνει την διεξαγωγή της κεντρικής εκδήλωσης στο Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών στην Αθήνα με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, εκπροσώπων της πολιτείας, της βιομηχανίας του διαδικτύου, της ακαδημαϊκής κοινότητας, εκπαιδευτικών και μαθητών όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης.  Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στην εκδήλωση εδώ.  Παράλληλα, την ημέρα εκείνη θα απονεμηθούν τα βραβεία των δύο πανελλήνιων μαθητικών διαγωνισμών που ήδη έχουν ανακοινωθεί, με θέμα «Θετικό-ποιοτικό περιεχόμενο στο διαδίκτυο» και «Το διαδίκτυο στην αρχαία Ελλάδα». Περισσότερα...

ΑΡΧΑΙΟ-ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ DNA.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΡΑΝΙΟ

ΑΡΧΑΙΟ-ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ DNA

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Ο φασισμός χθες ντύθηκε μακεδονομάχος και βγήκε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης κι έκανε ό, τι κάνει: έκαψε, έβρισε, πλημμύρισε από μίσος κι εθνική-θρησκευτική υστερία.

Η ανοχή σε αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται «πατριώτες» είναι συνενοχή! Πότε άλλοτε το ΔΣ του Συλλόγου μας έβγαλε παρόμοιο ψήφισμα;

Διαχωρίζουμε τη θέση μας ! Το ΤΘ δεν υπερψήφισε το κείμενο που στάλθηκε από το ΔΣ του Συλλόγου μας για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Θεωρούμε ότι οι ακραίες εθνικιστικές φωνές, η μισαλλοδοξία και οι γραφικοί καβαλάρηδες με τζιν πανταλόνι και παραδοσιακό, πλουμιστό σακάκι (είναι και το τριώδιο βλέπεις) όπως τους κατέγραφε με καμάρι ο Σκάι, δεν βοηθούν στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών.

Και τέλος πάντων, τι πρέπει να κάνουμε για την εθνική μας ταυτότητα; Να κάνουμε όλοι/ες ανάλυση DNA να δούμε ποιος/α κατάγεται από το Μεγαλέξανδρο και ποιος/α ( 400 χρόνια δεν είναι και λίγα) από τους Τούρκους; Να ψάξουμε και ποιος απόγονος του Μεγαλέξανδρου αλλαξοπίστησε κι έγινε χριστιανός;

Όσοι/ες, από τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου μας, προσυπογράψατε το Ψήφισμα, πώς αντέχετε από τις 8 Απριλίου του 1993, όταν η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας –The former Yugoslav Republic of Macedonia / FYROM εντάχθηκε στον ΟΗΕ, αυτή την «εθνική σκλαβιά»;

Ο Κασσιδιάρης και κάποιοι άλλοι σίγουρα δεν αντέχουν ή καλύτερα … δεν αντέχονται!!!!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΡΑΝΙΟ

teleftaiathrania@gmail.com

http://teleftaio-thranio.blogspot.gr/

Καιρός να περιορίσουμε την ανακαλυπτική διδασκαλία

Άρθρο του Γιάννη Μιχαηλίδη

Αναδημοσίευση από το Ημερολόγιο ενός δασκάλου

Θυμάμαι πως από την πρώτη στιγμή που δούλεψα στο σχολείο μία φράση κυριαρχούσε στις επιμορφώσεις: ανακαλυπτική διδασκαλία. Αν θυμάμαι καλά ασπάστηκα νωρίς το συγκεκριμένο τρόπο διδασκαλίας. Βόλευε που δίδασκα σε μεγάλες τάξεις, ήταν κάτι διαφορετικό από τα διδακτικά πρότυπα με τα οποία είχα μεγαλώσει, την υιοθέτησα σχετικά εύκολα. 

Βέβαια πού και πού άκουγα αντιρρήσεις από ανθρώπους που θεωρούσα καλούς εκπαιδευτικούς, αλλά δεν τους έδινα μεγάλη σημασία. Πιστεύω πως το πρώτο καμπανάκι χτύπησε στην Α΄ Δημοτικού. Δεν φτάνει που δεν είναι τόσο αποτελεσματική μέθοδος διδασκαλίας· τα μικρά πολλές φορές δεν καταλαβαίνουν καν τι τους ζητάς.

