Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ - ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΩΡΑΡΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων - Νηπιαγωγών Χαλκίδας, σύμφωνα και με την ανακοίνωση της ΔΟΕ, καλεί τους συλλόγους διδασκόντων (κυρίαρχο και αποφασιστικό όργανο διοίκησης των σχολικών μονάδων) να συνεχίσουν να εργάζονται στο σχολείο όπως έκαναν μέχρι σήμερα και να μην εφαρμόσουν καμιά εντολή για υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο για 30 ώρες την εβδομάδα. Η αρμοδιότητα της εκτίμησης των περιπτώσεων παραμονής πέραν του διδακτικού ωραρίου, σύμφωνα και με τον τελευταίο νόμο 4512/2018, ανήκει στους συλλόγους διδασκόντων. Καλούμε τους Διευθυντές των σχολικών μονάδων και τους Διευθυντές Εκπαίδευσης να μην επιχειρήσουν να εφαρμόσουν, παράνομες και αυταρχικές, λογικές υποχρεωτικής παραμονής των εκπαιδευτικών στο σχολείο.

Η στάση μας σε αυτή την απόφαση του Υπουργείου και απέναντι στην αυταρχικότητα της πολιτικής, που εφαρμόζει, που θέλει την συρρίκνωση των σχολείων και την κατάργηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων είναι αυτή της αντίστασης και του αγώνα!

Όχι στην ισοπέδωση του Δημόσιου Σχολείου!!

Επιπλέον σας παραθέτουμε το πόρισμα της νομικής συμβούλου κ. Τσίπρα για το θέμα. Ακολουθεί στη συνέχεια όλη η γνωμοδότηση.

“Όπως και ανωτέρω εκτέθηκε, σε καμία περίπτωση η διάταξη του άρθρου 245 του ν. 4512/2018, δεν θεσπίζει υποχρέωση παραμονής στο σχολείο των εκπαιδευτικών για τον πέραν του διδακτικού ωραρίου χρόνο, παρά μόνο όταν η παραμονή συνδέεται με συγκεκριμένα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στους εκπαιδευτικούς από τα αρμόδια όργανα και σε κάθε περίπτωση όχι πέραν των 6 ωρών ημερησίως και των 30 ωρών εβδομαδιαίως. Καμία άλλη νομική προσέγγιση των εν λόγω διατάξεων από οποιαδήποτε κατεύθυνση και εάν προέρχεται δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην γραμματική και τελολογική ερμηνεία αυτών. “

Για το ΔΣ

Η Πρόεδρος                                                            Η Γεν. Γραμματέας

Βέτα Κορωναίου                                                        Έφη Βαρβάρου

H γνωμοδότηση της νομικής συμβούλου της ΔΟΕ.

30ωρη υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο.

30ωρη υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο ….με μια ασαφή , πρόχειρη εγκύκλιο, αλλάζουν το τοπίο στο εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών! 

Το ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων- Νηπιαγωγών Χαλκίδας καλεί όλους τους συναδέλφους, να συνεχίσουν να εργάζονται στο σχολείο όπως έκαναν μέχρι σήμερα και να μην εφαρμόσουν καμιά εντολή για υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο για 30 ώρες την εβδομάδα. Η αρμοδιότητα της εκτίμησης των περιπτώσεων παραμονής πέραν του διδακτικού ωραρίου, σύμφωνα και με τον τελευταίο νόμο 4512/2018, ανήκει στους συλλόγους διδασκόντων. Καλούμε τους Διευθυντές των σχολικών μονάδων και τους Διευθυντές Εκπαίδευσης να μην επιχειρήσουν να εφαρμόσουν, παράνομες και αυταρχικές, λογικές υποχρεωτικής παραμονής των εκπαιδευτικών στο σχολείο. Απέναντί τους θα βρεθεί σύσσωμος ο κλάδος που θα αντιδράσει με κάθε πρόσφορο τρόπο. 

Η αντίδρασή μας επιβάλλεται να είναι δυναμική και συλλογική!! 

Η απάντηση μας στην πολιτική της διάλυσης των εργασιακών μας δικαιωμάτων είναι ο αγώνας για την ανατροπή της!!

Ακολουθεί η ανακοίνωση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας . 

Για το ΔΣ

ΔΟΕ                                                                                              1/2/2018

Διγλωσσία και εμπαιγμός των εκπαιδευτικών από το Υπουργείο Παιδείας. Απόπειρα επιβολής του 30ωρου με τεχνάσματα. 

«Δεν αλλάζει τίποτα σε σχέση με το 30ωρο», διαβεβαίωσε στις 30 Ιανουαρίου ο Υπουργός Παιδείας το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. Στο ίδιο πνεύμα και η ανακοίνωση του Υπουργείου λίγες μέρες πριν την ψήφιση του Ν. 4512/2018, αλλά και η ίδια η εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου που αναφερόταν σε ενδεικτική απαρίθμηση περιπτώσεων. 

Και αν με το άρθρο 245 του Ν. 4512/2018, το Υπουργείο επιχειρεί, μέσω της αναλυτικής απαρίθμησης περιπτώσεων υποχρεωτικής παραμονής των εκπαιδευτικών στο σχολείο στα όρια του 30ωρου, να επιβάλει την 30ωρη παραμονή με το κλίμα εκφοβισμού και επιβολής που δημιουργεί, με την εφαρμοστική εγκύκλιο 14181/ΓΔ4/26-1-2017 εντείνει τις προσπάθειές του για επιβολή της υποχρεωτικής παραμονής με διατύπωση η οποία έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τον ίδιο τον νόμο (τον οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αλλάξει). Σε κάθε περίπτωση σημειώνουμε ότι, όλες οι μέχρι τώρα σχετικές διατάξεις του νόμου αλλά και η εγκύκλιος, υιοθετούν τη διατύπωση «όχι όμως πέρα από έξι (6) ώρες την ημέρα ή τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα» (διατύπωση του Ν. 1566/1985), που σαφέστατα ορίζει το μέγιστο και όχι το ελάχιστο ή το υποχρεωτικό όριο παραμονής. 

Κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας σε μια αγωνιώδη προσπάθεια συγκάλυψης της πικρής αλήθειας ότι με κάθε τρόπο υλοποιούν τις συμφωνίες με τους «θεσμούς χρησιμοποιούν διπλή γλώσσα. Υποτακτικοί προς τα «έξω» - «σημαιοφόροι» του αγώνα κατά των θεσμών στο εσωτερικό. 