Το δεύτερο καμπανάκι ήταν η ειδική αγωγή. Άντε να πεις σε μαθητή που δυσκολεύεται να ανακαλύψει. Δε γίνεται. Έχουν ανάγκη να τους στηρίξεις, να τους καθοδηγήσεις, να τους εξηγήσεις, να τους δείξεις τον δρόμο προς την επιτυχία. Αν μπορούσαν να τα κάνουν μόνα τους όλα αυτά για ποιο λόγο θα υπήρχε η ειδική αγωγή;

Το τρίτο και τελευταίο καμπανάκι ήταν η γνωστική ψυχολογία. Πληθώρα ερευνών αποκαλύπτει ότι, όσον αφορά τους αρχάριους, η άμεση διδασκαλία υπερέχει της ανακαλυπτικής διδασκαλίας, ακόμα και αν προσφέρεται μερική καθοδήγηση στους μαθητές. Υπάρχουν αρκετές έρευνες που το στοιχειοθετούν, και παραπέμπω στις παρακάτω οι οποίες είναι διαδικτυακές, ελεύθερες και το μόνο μειονέκτημα που έχουν είναι ότι είναι στα Αγγλικά (Principles of Instruction: Research-Based Strategies That All Teachers Should Know, Putting students on the path to learning, The Science of Learning).

Αυτήν τη στιγμή προσπαθώ να ενσωματώσω όσο περισσότερο μπορώ την άμεση διδασκαλία. Προς θεού δεν εννοώ τη μετωπική διδασκαλία· τη διδασκαλία δηλαδή στην οποία ο δάσκαλος μιλάει με τις ώρες και οι μαθητές κοιμούνται. Η άμεση διδασκαλία είναι κάτι εντελώς διαφορετικό κατά την οποία οι μαθητές βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση. Συνοπτικά θα έλεγα ότι αποτελείται από τρία βήματα:

α) δείχνεις στον μαθητή τι θα μάθει, 

β) εξασκείται με τη βοήθεια του δασκάλου,

γ) αυτονομείται και εξασκείται μόνος του. 

Με το πρώτο βήμα εξηγείς αναλυτικά με πολλά παραδείγματα και αντιπαραδείγματα τι θα μάθει ο μαθητής. Δεν είναι δυνατό να περιμένουμε όλοι οι μαθητές να μπορούν να ανακαλύπτουν συνέχεια όλη τη γνώση. Κερδίζεις πολύτιμο χρόνο και κυρίως μαθαίνουν πολύ περισσότεροι μαθητές.

Με το δεύτερο βήμα είσαι συνέχεια κοντά στον μαθητή, παρεμβαίνοντας έγκαιρα για να διορθώσεις οποιοδήποτε λάθος. Είναι ένας τρόπος διδασκαλίας που, αντίθετα από αυτά που συχνά λέγονται, είναι ενεργητικοί και οι δύο συμμετέχοντες: και ο δάσκαλος και ο μαθητής.

Το τρίτο βήμα εμπεριέχει τη συνεχή εξάσκηση, πρακτική η οποία είναι απαραίτητη προκειμένου να ανακαλούνται εύκολα και γρήγορα οι γνώσεις που υπάρχουν στη μακροπρόθεσμη μνήμη και να αυτοματοποιηθούν ποικίλες δεξιότητες που διδάσκονται στο σχολείο (Strengthing the Student Toolbox).

Η σημαντικότερη αντίρρηση για την άμεση διδασκαλία είναι πως δε βοηθά τον μαθητή να μάθει να σκέφτεται, να δημιουργεί, να ασκεί κριτική, να ερευνά. Ισχύει το αντίθετο: είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει ο μαθητής να σκέφτεται, να δημιουργεί, να ασκεί κριτική, να ερευνά. Γιατί από τη μια εξασφαλίζει πως ο μαθητής θα έχει τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες για να αντεπεξέλθει στις παραπάνω νοητικές λειτουργίες και από την άλλη, από ό,τι φαίνεται, είναι ο καλύτερος τρόπος για να διδάξει τον μαθητή να τις πραγματοποιεί με επιτυχία.

Συνάντηση με τον κ. Μπαξεβανάκη.

Άρθρο της συναδέλφου Ελένης Γοδέβενου

δασκάλας Ειδικής Αγωγής,

εκλεγμένης με το Τελευταίο Θρανίο

ως αντιπρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων 

και Νηπιαγωγών Χαλκίδας

Κουράγιο, δόλια μου καρδιά, τα σύρματα να σπάσεις,

Κι αν η ζωή σε πρόδωσε, το θάρρος σου μη χάσεις.

Ευτυχία Παπαγιανοπούλου

Πάνε 6 μήνες από τη τελευταία συνάντησή μου με τον υπουργό παιδείας, τον κύριο Γαβρόγλου. Τότε απαξίωσε το πτυχίο μου στην ειδική αγωγή και κατ΄ επέκταση την επαγγελματική μου υπόσταση. Προχθές ήρθε μια δεύτερη, πιο δυνατή σφαλιάρα, από τον υφυπουργό παιδείας, τον κύριο Μπαξεβανάκη. Με κατηγόρησε ως συμμετέχουσα σε «εμφύλιο πόλεμο» μέσα στους κόλπους της εκπαίδευσης, απαξιώνοντάς με όχι μόνο επιστημονικά και επαγγελματικά, αλλά και ηθικά και ιδεολογικά.

Λοιπόν, τη Δευτέρα 27 Νοεμβρίου, αποφάσισα να πάω να παραβρεθώ σε μία ανοιχτή συζήτηση-εκδήλωση του Σύριζα με καλεσμένο τον Υφυπουργό παιδείας κύριο Μπαξεβανάκη για να αναφέρω ξανά τα θέματα που απασχολούν τους αναπληρωτές. Ξαναείπα για την κατάρτιση των πινάκων των αναπληρωτών που δε βασίζονται στους βασικούς τίτλους σπουδών και στην προϋπηρεσία (όπως γίνεται με όλους τους πίνακες των υπολοίπων εκπαιδευτικών) αλλά συνυπολογίζονται και μοριοδοτούνται τα μεταπτυχιακά, τα διδακτορικά και τα σεμινάρια των 400 ωρών. Ποιος θα περίμενε ότι αυτό θα το νομοθετούσε μια «αριστερή» κυβέρνηση και όχι μια φιλελεύθερη κυβέρνηση, η οποία υπερασπίζεται την αριστεία και το προσοντολόγιο. Εξέφρασα για άλλη μια φορά την ανησυχία μου για το ποιο θα είναι το μέλλον των μαθητών της ειδικής αγωγής, όταν το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ΕΣΠΑ, από το οποίο πληρώνονται όλοι οι εκπαιδευτικοί που στελεχώνουν της Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής, τελειώσει σε ένα χρόνο περίπου. Ξαναρώτησα πότε επιτέλους θα αρχίσουν να γίνονται διορισμοί, έτσι ώστε οι μαθητές να έχουν σταθερούς εκπαιδευτικούς και εμείς να μη γυρίζουμε με μια βαλίτσα στο χέρι από περιοχή σε περιοχή. 

Περίμενα υπομονετικά περίπου μια ώρα να μου απαντήσει, όπως περιμένω άλλωστε υπομονετικά τα 16 τελευταία χρόνια να βγουν οι οριστικοί πίνακες αναπληρωτών, να τοποθετηθώ σε μια περιοχή, να πάω να εργαστώ με φορτωμένα τα μπαγκάζια μου ίσα ίσα να χωράνε στο αυτοκίνητό μου και στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς να απολαμβάνω… την απόλυση μου. Φαινόταν να είχε ξεχάσει τις ερωτήσεις μου ο κ. υφυπουργός κι έτσι πήρα μια βαθιά αναπνοή και σηκώθηκα από τα πίσω καθίσματα για να του υπενθυμίσω τις ερωτήσεις μου και να του ζητήσω μια απάντηση.

«Στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ νέων επιστημόνων εμείς δε θα πάρουμε μέρος», μου απάντησε και έμεινα άναυδη για άλλη μια φορά.

Ξεχνάει φαίνεται η κυβέρνηση ότι σε αυτή την κατάσταση μας οδήγησε η ίδια η πολιτική της, όταν αποφάσισε να ξαναμοιράσει την πίτα της ελαστικής εργασίας, επαναφέροντας το προσοντολόγιο, επειδή οι «θεσμοί» δεν της επιτρέπουν να κάνει μόνιμους διορισμούς. Ξεστομίζει τη φράση «εμφύλιος πόλεμος» μια φράση τόσο συναισθηματικά φορτισμένη για τη χώρα μας, όταν χιλιάδες ελληνικές οικογένειες βιώνουν ακόμη τα αποτελέσματά του και προσπαθούν να επουλώσουν, χρόνια τώρα, τις πληγές τους. Υπονοεί ότι εμείς, οι εκπαιδευτικοί, που βιώνουμε τη μνημονιακή πολιτική τόσων κυβερνήσεων ξεκινάμε έναν νέο εμφύλιο πόλεμο; Αυτή η φράση βγήκε τόσο αβίαστα και με τόσο ελαφρά τη καρδία από έναν αριστερό; Για πολλά μας έχουν κατηγορήσει κατά καιρούς, για υποκινητές ενός εμφυλίου μέσα στα πλαίσια της εκπαίδευσης, ποτέ. Ή μήπως τελικά εκεί επιθυμούν να μας οδηγήσουν, σε μία ανθρωποφαγία όπου ο ένας θα τρώει τις σάρκες του άλλου, και μας το λένε και κατάμουτρα; 

Όχι, όμως δε θα σας κάνω τη χάρη να επωμιστώ εγώ την ευθύνη ενός «εμφυλίου πολέμου» που δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου! Δεν θα με κουρελιάσετε ιδεολογικά, ηθικά και συναισθηματικά, επειδή εσείς δεν μπορέσατε να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και χάσατε τον ιδεολογικό και ηθικό προσανατολισμό σας. Δεν θα θεωρηθώ εγώ υπεύθυνη, γιατί εσείς δεν μπορέσατε να βάλετε τέλος στο καθεστώς της αναπλήρωσης κάνοντας μόνιμους διορισμούς. 