Η νέα εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας έρχεται να αποκαλύψει πλήρως τις προθέσεις τους. Όσες διαβεβαιώσεις κι αν δίνουν προς την εκπαιδευτική κοινότητα, έρχεται ένα, αστήρικτο και έωλο νομικά, κείμενο να τις διαψεύσει. Επιχειρούν εξαπατώντας τους εκπαιδευτικούς να τους οδηγήσουν στο να εφαρμόσουν μόνοι τους υποχρεωτική 30ωρη παραμονή ανεξάρτητα από προϋποθέσεις και «ενδεικτικές» αναφορές περιπτώσεων, εφαρμογή που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών. 

Ακόμη κι έτσι, όμως, δεν θα τα καταφέρουν. Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. καλεί τους συλλόγους διδασκόντων (κυρίαρχο και αποφασιστικό όργανο διοίκησης των σχολικών μονάδων) να συνεχίσουν να εργάζονται στο σχολείο όπως έκαναν μέχρι σήμερα και να μην εφαρμόσουν καμιά εντολή για υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο για 30 ώρες την εβδομάδα. Η αρμοδιότητα της εκτίμησης των περιπτώσεων παραμονής πέραν του διδακτικού ωραρίου, σύμφωνα και με τον τελευταίο νόμο 4512/2018, ανήκει στους συλλόγους διδασκόντων. Καλούμε τους Διευθυντές των σχολικών μονάδων και τους Διευθυντές Εκπαίδευσης να μην επιχειρήσουν να εφαρμόσουν, παράνομες και αυταρχικές, λογικές υποχρεωτικής παραμονής των εκπαιδευτικών στο σχολείο. Απέναντί τους θα βρεθεί σύσσωμος ο κλάδος που θα αντιδράσει με κάθε πρόσφορο τρόπο. 

Καλούμε τους πρωτοβάθμιους συλλόγους εκπαιδευτικών να ενημερώσουν άμεσα όλα τα μέλη τους και να πάρουν όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την αποτροπή επιβολής αυταρχικών πρακτικών (παραστάσεις διαμαρτυρίας σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, Περιφερειακές Διευθύνσεις κλπ.). Οι έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων που πραγματοποιούνται αυτές τις ημέρες θα πρέπει να αναδείξουν το ζήτημα και οι αποφάσεις που θα ληφθούν να ενδυναμώνουν την στάση των εκπαιδευτικών ενάντια στις αυταρχικές ρυθμίσεις. 

Το Υπουργείο οφείλει να αποσύρει άμεσα την απαράδεκτη και παράνομη εγκύκλιο κάτι που θα έπρεπε να έχει ήδη πράξει και για τα άρθρα του νόμου 4512/2018 για το 30ωρο και τις συγχωνεύσεις. Είναι βέβαιο ότι και με τα νομοθετήματα που θα ακολουθήσουν θα επιχειρηθεί η θεσμοθέτηση σειράς αντιδραστικών ρυθμίσεων οι οποίες σε συνδυασμό με τις, ήδη αποφασισμένες, συγχωνεύσεις, και τους μηδενικούς διορισμούς στην εκπαίδευση θα εντείνουν το εκρηκτικό κλίμα στην εκπαίδευση. Η αντίδρασή μας επιβάλλεται να είναι δυναμική και αυτό θα πρέπει να αποτυπωθεί στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και της Ολομέλειας των Προέδρων που θα ακολουθήσει στις 10 Φεβρουαρίου.

Η «ΜΗΧΑΝΙΚΗ» ΤΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΑΓΟΡΩΝ, ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.

Άρθρο της Ελένης Παπαποστόλου

Αναδημοσίευση από την Εκπαιδευτική Λέσχη.

Εισαγωγή 

Το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι συζητήσεις σε όλα τα επίπεδα για αλλαγές στην υποχρεωτική εκπαίδευση με κεντρικό ζήτημα την «αποκέντρωση» και την αυτονομία της σχολικής μονάδας. Πρόκειται για μια σειρά από πολιτικές ο συνδυασμός των οποίων οδηγεί στην εισαγωγή των μηχανισμών της αγοράς στην εκπαίδευση (αγοραιοποίηση). 

​Είναι ένα μοντέλο εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που παγκοσμιοποιείται σε όλα του τα στάδια: Στην αρχή προετοιμάζεται η κοινή γνώμη με εκθέσεις, άρθρα και μελέτες που περιγράφουν με μελανά χρώματα την κατάσταση της εκπαίδευσης για την οποία ενοχοποιούνται εκπαιδευτικοί και μαθητές. Χρηματοδοτείται η οργάνωση ομάδων υποστήριξης των πολιτικών της αναδιάρθρωσης (συχνά με έμμισθους «πολίτες» που διαμαρτύρονται για τα χάλια της εκπαίδευσης) ενώ είναι απαραίτητο να στοχοποιηθεί και να «ξεδοντιαστεί» (εάν είναι δυνατόν) ο συνδικαλισμός. 

Η ίδια η μεταρρύθμιση συνίσταται στις επιμέρους πολιτικές που αρθρώνονται σαν γρανάζια μιας μηχανής που παράγει διαρκώς έναν ιδιότυπο αγοραίο ανταγωνισμό μέσα στην εκπαίδευση: την αποσυγκέντρωση (σχολική αυτονομία), ταυτόχρονα με την αύξηση του κρατικού ελέγχου μέσω της προτυποποίησης μετρήσιμων στόχων και των μηχανισμών ελέγχου επίτευξής τους από τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, την απελευθέρωση των εγγραφών από τα γεωγραφικά όρια και τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης των σχολείων και τη σύνδεσή της με την αποτελεσματικότητα του σχολείου και των εκπαιδευτικών αλλά και με τον αριθμό εγγραφών. Έτσι, δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες για την είσοδο της επιχειρηματικής φιλανθρωπίας και των αλυσίδων διοίκησης σχολείων καθώς και της εκπαιδευτικής βιομηχανίας, ανοίγοντας, τοιουτοτρόπως, μια νέα αγορά εξαιρετικά επικερδών επενδύσεων και δημιουργώντας μια νέα ιεραρχική γραφειοκρατία ασφυκτικού ελέγχου. 

​Η διαδικασία αυτή οδηγεί σε μεγάλη ένταση της ταξικής διαφοροποίησης στην εκπαίδευση με θύμα τα δημόσια σχολεία των πολλών, εξυπηρετώντας τα σχέδια για τη φθηνή και ευέλικτη εκπαίδευσή τους, που εργαλειοποιείται και αποστεώνεται σε ότι είναι μετρήσιμο, επικουρούμενη από την ιδεολογική και σωματική πειθάρχηση των μαθητών. 

Στην Ελλάδα το έδαφος έχει ήδη προετοιμαστεί και έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες στην κατεύθυνση της νεοφιλελεύθερης μεταρρύθμισης, που αναδιπλώθηκαν λόγω της αντίστασης της εκπαιδευτικής κοινότητας σε αυτές. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις διακηρύξεις της για ισότητα και δημοκρατία στην εκπαίδευση, έχει ήδη ξεκινήσει ένα νέο γύρο περικοπών στην εκπαίδευση και προετοιμάζεται για την νέα έφοδο της αγοραίας μεταρρύθμισης 

Καθώς οι πολιτικές της απορρύθμισης και της ιδιωτικοποίησης εφαρμόζονται σταδιακά είναι πιθανό να χάνουμε από το οπτικό μας πεδίο την συνάρθρωσή τους σε ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να εξεταστεί η «μηχανική» της νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης (καθώς και να εξεταστούν σε βάθος τα συστατικά της μέρη), που οδηγεί στο μοντέλο της αγοραίας εκπαίδευσης, ένα μοντέλο που με τη βοήθεια των υπερεθνικών οργανισμών παγκοσμιοποιείται ταχύτατα. 

Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε εδώ.

Οι ανακοινώσεις του Σ.Ε.Β. για την εκπαίδευση και ο στόχος για τη διάλυση της δημόσιας – δωρεάν παιδείας.

 «Η έξοδος από την κρίση ξεκινάει στα θρανία», έχει ως τίτλο η έκθεση που δημοσιοποιήθηκε από τον Σ.Ε.Β. αλλά τα «καλά νέα» σταματούν στη διατύπωση αυτή. Οι διαπιστώσεις και οι προτάσεις που ακολουθούν, δεν σηματοδοτούν τίποτε άλλο από τον στόχο για τη διάλυση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.

Η έκθεση και οι προτάσεις του Σ.Ε.Β., διόλου τυχαία όπως αποδεικνύεται, ήρθαν ως φυσική συνέχεια των τοποθετήσεων του Συνδέσμου Ιδιοκτητών Σχολείων στην επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και ως κυρίαρχη φιλοσοφία και επιδίωξη έχουν την επέλαση της άκρατης επιχειρηματικότητας μέσα στα σχολεία, «δείχνοντας» προς την ιδιωτική εκπαίδευση και το σχολείο της «ελεύθερης» αγοράς.

Κάτω από έναν επιστημονικοφανή μανδύα εμφανίζονται, μέσω των προτάσεων, η κατασυκοφάντηση του δημόσιου σχολείου και η απαξίωση των εκπαιδευτικών λειτουργών και του καθημερινού αγώνα τους για τους μαθητές τους, με στόχο την αλλαγή τοπίου στο χώρο της εκπαίδευσης, αφού:

· «Ελευθερία» επιλογής σχολείου σημαίνει κρατική χρηματοδότηση των ιδιωτικών σχολείων (βλέπε voucher), υποβάθμιση ή/και κλείσιμο μεγάλου αριθμού δημόσιων σχολείων. 

· «Καλύτερη διαχείριση των ανθρωπίνων πόρων, ώστε να αυξηθούν οι μέσες ώρες διδασκαλίας και να μειωθούν οι ανάγκες για έκτακτους εκπαιδευτικούς» σημαίνει πως Ο ΣΕΒ και ο ΣΙΣ ζητούν εντατικοποίηση εργασίας - αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών (χωρίς φυσικά αύξηση αποδοχών), κάτι που, όπως κυνικά ομολογείται, θα σηματοδοτήσει ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό στις προσλήψεις αναπληρωτών. Αυτό σε συνδυασμό με την αναφορά ότι ο αριθμός των εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία είναι κατά 30% μεγαλύτερος από ότι στα ιδιωτικά «φωτογραφίζει» απολύσεις εκπαιδευτικών στη δημόσια εκπαίδευση. 

· Η αναφορά «η αναλογία δασκάλων προς μαθητές στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκή» (θυμίζουμε ότι ο πρόεδρος του ΣΙΣ ζήτησε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής αύξηση της αναλογίας εκπαιδευτικού - μαθητή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από 1:25 σε 1:28) σημαίνει υποβιβασμό ή/και κατάργηση σχολικών μονάδων (και βέβαια δραστικό περιορισμό των αναγκών σε εκπαιδευτικούς). Φυσικά, αποκρύπτουν εντέχνως πως Δημόσια Σχολεία –Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια– λειτουργούν διάσπαρτα σε όλη τη χώρα (ηπειρωτικές, ορεινές, νησιωτικές περιοχές), εν αντιθέσει με τα ιδιωτικά σχολεία που λειτουργούν μονάχα στα μεγάλα αστικά κέντρα.

· Η παντελώς ψευδής «διαπίστωση» ότι το κόστος μισθοδοσίας κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, υψηλότερα του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, ακόμα και στα χρόνια της κρίσης μας κάνει να απορούμε με το θράσος τους τη στιγμή που στα χρόνια των μνημονίων έχει χαθεί πάνω από το 40% των εισοδημάτων μας ενώ ταυτόχρονα οι Έλληνες εκπαιδευτικοί ανήκουν στην κατηγορία των χαμηλότερα αμειβόμενων στις χώρες του ΟΟΣΑ. Η πρότασή τους είναι, σαφέστατα οι, ακόμα μεγαλύτερες, περικοπές στους μισθούς των εκπαιδευτικών.

· Η πρόταση για «αύξηση της εμπλοκής των τοπικών αρχών» σε συνδυασμό με τη διαπίστωση για «ασφυξία του κράτους στη λειτουργία των σχολείων» παραπέμπει στο γνωστό ζήτημα του «περάσματος των δημόσιων σχολείων στους Ο.Τ.Α. (είναι πολύ πρόσφατη η σχετική απόφαση της ΚΕΔΕ για τα νηπιαγωγεία), κάτι που όπου εφαρμόστηκε έκλεισαν σχολεία και οι μισθοί των εκπαιδευτικών εξανεμίστηκαν. Η σκοπιμότητα της πρότασης των σωτήρων – ιδιωτών δεν κρύβεται.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. υπερασπιζόμενο το δημόσιο σχολείο, τη δημόσια – δωρεάν εκπαίδευση καταδικάζει τις αντιεκπαιδευτικές «προτάσεις» του Σ.Ε.Β. και τα ψεύδη που τις «στηρίζουν». Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και όλη την κοινωνία σε επαγρύπνηση και δράση για την αποτροπή της εφαρμογής των σχεδίων για τη διάλυση του πολύτιμου κοινωνικού αγαθού της δημόσιας εκπαίδευσης.

Το Δημόσιο Σχολείο θυσία της νεομνημονιακής επιταγής…..