Αύριο, όπως κάθε μέρα, θα πάω στη δουλειά μου και πάλι θα συζητήσω με τη συνάδελφό μου, που δεν έχει βασικό πτυχίο στην ειδική αγωγή αλλά ένα μεταπτυχιακό. Μαζί θα αντιμετωπίσουμε τις κρίσεις των μαθητών μας, μαζί θα κάνουμε εφημερία, μαζί θα πιούμε τον καφέ μας στο διάλλειμα. Μαζί θα γελάσουμε και θα κλάψουμε. Μαζί θα παλέψουμε τις δυσκολίες αλλά και θα απολαύσουμε τις χαρές του σχολείου. Τα περί «εμφυλίου πολέμου» σας τα επιστρέφω πίσω.

Κύριε εκάστοτε υφυπουργέ, ακούστε με καλά.

Είμαι εδώ, κρατάω γερά επαγγελματικά, ιδεολογικά και συναισθηματικά. Αγωνίζομαι για το δικαίωμά μου στην αξιοπρεπή εργασία αλλά και για το δικαίωμα των μαθητών μου στην ποιοτική εκπαίδευση. Θα με βλέπετε να αγωνίζομαι με όλους τους/τις συναδέλφους/ισσες μου, με τους μαθητές μου και τους γονείς τους στα Υπουργεία, στη Βουλή, στους δρόμους και όπου αλλού χρειαστεί… και σήμερα και αύριο και για πάντα!!!!!!

Γοδέβενου Ελένη

Η δασκάλα

του Φάνη, του Στέλιου, του Παναγιώτη, του Άγγελου, του Μάνου, της Κων/νας, του Δημήτρη, του Βασίλη, του Πάνου, του Διονύση, της Νεκταρίας, του Νίκου, της Ειρήνης, της Λάουρας, της Ειρήνης, του Κων/νου, του Γιάννη και δεκάδων άλλων μαθητών. 

ΣΧΟΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ...ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ… Η περίπτωση του Νηπιαγωγείου στο Παντείχι.

Στο Τελευταίο Θρανίο πιστεύουμε ακράδαντα ότι δικαίωμα στην ποιοτική εκπαίδευση έχουν όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως βαθμίδας, φυλής, χρώματος, καταγωγής, θρησκεύματος… και ότι ανάμεσα σε πολλά άλλα ποιοτική εκπαίδευση σημαίνει και κατάλληλες κτιριακές υποδομές. Γεγονός που δεν υφίσταται ιδιαίτερα στα Νηπιαγωγεία, αφού τα περισσότερα βρίσκονται σε μισθωμένους χώρους αντιμετωπίζοντας σοβαρά κτιριακά προβλήματα.

Πρόσφατα  ζήτημα προέκυψε με την απόφαση της Σχολικής Επιτροπής Α/θμιας Εκπ/σης για τη μεταστέγαση του Νηπιαγωγείου Καλοχωρίου – Παντειχίου σε προκάτ αίθουσα, για να δοθεί ο χώρος που χρησιμοποιούσε στο Μουσικό Γυμνάσιο, που λειτουργεί στον ίδιο χώρο.

Το Τελευταίο Θρανίο επισκέφθηκε τα σχολεία και συζήτησε με τη νηπιαγωγό και τον γυμνασιάρχη. Πιστεύουμε ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε από την ολιγωρία της  Δημοτικής αρχής κι εκεί θα πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες. Είναι, άλλωστε, αποκλειστικά και μόνο αρμοδιότητα και ευθύνη του Δήμου Χαλκίδας η στέγαση και η κατάσταση της κτιριακής υποδομής όλων των σχολικών μονάδων του Δήμου (νηπιαγωγείων, δημοτικών, γυμνασίων, λυκείων).

Όσον αφορά στο ζήτημα της μεταστέγασης του Νηπιαγωγείου στο Καλοχώρι-Παντείχι, λόγω των αυξημένων αναγκών του Μουσικού Σχολείου, το πρόβλημα δεν προκλήθηκε λόγω άσχημων σχέσεων μεταξύ των νηπιαγωγών με τον γυμνασιάρχη, όπως εσφαλμένα και μεταξύ άλλων, ειπώθηκε πρόσφατα σε γενική συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας. Η επιτροπή καταλληλότητας έχει την ευθύνη και εισηγήθηκε την έγκριση μεταστέγασης του Νηπιαγωγείου στο ISOBOX. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι μέλος της επιτροπής καταλληλότητας ήταν και ο Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ο οποίος και συμφώνησε στην λύση που προτάθηκε.