     Με την ανακοίνωση ενός προσχηματικού διαλόγου για τα θέματα που αφορούν την Παιδεία, χρησιμοποιώντας ασύγκριτα επικοινωνιακά τεχνάσματα, και ενώ τα σχολεία είναι κλειστά λόγω των διακοπών του Πάσχα, το Υπουργείο Παιδείας προχωράει σε βασικές αλλαγές σε σύγχρονες εκπαιδευτικές δομές, καταδικάζοντας την Παιδεία σε οπισθοδρόμηση, καταπατώντας το δικαίωμα των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση. 

       Ως γνωστό, με βάση υπουργική απόφαση, από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο τα Δημοτικά όλης της χώρας θα υπάγονται σε έναν τύπο σχολείου, με ενιαίο εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα και λειτουργία προαιρετικού ολοήμερου προγράμματος. Το Υπουργείο στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την αλλαγή στην μορφή λειτουργίας των σχολείων, αναπτύσσει επιχειρήματα κενού περιεχομένου. 

    H κατάργηση των Ολοήμερων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ) και η αντικατάστασή τους με τον Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου (ΕΤΟΔΣ), είναι σαφές ότι εντάσσονται στην πολιτική εξοικονόμησης 3.000-4.000 εκπαιδευτικών για τη νέα σχολική χρονιά, με δεδομένο αφενός ότι δεν θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί και αφετέρου ότι τα χρήματα του ΕΣΠΑ για την πρόσληψη αναπληρωτών είναι λιγότερα από πέρσι.

        Συνεχίζοντας την πολιτική εξοικονόμησης ψηφίζει το άρθρο 35 που αφορά την οργανικότητα των νηπιαγωγείων αλλάζοντας την αναλογία εκπαιδευτικού μαθητών από 1:7 σε 1: 14, αφήνοντας σε εκκρεμότητα την φοίτηση των προνηπίων, δίνοντας τη δυνατότητα για συγχωνεύσεις και καταργήσεις νηπιαγωγείων.

    Ο Σύλλογος Δασκάλων- Νηπιαγωγών Χαλκίδας καταδικάζει την πολιτική διάλυσης του Δημόσιου σχολείου και καταγγέλλει το Υπουργείο για την κατηγοριοποίηση των μαθητών μέσα από την στέρηση των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση. 

Η ποιότητα όμως της εκπαίδευσης είναι ζητούμενο και αφορά όλη την κοινωνία, ιδιαίτερα σήμερα που οι νεομνημονιακές υποταγές καταδικάζουν τη ζωή μας, βάζοντας σε υποθήκη το μέλλον των παιδιών μας.

Θα είμαστε μπροστά στους αγώνες υπεράσπισης του Δημόσιου σχολείου και της εκπαίδευσης, που αξίζει να έχουν τα παιδιά μας, απέναντι στον συντηρητισμό, τη μιζέρια, και το ξεπούλημα του δικαιώματος σε μια ζωή αξιοπρέπειας.

Το ΔΣ

Δελτίο τύπου από τη Δ.Ο.Ε.

Για τη συνάντηση των Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και της Ο.Λ.Μ.Ε.

Με τον Υπουργό Παιδείας κ. Νίκο Φίλη

στις 17/2/2016 κατά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας

   Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας πραγματοποίησαν σήμερα Τετάρτη 17-2-2016, τα Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και της Ο.Λ.Μ.Ε. με μεγάλη συμμετοχή εκπαιδευτικών, για τα κενά στην εκπαίδευση, την επιτακτική ανάγκη για μόνιμους διορισμούς, τη διαστρέβλωση της αλήθειας με τις δηλώσεις του κ. Υπουργού περί πλασματικών κενών καθώς και τις ρυθμίσεις που αφορούν την Ειδική Αγωγή και συγκεκριμένα τα Τμήματα Ένταξης.

   Στα πλαίσια της συγκέντρωσης πραγματοποιήθηκε συνάντηση των Δ.Σ. των δύο Ομοσπονδιών με τον Υπουργό Παιδείας κ. Φίλη και τους συνεργάτες του.

  Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. :

• Έθεσε στον κ. Υπουργό το κορυφαίας σημασίας ζήτημα της άμεσης πραγματοποίησης όλων των μόνιμων διορισμών (με τη θέσπιση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, την αύξηση των οργανικών θέσεων στην Ειδική Αγωγή, την κάλυψη όλων των οργανικών κενών) που χρειάζεται το δημόσιο σχολείο για να λειτουργήσει.
•   Τόνισε, ότι ζήτημα πλασματικών κενών και ολιγομελών τμημάτων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση δεν υφίσταται αλλά αντιθέτως υπάρχουν πάρα πολλοί συνάδελφοι  οι οποίοι για να μην μένουν οι τάξεις δίχως εκπαιδευτικούς προσφέρουν εργασία πέρα από το ωράριο τους για την οποία δεν πρόκειται ποτέ να αμειφθούν.
•  Ανέδειξε την ύπαρξη πολλών κενών δασκάλων σε τάξεις, ακόμη και σήμερα, με το σύνολο των κενών να είναι περίπου 2.000 και ζήτησε την άμεση κάλυψή τους με τις αναγκαίες προσλήψεις.
•   Απαίτησε τη δέσμευση της πολιτικής ηγεσίας ότι δεν πρόκειται να αφαιρεθεί από τα προγράμματα των σχολείων καμία ώρα ενισχυτικής διδασκαλίας, την οποία έχουν ανάγκη πολλοί μαθητές.
•   Διαμαρτυρήθηκε έντονα για τις αιφνιδιαστικές ρυθμίσεις που αφορούν την Ειδική Αγωγή με τις οποίες διαφαίνεται κίνδυνος κατάργησης Τμημάτων Ένταξης και μετατροπής των εκπαιδευτικών σε ένα ιδιότυπο εκπαιδευτικό δυναμικό «παράλληλης στήριξης» με αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών προβλημάτων στην εκπαίδευση των μαθητών και ζήτησε την απόσυρσή τους και το άνοιγμα μιας ουσιαστικής συζήτησης για την Ειδική Αγωγή.

    Από την πλευρά του ο κ. Υπουργός:

• Αναφέρθηκε στην πρόθεση από την πλευρά του Υπουργείου για την πραγματοποίηση 20.000 μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση την επόμενη 3ετία με έναρξη από την επόμενη σχολική χρονιά. Το σχέδιο, ανέφερε, έχει ήδη πάρει την έγκριση της κυβέρνησης και αναμένεται η έγκριση (ή μη) των θεσμών... Σε σχέση με τον αριθμό των αναπληρωτών εκπαιδευτικών που θα προσληφθούν την επόμενη σχολική χρονιά είπε ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να είναι λιγότεροι από αυτούς που προσλήφθηκαν φέτος, προσθέτοντας ότι η πολιτική ηγεσία θα κριθεί από τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου στην έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς. (Το θέμα των διορισμών και των προσλήψεων αναπληρωτών εξετάζεται με δεδομένες τις σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ)
• Για το θέμα των πλασματικών κενών η τοποθέτηση του κ Υπουργού αλλά και τα παραδείγματα που ανέφερε έκαναν σαφές ότι οι αναφορές του δεν αγγίζουν, τουλάχιστον, τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Δήλωσε ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα της πολιτικής ηγεσίας η κατάργηση των ωρών ενισχυτικής διδασκαλίας κι ότι δεν πρόκειται να δοθεί εντολή από το Υπουργείο για κάτι τέτοιο αλλά δήλωσε, επίσης, ότι προτεραιότητα έχει το βασικό πρόγραμμα κι έπειτα η ενισχυτική διδασκαλία. Απαντώντας μάλιστα σε σχετικό επίμονο ερώτημά μας δεν απέκλεισε τις μετακινήσεις εκπαιδευτικών στα όρια της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης εάν αυτό κριθεί απαραίτητο. Τόνισε, επίσης, ότι στις δηλώσεις του περί κενών δεν είχε την πρόθεση να καταγγείλει ή να συκοφαντήσει τους εκπαιδευτικούς και ότι ισχύει η δέσμευσή του ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αυξηθεί το ωράριο των εκπαιδευτικών όπως και αυτή της κατάργησης του Π.Δ. 152 για την αξιολόγηση.
• Σε σχέση με τα θέματα της Ειδικής Αγωγής ξεκαθάρισε ότι θα προχωρήσει στην ψήφιση των τροπολογιών που κατατέθηκαν (παρά τις αντιδράσεις που έχουν προκαλέσει), λέγοντας ότι δεν ευσταθούν οι φόβοι για κατάργηση των Τ.Ε. (δεσμεύτηκε μάλιστα ότι ο αριθμός των Τ.Ε. θα παραμείνει ο ίδιος) και κατάργηση της παράλληλης στήριξης. Δήλωσε ότι οι αλλαγές που επιφέρει η τροπολογία στα πλαίσια της συνεκπαίδευσης και της ένταξης που διαπνέουν τη φιλοσοφία του Υπουργείου για την Ειδική αγωγή είναι σε κατεύθυνση αναβάθμισης του ρόλου των εκπαιδευτικών των Τ.Ε. ενώ αναφέρθηκε και σε σχέδιο προσλήψεων στην Ειδική Αγωγή («αν είναι να γίνει ένας διορισμός, αυτός θα γίνει στην ειδική Αγωγή», είπε χαρακτηριστικά). Ανακοίνωσε, τέλος, ότι θα ξεκινήσει διάλογος για την Ειδική Αγωγή στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα που θα καταλήξει σε σχέδιο νόμου για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, το οποίο όμως μπορεί και να μην είναι έτοιμο για την επόμενη σχολική χρονιά.

   Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. , με βάση την πορεία της εκπαίδευσης και αυτή τη χρονιά με το δημόσιο σχολείο να λειτουργεί κάτω από τις ασφυκτικές συνθήκες της υποχρηματοδότησης, της προσαρμογής στους νόμους της αγοράς, της ελαστικής εργασίας  και των μηδενικών διορισμών που ήταν για μια ακόμη φορά η πολιτική της κυβέρνησης, της Ε.Ε. του Δ.Ν.Τ., του ΟΟΣΑ  αλλά και την εμπειρία του από κυβερνητικές «δεσμεύσεις» δεν μπορεί να καθησυχάσει τους εκπαιδευτικούς παρά μόνο να τους καλέσει να βρίσκονται σε επιφυλακή για να αντιδράσουμε σε «λογιστικού χαρακτήρα» μετακινήσεις το επόμενο χρονικό διάστημα.

   Δεν θεωρούμε, επίσης, θετική την επιμονή της πολιτικής ηγεσίας στην ψήφιση των τροπολογιών για την Ειδική Αγωγή, τις οποίες την καλούμε να αποσύρει.

   Τέλος θεωρούμε ότι το ζήτημα των μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών έχει μακρύ δρόμο ακόμη τόσο ως προς το αν γίνουν τελικά όσο και ως προς τον τρόπο που θα γίνουν, κάτι που αφορά, πλέον, και τις προσλήψεις αναπληρωτών.

  Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ακόμη πιο δυναμικά για μαζικούς μόνιμους διορισμούς όλων όσων έχουν εργαστεί έστω και μια ημέρα στην εκπαίδευση. Αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση του δημόσιου δωρεάν σχολείου.

Από τη Δ.Ο.Ε. 

Όχι στη λογιστική αντίληψη στην εκπαίδευση. Ναι σε μόνιμους διορισμούς.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Δ.Ο.Ε. – Ο.Λ.Μ.Ε.

ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Tετάρτη 17-2-2016, 13.30

  11 Φεβρουαρίου και τα κενά στα σχολεία καλά κρατούν.  Γνωρίζει πολύ καλά η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου αυτό που γνωρίζουν όλοι οι εκπαιδευτικοί αλλά και η κοινωνία. Κάθε χρόνο η κατάσταση είναι χειρότερη. Η περικοπή των δαπανών για το δημόσιο σχολείο συνεχίζεται. Η λιτότητα διαρκείας όχι μόνο  συντηρεί   και διογκώνει το πρόβλημα, αλλά οδηγεί και σε “λύσεις” που γεννούν νέα προβλήματα. 

   Εδώ και μερικά χρόνια το Υπουργείο Παιδείας, για να βρει πόσα κενά οφείλονται στις ελλείψεις προσωπικού και πόσα στην κακοδιαχείριση (στην πραγματικότητα για να βγάλει από τη μύγα ξύγκι) επιστρατεύει μια εντελώς αντιεκπαιδευτική μέθοδο, τη λογιστική των διδακτικών ωρών. Προσθέτει τις ώρες διδασκαλίας που αντιστοιχούν στο ωράριο των μάχιμων εκπαιδευτικών και τις συγκρίνει με τις ώρες διδασκαλίας που αντιστοιχούν στα ωρολόγια προγράμματα των σχολείων. Η σύγκριση επιτρέπει στο Υπουργείο να κρίνει ότι αυτό έκανε τη δουλειά του (πληρώνει και προσφέρει τις απαραίτητες ώρες) και στη συνέχεια να πιέζει τη ζωή των σχολείων να προσαρμοστεί στους αριθμούς. Όμως τα σχολεία δεν είναι αλυσίδες παραγωγής. Η μετατροπή της παιδαγωγικής σχέσης σε αλυσίδα διδασκαλιών καταστρέφει τα σχολεία.