Συνάδελφοι,

Το Τελευταίο Θρανίο ζητάει την εξέταση εκ νέου του προβλήματος και την εύρεση της καλύτερης δυνατής λύσης για τα παιδιά του Νηπιαγωγείου, άλλωστε οι ανάγκες των δυο σχολείων έχουν την ίδια αξία. Κάθε μεταστέγαση θα πρέπει να γίνεται σε καλύτερους χώρους. Άρα οφείλει να βρεθεί μια λύση που να καλύπτει τις ανάγκες και των δυο σχολείων και όχι του ενός.

ΠΙΛΟΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΦΡΕΝΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. 2ο μέρος.

ΠΙΛΟΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΦΡΕΝΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Μέρος 2ο : Υλοποίηση Πιλοτικού Προγράμματος για την εφαρμογή της Παιδαγωγικής Φρενέ στη δημόσια εκπαίδευση.

                                                                 Αναδημοσίευση από το Σκασιαρχείο

Η παιδαγωγική ομάδα για τη διάδοση της παιδαγωγικής Φρενέ στην Ελλάδα «Το Σκασιαρχείο – Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας» σε συνεργασία με το Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών διοργανώνουν πιλοτικό πρόγραμμα για την εφαρμογή της Παιδαγωγικής Φρενέ στη δημόσια εκπαίδευση σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Βόλο, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και τη συνεργασία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής πολιτικής.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε εν ενεργεία εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όλων των ειδικοτήτων που επιθυμούν να εφαρμόσουν στην τάξη τους την συνεργατική μάθηση με την παιδαγωγική Φρενέ. Στόχος είναι η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών πάνω στις παιδαγωγικές αρχές και τα εκπαιδευτικά εργαλεία της μεθόδου αυτής καθώς και η ανάπτυξη της αυτονομίας αλλά και μιας συνεργατικής παιδαγωγικής και εκπαιδευτικής κουλτούρας μεταξύ των εκπαιδευτικών. Θα υλοποιηθεί σε τρείς φάσεις σε διάστημα δύο ετών:

1η φάση (1ο έτος). Πρόγραμμα επιμόρφωσης

Εισαγωγική επιμόρφωση εκπαιδευτικών με διδακτικές εφαρμογές σε μικρή κλίμακα. Μάρτιος – Ιούνιος 2017, β΄ τετράμηνο. Υλοποίηση επιμορφωτικού προγράμματος 40 ωρών.

Το πρόγραμμα ξεκινάει στην Αθήνα κατά το 2ο εξάμηνο της τρέχουσας χρονιάς, 2016-17, και να εξελιχθεί σε τρία τριήμερα που θα διεξαχθούν στο 1ο 12/θέσιο Δημοτικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών (Μαράσλειο), οδός Μαρασλή και Σουηδίας (στάση Ευαγγελισμός).

Α) 2, 3, 4 Μαρτίου 2017

Β) 27, 28, 29 Απριλίου 2017

Γ) 15, 16, 19 Ιουνίου 2017

Πρόγραμμα

1ο τριήμερο. 2, 3, 4 Μαρτίου 2017

Πέμπτη 2.3.2017, ώρα 16.00-20.00

1.1. Εισαγωγή – Γνωριμία και παρουσίαση προγράμματος

1.2. Εισήγηση. Παιδαγωγική Freinet, θεσμική και κριτική παιδαγωγική

Δέσποινα Καρακατσάνη, Παυλίνα Νικολοπούλου

Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

1.3. Προβολή ταινίας «Η μάθηση είναι ιερή», 2015, D. Pinson (60’)

Παρασκευή 3.3.2017, ώρα 16.00-20.00

2. Εργαστήρια «Συνεργατική τάξη στο πλαίσιο της παιδαγωγικής Φρενέ»

Παυλίνα Νικολοπούλου, Στέλλα Μπαδικιάν, εκπαιδευτικοί

Χάρης Παπαδόπουλος, σχολικός σύμβουλος

2.1. «Τι νέα;» και «Συνεργατικό συμβούλιο τάξης». Βήματα, κανόνες και ρόλοι

2.2. Θέσπιση κανόνων συνεργατικής τάξης, κίνητρα, φύλλα αξιολόγησης

2.3. Διαμόρφωση ομάδων μαθητών/μαθητριών. Εργασία σε ομάδες

2.4. Συνεργατικό σχολικό συμβούλιο. Ομάδες δασκάλων, μαθητριών/μαθητών, γονέων

Σάββατο 4.3.2017, ώρα 9.00-14.00

3.1. Εισήγηση και εργαστήριο. Τα παιδιά παραγωγοί κειμένων: σύγχρονη προσέγγιση του Freinet. Παραδείγματα από το ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο

Βασίλης Τσάφος, Αλεξάνδρα Ανδρούσου, Μαρία Σφυρόερα

Τ.Ε.Α.Π.Η., Πανεπιστήμιο Αθηνών

3.2. Εργαστήρια «Σχολικά έντυπα»

Χαράλαμπος Μπαλτάς, Σοφία Λάχλου, Νίκη Κοκκινοπλίτη, εκπαιδευτικοί

3.2.1. Σχολικό εγχειρίδιο ή τα βιβλία των παιδιών

3.2.2. Μικρά βιβλία

3.2.3. Βιβλιοθήκη

Απολογισμός τριημέρου

2ο τριήμερο. 27, 28, 29 Απριλίου 2017

Πέμπτη 27.4.2017, ώρα 16.00-20.00

1.1. Απολογισμός πρώτων βημάτων – εμπειριών για την ένταξη της παιδαγωγικής Φρενέ: «Τι νέα;, «Συμβούλιο».

1.2. Εισήγηση. Ελεύθερη έκφραση και επικοινωνία. Αναπτύσσοντας τις γλωσσικές δεξιότητες με την παιδαγωγική Freinet

Σοφία Λάχλου

Εκπαιδευτικός, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

1.3. Εργαστήρια. Ελεύθερη έκφραση, γλώσσα και επικοινωνία

Σοφία Λάχλου, Χαράλαμπος Μπαλτάς, Φωτεινή Παπαρήγα, εκπαιδευτικοί

1.4.1. Διασχολική αλληλογραφία, επικοινωνία συνεργαζόμενων τάξεων.

1.4.2. Σχολική εφημερίδα

Παρασκευή 28.4.2017, ώρα 16.00-20.00

2.1. Εισήγηση. Το σχολείο της κοινότητας και η πολιτειότητα στον Φρενέ και τον Κόρτσακ. Δημοκρατική παιδεία

Χαράλαμπος Μπαλτάς, Φωτεινή Παπαρήγα, εκπαιδευτικοί

Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του παιδιού

2.2. Εργαστήρια. Σχολείο ανοικτό στη κοινότητα

Χαράλαμπος Μπαλτάς, Νίκη Κοκκινοπλίτη, Αναστασία Δίπλα, εκπαιδευτικοί

2.2.1. Τάξη-αυλή-κοινότητα

2.2.2. Σχολικός συνεταιρισμός

Σάββατο 29.4.2017, ώρα 9.00-14.00

3.1. Εισήγηση. Πειραματικός ψηλαφισμός και πλάνα εργασίας

Olivier Francomme, E.S.P.E. Université de Picardie

3.2. Εργαστήρια. Πλάνα εργασίας

Olivier Francomme, E.S.P.E. Université de Picardie,

Παυλίνα Νικολοπούλου, Ασπασία Χαρλαμπίτα, εκπαιδευτικοί

3.2.1. Συλλογικά πλάνα εργασίας, ομαδικές ερευνητικές εργασίες

3.2.2. Ατομικά πλάνα εργασίας. Δελτία εξατομικευμένης εργασίας-αυτοδιόρθωσης

3ο τριήμερο. 15, 16, 19 Ιουνίου 2017

Πέμπτη 15.6.2017, ώρα 16.00-20.00

1.1. Απολογισμός πρώτων βημάτων – εμπειριών για την ένταξη της παιδαγωγικής Φρενέ: «Σχολικά έντυπα: Μικρά βιβλία ή σχολική εφημερίδα».

1.2. Εισήγηση. Παιδαγωγική Φρενέ και ευάλωτες ομάδες

Κώστας Μάγος, Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

1.3. Εργαστήρια. Τα δικαιώματα στην τάξη Φρενέ

Κώστας Μάγος, Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Χαράλαμπος Μπαλτάς, εκπαιδευτικός

Γιώργος Μόσχος, συνήγορος του παιδιού

1.3.1. Δουλεύοντας τα δικαιώματα στην συνεργατική τάξη Φρενέ

1.3.2. Φιλοσοφία με τα παιδιά για τα δικαιώματα

Παρασκευή 16.6.2017, ώρα 9.00-14.00

2.1. Εισήγηση και εργαστήριο. Τέχνη και παιδαγωγική

Ειρήνη Γιαννημάρα, ΑΣΚΤ Αθηνών

2.2. Εργαστήρια Οπτικοακουστική παιδεία

Νίκος Θεοδοσίου, σκηνοθέτης «Κάμερα Ζιζάνιο», Φεστιβάλ Ολυμπίας

Βασιλεία Δηλαβέρη, εκπαιδευτικός, European school radio

2.2.1. Κινηματογράφος και παιδαγωγική Φρενέ

2.2.2. Μαθητικό ραδιόφωνο

Δευτέρα 19.6.2017, ώρα 9.00-14.00

3.1. Εργαστήριο. Θέατρο φόρουμ

Νίκος Γκόβας, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

3.2. Κλείσιμο – απολογισμός επιμόρφωσης – κατάρτισης.