   Όσο το υπουργείο συνεχίζει να βλέπει διδακτικές ώρες αντί για σχολικές τάξεις, τόσο θα συνεχίσει να διαλύει δημοτικά σχολεία. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου πρέπει να καταλάβει ότι η έλλειψη νηπιαγωγού, δασκάλας/δασκάλου από μια τάξη σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από μια παρέλαση διδασκόντων. Οι μαθητές θέλουν τον άνθρωπο που θα τον εμπιστεύονται, που θα τους γνωρίζει, θα τους καταλαβαίνει και στην κατανόηση αυτή θα βασίζεται για να στηρίξει το μαθητή στη σχέση του με τη γνώση και τον κόσμο του σχολείου.  Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, το κέντρο δεν βρίσκεται στα γνωστικά αντικείμενα, βρίσκεται στα πρόσωπα των ανθρώπων του: μαθητών και εκπαιδευτικών. Στο δημοτικό σχολείο τάξη χωρίς δάσκαλο είναι τάξη στην οποία στερούμε τα βασικά μορφωτικά δικαιώματα, γιατί στις ηλικίες αυτές προϋπόθεση της μορφωτικής διαδικασίας είναι η προσωπική σχέση δασκάλου μαθητή.

   Όταν λοιπόν το υπουργείο φιλοδοξεί να καλύψει ένα κενό σε τάξη μεταφέροντας δυο τρεις συναδέλφους από γειτονικά σχολεία για να διδάξουν στην τάξη αυτή μέρος του προγράμματος της, μπαλώνει μεν το λογιστικό κενό, αφήνει όμως εντελώς ακάλυπτη την παιδαγωγική σχέση.

   Η λογιστική μέθοδος έχει αντίστοιχες συνέπειες και στα σχολεία με “πλεονάσματα” διδακτικών ωρών. Στα σχολεία αυτά  απαιτείται να συγκεντρωθούν οι “πλεονάζουσες” ώρες στο πρόσωπο ενός/μίας συναδέλφου, το τμήμα του οποίου μένει εν πολλοίς χωρίς δάσκαλο τάξης,  αφού αυτός δυο τρεις μέρες τη βδομάδα διδάσκει σε άλλο σχολείο. Κι όλα αυτά χωρίς να αναφέρουμε και το τελειωτικό χτύπημα που δέχεται η ενισχυτική διδασκαλία με τη «λύση» αυτή.

   Γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πλεόνασμα ωρών. Οι εκπαιδευτικοί αναλαμβάνουν μέσα από την ενισχυτική διδασκαλία να καλύψουν την έλλειψη υποστηρικτικών δομών που η πολιτεία οφείλει να παρέχει στους μαθητές που τις χρειάζονται. Η πολιτική ηγεσία συνεχίζει στον ίδιο δρόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων: υιοθετεί τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ, δεσμεύεται από το μνημόνιο που υπέγραψε και επιχειρεί να μεταφέρει τις ευθύνες για τα κενά στους εκπαιδευτικούς.

    Εάν η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου θέλει να δει καθαρά την εικόνα της εκπαίδευσης θα πρέπει να σταματήσει τώρα και για πάντα τη λογιστική αντιμετώπιση του προβλήματος των κενών. Να προχωρήσει άμεσα σε όλες στους απαραίτητους διορισμούς εκπαιδευτικών για να καλύψει τα κενά.

Κανένα κενό στα σχολεία.

Κανένα τμήμα χωρίς δάσκαλο.

          Δε θα επιτρέψουμε τις μετακινήσεις εκπαιδευτικών και την παραπέρα υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου.

          Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. καλεί τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών να εντοπίσουν και να αναδείξουν όλες τις περιπτώσεις μετακινήσεων εκπαιδευτικών που έχουν ως γνώμονα τη λογιστική αντίληψη για την εκπαίδευση,  γίνονται για το λόγο ότι η κυβέρνηση αρνείται να θέσει την παιδαγωγική υπεράνω των αριθμών  και δε θα συνέβαιναν εάν δεν κυριαρχούσαν λογικές εξοικονόμησης πόρων που, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα χρησιμοποιούνταν για διορισμούς εκπαιδευτικών. Η καταγγελία αυτών των μεθόδων και οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και Περιφερειακές Διευθύνσεις είναι μερικά από τα μέσα που μπορούν να μεταχειριστούν.

         Για την ανάδειξη του προβλήματος και με την απαίτηση να μην πραγματοποιηθούν άλλες μετακινήσεις αλλά μόνιμοι διορισμοί τώρα, τα Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και της Ο.Λ.Μ.Ε. καλούν τους εκπαιδευτικούς σε δυναμική παρουσία στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώνουν την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου και ώρα 13.30 στο Υπουργείο Παιδείας. Για να διευκολυνθεί η συμμετοχή των συναδέλφων κηρύσσουμε 2ωρη διευκολυντική στάση εργασίας (12-2 και 2-4).

Όλοι στη συγκέντρωση την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου στο Υπουργείο Παιδείας

Από  το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

"ΕΘΝΙΚΟΣ" ΚΑΙ "ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ" ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ: ΠΟΙΟΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ ΠΟΙΟΝ;

Άρθρο του Δημήτρη  Μαριόλη

Αναδημοσίευση από την Εκπαιδευτική Λέσχη

Ο νέος υπουργός Παιδείας εξήγγειλε την έναρξη «εθνικού και κοινωνικού διαλόγου για την παιδεία». Σε πρόσφατη μάλιστα συνέντευξή του (Βήμα της Κυριακής, 11 Οκτώβρη 2015), δήλωσε μεταξύ άλλων ότι:

«Εκκρεμεί ωστόσο μια συνολική πρόταση για αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης με χρονικό ορίζοντα την άνοιξη. Όμως θα προηγηθεί ο εθνικός και κοινωνικός διάλογος για την εκπαίδευση. Υπάρχουν πολλά ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αξιοποίηση του εκπαιδευτικού δυναμικού. Το θέμα της αύξησης των ωρών διδασκαλίας καθώς και της μείωσης των ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών, που είναι περίπου 120, θα τεθεί στον δημόσιο διάλογο, καθώς είναι θέμα διαλόγου και όχι επιβολής.  Η αξιολόγηση είναι ένα θέμα που χρήζει… αξιολόγησης. Δυστυχώς στο παρελθόν συνδυάστηκε με αντίληψη τιμωρητική για τους εκπαιδευτικούς και δημιούργησε προκαταλήψεις. Αντιθέτως, η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου είναι αναγκαία για να βοηθηθούν ο εκπαιδευτικός και η σχολική μονάδα. Δεν εξιδανικεύω. Όπως συμβαίνει και σε άλλους κοινωνικούς χώρους, μπορεί κανείς να διακρίνει συμπεριφορές ρουτίνας και μειωμένου ενδιαφέροντος. Η μεγάλη πλειονότητα όμως των εκπαιδευτικών στηρίζει το δημόσιο σχολείο μέσα σε συνθήκες κρίσης»

Επιπλέον, όπως δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ, ο πρωθυπουργός στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου έκανε λόγο για «εμβληματική παρέμβαση στην Παιδεία και την Έρευνα» ,αναφέροντας ότι «πρέπει να αφήσουμε το στίγμα μας με μια μεγάλη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση».

Ωστόσο, όπως μπορούμε να διαβάσουμε στο Μνημόνιο Γ που ψηφίστηκε στις 13 Αυγούστου 2015 στη Βουλή, όλα αυτά τα ζητήματα, καθώς και όλα όσα υποτίθεται ότι θα «συζητηθούν» στον «εθνικό/κοινωνικό διάλογο», έχουν ήδη συμφωνηθεί με την τρόικα και αποτελούν Νόμο του ελληνικού κράτους!

Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα:

Εκπαίδευση. Οι αρχές θα διασφαλίσουν τον περαιτέρω εκσυγχρονισμό του τομέα της εκπαίδευσης σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ και αυτό θα τροφοδοτήσει την προγραμματισμένη ευρύτερη στρατηγική ανάπτυξης. Οι αρχές, σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, θα επικαιροποιήσουν, έως τον Απρίλιο του 2016, την αξιολόγηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος που εκπόνησε ο ΟΟΣΑ το 2011. Η εν λόγω επανεξέταση θα καλύπτει όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων των δεσμών μεταξύ έρευνας και εκπαίδευσης, και της συνεργασίας μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων με σκοπό την ενίσχυση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας (βλ. επίσης ενότητα 4.2). Μεταξύ άλλων, η επανεξέταση θα αξιολογήσει την υλοποίηση της μεταρρύθμισης του “Νέου Σχολείου”, το περιθώριο περαιτέρω εξορθολογισμού (των τάξεων, σχολείων και πανεπιστημίων), τη λειτουργία και διακυβέρνηση των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, την αποδοτικότητα και αυτονομία των δημόσιων εκπαιδευτικών μονάδων και την αξιολόγηση και διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα. 

Η επανεξέταση θα προτείνει συστάσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ. Με βάση τις συστάσεις της επανεξέτασης, οι αρχές θα εκπονήσουν επικαιροποιημένο εκπαιδευτικό σχέδιο δράσης και θα υποβάλουν προτάσεις για δράσεις το αργότερο έως τον Μάιο του 2016, οι οποίες θα εγκριθούν έως τον Ιούλιο του 2016, και εφόσον είναι δυνατόν, τα μέτρα θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ πριν από το ακαδημαϊκό έτος 2016 - 2017. 

Ειδικότερα, οι αρχές δεσμεύονται να ευθυγραμμίσουν τον αριθμό διδακτικών ωρών ανά μέλος του προσωπικού , καθώς και την αναλογία μαθητών ανά τάξη και ανά εκπαιδευτικό, με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ, το αργότερο έως τον Ιούνιο του 2018. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων θα συνάδει με το γενικό σύστημα αξιολόγησης της δημόσιας διοίκησης. Οι αρχές θα διασφαλίσουν τη δίκαιη μεταχείριση όλων των φορέων παροχής εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανόμενων των ιδιωτικών ιδρυμάτων, καθορίζοντας ελάχιστα πρότυπα.

(Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, Αρ. Φύλλου 94, Νόμος 4336/14-8-2015, σελ.1026-1027)

Σε απλά ελληνικά, ο βαθμός προώθησης του «νέου σχολείου» της Διαμαντοπούλου θα αξιολογηθεί τον Απρίλιο του 2016 ενώ η επαναφορά της αξιολόγησης, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου και άλλα πολλά θα προωθηθούν με προτάσεις που θα υποβάλλει προς έγκριση τον Μάιο του 2016 το Υπουργείο στα κλιμάκια της τρόικας. Τα υπόλοιπα περί «εθνικού διαλόγου» μάλλον απευθύνονται σε όσους δεν έχουν μπει στον κόπο να ρίξουν μια ματιά στο Μνημόνιο Γ.

Υπάρχουν περιθώρια διαφοροποιήσεων; Βεβαίως και υπάρχουν. Ο ίδιος ο υπουργός παιδείας, φροντίζει να κλείσει τη συνέντευξή του στο Βήμα με μια αναφορά που αποδεικνύει ότι οι ευρωπαϊκές επιταγές και υποχρεώσεις μπορούν να υλοποιηθούν με βαλκανικό πνεύμα:

«Το πρώτο νομοσχέδιο που θα καταθέσει το υπουργείο Παιδείας όμως είναι ένα νομοσχέδιο για την ενισχυτική διδασκαλία που επανέρχεται από εφέτος στα σχολεία. Έχουμε εξασφαλίσει πιστώσεις. Θα λειτουργήσει δε αυτό και ως στοιχείο αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, καθώς προσβλέπουμε στην εθελοντική βοήθειά τους. Γιατί λοιπόν όταν ένας εκπαιδευτικός προσφέρει δύο ώρες εθελοντικής εργασίας για τη διδακτική στήριξη των μαθητών να μην προσμετρείται αυτό ως κριτήριο στην αξιολόγησή του;»

(Ν. Φίλης, συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής, 11 Οκτώβρη 2015)

Μνημόνιο και εκπαίδευση, ΟΟΣΑ και διδακτικό ωράριο – όλα τα κείμενα

Αναδημοσίευση από το Α΄Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αθήνας 

Με αφορμή την εξαγγελία «εθνικού διαλόγου για την παιδεία» από την κυβέρνηση, για την καλύτερη τεκμηρίωση της αρνητικής θέσης του Συλλόγου και για ενημέρωση όλων των συναδέλφων δημοσιεύουμε εδώ τα σχετικά κείμενα του Μνημονίου και του ΟΟΣΑ.

Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από το Μνημόνιο που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2015: 

Εκπαίδευση. 

Οι αρχές θα διασφαλίσουν τον περαιτέρω εκσυγχρονισμό του τομέα της εκπαίδευσης σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ και αυτό θα τροφοδοτήσει την προγραμματισμένη ευρύτερη στρατηγική ανάπτυξης.