Επέκταση του προγράμματος

Το πρόγραμμα στην πρώτη του εφαρμογή στην Αθήνα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες 60 εκπαιδευτικών του νομού Αττικής σε ξεχωριστά τμήματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι επόμενοι κύκλοι επιμόρφωσης, μετά την 1η εφαρμογή, θα γίνουν και με πολλαπλασιαστές-τριες που θα προκύψουν από τον πρώτο κύκλο.

Στις άλλες πόλεις θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο 2017, αφού πρώτα γίνει τριήμερη συνάντηση με τους-τις υπευθύνους-συντονιστές-τριες που θα οριστούν σε κάθε μία από αυτές και έναν υπεύθυνο-συντονιστή σε κάθε πόλη από την ομάδα της Αθήνας.

2η φάση (2ο έτος, α΄ τετράμηνο). Εφαρμογή:

Εφαρμογή της παιδαγωγικής Φρενέ σε πιλοτικές τάξεις και σχολεία. Εμβάθυνση με ανάλυση των εφαρμογών και επισκέψεις σε τάξεις Freinet (40 ώρες). Σεπτέμβριος 2017 – Ιανουάριος 2018, 1ο τετράμηνο του σχολ. έτους 2017-2018. Οι συνεδριάσεις και παρακολουθήσεις μαθημάτων θα έχουν διάρκεια 40 ωρών.

3η φάση (2ο έτος, β΄ τετράμηνο). Απολογισμός:

Απολογισμός, Διάχυση αποτελεσμάτων, Σύνταξη συλλογικών κειμένων ή μονογραφιών για την παρουσίαση και τη διάχυση των αποτελεσμάτων του πιλοτικού προγράμματος. Σχεδιασμός για πιθανή γενίκευση του προγράμματος ή για εφαρμογή σε μεγαλύτερη κλίμακα. Φεβρουάριος – Ιούνιος 2018, 2ο τετράμηνο. Διάρκεια δραστηριοτήτων 40 ωρών.

Συνολική διάρκεια: 2 σχολικά έτη (ή τρία τετράμηνα). Η συνολική διάρκεια των εκπαίδευσης εκτιμάται σε 120 ώρες.

Προϋποθέσεις και δεσμεύσεις για τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία που συμμετέχουν στο πιλοτικό πρόγραμμα 

Οι τάξεις ή τα σχολεία θα λειτουργούν με εργαλεία και τεχνικές της παιδαγωγικής Φρενέ στη λογική μιας ενεργητικής, συνεργατικής παιδαγωγικής παρέμβασης των εκπαιδευτικών. Θα ακολουθούνται τα ισχύοντα Προγράμματα Σπουδών ως προς την στοχοθεσία τους, ενώ το ωρολόγιο πρόγραμμα δεν θα επηρεαστεί. Ωστόσο, προτείνεται διαφορετικός βηματισμός στην οργάνωση της διδακτέας ύλης και των διδακτικών ενοτήτων, ώστε να διατίθεται περισσότερος χρόνος για την εφαρμογή του προγράμματος.

Οι εκπαιδευτικοί που θα παρακολουθήσουν το πρόγραμμα εκπαίδευσης χρειάζεται να συμμετάσχουν και στις τρεις φάσεις της εκπαίδευσης, δηλαδή να συμμετάσχουν στα επιμορφωτικά τριήμερα (1η φάση), να εφαρμόσουν τις αρχές και τα εργαλεία συνεργατικής μάθησης και πειραματικού ψηλαφισμού (Τάξη κοινότητα, Τι νέα, Συμβούλιο, Σχέδια εργασίας, Σχολικά έντυπα, αλληλογραφία, Πλάνο εργασίας, τάξη-περίπατος-κοινότητα) και να αναλύσουν τα αποτελέσματα των πρακτικών τους με τις/τους υπόλοιπες/-ους εκπαιδευτικούς και την επιστημονική ομάδα συνεργασίας-επίβλεψης (2η φάση) και τέλος να καταθέσουν γραπτές εργασίες, συλλογικές ή ατομικές, με την παρουσίαση των εφαρμογών (3η φάση). Οι δραστηριότητες που θα λάβουν ετικέτα ποιότητας μέσα από συλλογική διαδικασία θα έχουν την ευκαιρία να δημοσιευτούν σε συλλογικό τόμο « Τα πρώτα ανοιχτά και συνεργατικά σχολεία με την παιδαγωγική Φρενέ στην Ελλάδα».

Υποστηρικτικό υλικό

Εκδόσεις της παιδαγωγικής ομάδας

Ξεκινώντας με την παιδαγωγική Freinet, Συλλογικό έργο, Μετάφραση: Χάρης Παπαδόπουλος, εκδόσεις Σκασιαρχείο, 2016.

Célestin Freinet, Κριτική και Θεσμική παιδαγωγική. Για ένα σχολείο ελεύθερο, ανοικτό και συνεργατικό, Συλλογικό έργο, Επιμέλεια: Σοφία Λάχλου, Χαράλαμπος Μπαλτάς, Δέσποινα Καρακατσάνη, Εκδόσεις των συναδέλφων, (υπό έκδοση).

Οδηγός συνεργατικής τάξης με την παιδαγωγική Freinet, Στέλλα Μπαδικιάν, (υπό έκδοση).

Όλη η σχετική βιβλιογραφία καθώς και τα κείμενα, βιβλία, διδακτικές προτάσεις, και υλικό που έχει παραχθεί από αντίστοιχες επιμορφωτικές προσπάθειες στη Γαλλία καθώς και ερευνητικά δεδομένα και εκθέσεις από μελέτες στο ευρωπαϊκό πλαίσιο που είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα της παιδαγωγικής ομάδας https://skasiarxeio.wordpress.com/

και του Δικτύου http://diktyofreinetgr.wixsite.com/diktyofreinet

Επιστημονικοί υπεύθυνοι – συντονιστές/συντονίστριες

Η υλοποίηση του προγράμματος θα τελεί υπό την επιστημονική καθοδήγηση του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, του Πανεπιστημίου Αθηνών και της παιδαγωγικής ομάδας «Σκασιαρχείο». Επιστημονικοί υπεύθυνοι: Δέσποινα Καρακατσάνη, Παυλίνα Νικολοπούλου, Βασίλης Τσάφος, Αλεξάνδρα Ανδρούσου, Μαρία Σφυρόερα, Χάρης Παπαδόπουλος, Χαράλαμπος Μπαλτάς, Στέλλα Μπαδικιάν, Σοφία Λάχλου.

Συνεργάτες

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Τμήματα Δημοτικής εκπαίδευσης και Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Δημοτικής εκπαίδευσης

Université de Picardie, ESPE (Πανεπιστήμιο της Πικαρντί. Τμήμα Επιστημών της Αγωγής)

Institut Coopératif de l’École Moderne –Pédagogie Freinet. ICEM (Συνεταιριστικό Ινστιτούτο του Μοντέρνου Σχολείου. Γαλλία)

Νεανικό Πλάνο και Κάμερα Ζιζάνιο

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Συνήγορος του παιδιού

Δημοκρατική Παιδεία

Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (IFG)

Μαράσλειο. 1ο 12/θέσιο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΝ

Καλούνται οι εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων της Πρωτοβάθμιας (Προσχολικής και Δημοτικής εκπαίδευσης) και της Δευτεροβάθμιας (Γυμνάσιο και Λύκειο) εκπαίδευσης που επιθυμούν να λάβουν μέρος στο Πιλοτικό Πρόγραμμα να δηλώσουν συμμετοχή εγκαίρως.

Για την επιλογή των εκπαιδευτικών, θα ληφθεί θετικά υπόψη η δήλωση συμμετοχής περισσοτέρων εκπαιδευτικών ανά σχολική μονάδα, κάτι που θα συμβάλει στη δημιουργία του κατάλληλου συνεργατικού κλίματος για την λειτουργία όχι μόνο της τάξης ως κοινότητας αλλά και του σχολείου ως κοινότητας.

Το Πιλοτικό Πρόγραμμα πραγματοποιείται με την εθελοντική προσφορά όλων των συνεργατών χωρίς οικονομική επιβάρυνση για τους εκπαιδευτικούς. Θα δοθούν Πιστοποιητικά συμμετοχής στο Πιλοτικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Εφαρμογής της Παιδαγωγικής Φρενέ στη δημόσια εκπαίδευση.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ (με όλα τα συνημμένα αρχεία) ΣΤΟ http://www.iep.edu.gr

Θα πρέπει απαραιτήτως να συμπηρώσετε και την συνημμένη αίτηση (την επίσημη, του Υπουργείου) και να την αποστείλετε στην ηλεκτρ. δ/νση που δόθηκε από το Υπουργείο, δηλαδή στο freinet@iep.edu.gr, έως τη Δευτέρα 13/2/2017.