Οι αρχές, σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους  εμπειρογνώμονες, θα επικαιροποιήσουν, έως τον Απρίλιο του 2016, την αξιολόγηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος που εκπόνησε ο ΟΟΣΑ το 2011. Η εν λόγω επανεξέταση θα καλύπτει όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων των δεσμών μεταξύ έρευνας και εκπαίδευσης, και της συνεργασίας μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων με σκοπό την ενίσχυση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας (βλ. επίσης ενότητα 4.2). Μεταξύ άλλων, η επανεξέταση θα αξιολογήσει την υλοποίηση της μεταρρύθμισης του “Νέου Σχολείου”, το περιθώριο περαιτέρω εξορθολογισμού (των τάξεων, σχολείων και πανεπιστημίων), τη λειτουργία και διακυβέρνηση των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, την αποδοτικότητα και αυτονομία των δημόσιων εκπαιδευτικών μονάδων και την αξιολόγηση και διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα.

Η επανεξέταση θα προτείνει συστάσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ.

Με βάση τις συστάσεις της επανεξέτασης, οι αρχές θα εκπονήσουν επικαιροποιημένο εκπαιδευτικό σχέδιο δράσης και θα υποβάλουν προτάσεις για δράσεις το αργότερο έως τον Μάιο του 2016, οι οποίες θα εγκριθούν έως τον Ιούλιο του 2016, και εφόσον είναι δυνατόν, τα μέτρα θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ πριν από το ακαδημαϊκό έτος 2016 – 2017.

Ειδικότερα, οι αρχές δεσμεύονται να ευθυγραμμίσουν τον αριθμό διδακτικών ωρών ανά μέλος του προσωπικού , καθώς και την αναλογία μαθητών ανά τάξη και ανά εκπαιδευτικό, με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ, το αργότερο έως τον Ιούνιο του 2018. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων θα συνάδει με το γενικό σύστημα αξιολόγησης της δημόσιας διοίκησης.

Οι αρχές θα διασφαλίσουν τη δίκαιη μεταχείριση όλων των φορέων παροχής εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανόμενων των ιδιωτικών ιδρυμάτων, καθορίζοντας ελάχιστα πρότυπα.

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, Αρ. Φύλλου 94, Νόμος 4336/14-8-2015, σελ.1026-1027

Ολόκληρος ο νόμος 4336/15:  εδώ

Ποιες είναι οι βέλτιστες πρακτικές του ΟΟΣΑ με βάση τις οποίες «δεσμεύεται» η ελληνική κυβέρνηση με το μνημόνιο που ψήφισε, να «ευθυγραμμίσει» το ωράριο; Περιλαμβάνονται στην περίφημη έκθεση του ΟΟΣΑγια το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, η οποία παραγγέλθηκε το 2011 από το υπουργείο Παιδείας.

Συγκεκριμένα  στη σελίδα 22 λέει:

Όπως φαίνεται στον Πίνακα I.2, οι θεσμοθετημένες διδακτικές ώρες ανά εβδομάδα για το δημοτικό μειώνονται όσο το μέγεθος του σχολείου αυξάνεται. Οι εκπαιδευτικοί με περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας σε μεγαλύτερα σχολεία διδάσκουν λιγότερες ώρες, όσο η διάρκεια της υπηρεσίας αυξάνει. Με άλλα λόγια, οι λιγότερο έμπειροι εκπαιδευτικοί αναλαμβάνουν μεγαλύτερο φόρτο διδασκαλίας. Έτσι, η αξία πιο έμπειρων εκπαιδευτικών χάνεται.

και στη σελίδα 32 προτείνει για το δημοτικό 25 ώρες διδακτικό ωράριο για όλους:

Βελτιστοποίηση του φόρτου και της κατανομής της εργασίας 54. Μεταξύ των πρωτοβουλιών που πρέπει να πάρει η Ελλάδα, προκειμένου να αυξήσει την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού της συστήματος, είναι να περιορίσει τη σημαντική διαφορά σε φόρτο εργασίας που υπάρχει μεταξύ των εκπαιδευτικών στη Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Βάσει της ανάλυσης στο Γράφημα I.3 συγκρίνοντας το φόρτο εργασίας ετησίως στην Ελλάδα με τις μέσες τιμές στον ΟΟΣΑ και την ΕΕ 19, η Ελλάδα θα χρειαστεί να αυξήσει τις διδακτικές υποχρεώσεις κατά περίπου τέσσερις με πέντε ώρες την εβδομάδα, προκειμένου να φτάσει τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Οι πίνακες I.6 και I.7 απεικονίζουν μία εναλλακτική που θα μπορούσε να εδραιώσει το στόχο της επίτευξης των μέσω τιμών του ΟΟΣΑ και της ΕΕ. Οι αλλαγές θα εστιάσουν στην αύξηση του φόρτου εργασίας των πιο έμπειρων και καλύτερα προετοιμασμένων εκπαιδευτικών σε βαθμίδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΟΣΑ, 2011

Ολόκληρη η έκθεση ΟΟΣΑ: Διαβάστε ΕΔΩ

Αυτά τα μέτρα επιχειρούν να επιβάλλουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις εδώ και πέντε χρόνια. Κάτω από το βάρος των αγώνων και των αντιστάσεων του εκπαιδευτικού κινήματος δεν το έχουν πετύχει. Στο χέρι μας είναι να ανατραπούν αυτά τα μέτρα για μια ακόμα φορά.

Καλοπληρωμένοι, τεμπέληδες και υπεράριθμοι οι εκπαιδευτικοί μας; Είναι έτσι;

Προσχέδιο Λοξής τάξης του Ζάφου Ξαγοράρη/Μουσείο Μπενάκη

Αναδημοσίευση από το TVXS

Άρθρο του φυσικού Δημήτρη Τσιριγώτη

«Τεμπέληδες, καλοπληρωμένοι, που δουλεύουν λίγο, που έχουν πολλές διακοπές, που φοβούνται την αξιολόγηση». Αυτές είναι μόνο λίγες από τις κατηγορίες που προσάπτουν όσοι θέλουν να «στριμώξουν» τους Έλληνες εκπαιδευτικούς  του δημοσίου σχολείου. 

Μάλιστα αρκετοί από αυτούς εμφανίζουν και ψευδή στατιστικά στοιχεία για να στηρίξουν τις κατηγορίες αυτές. Φυσικά πίσω από τέτοιες ενέργειες παραποίησης ή μη αντικειμενικής ανάγνωσης των στοιχείων υπάρχει δόλος με στόχο την προώθηση των προτάσεων του ΟΟΣΑ και των μνημονίων που επιδιώκουν να πετύχουν δραστική συρρίκνωση της παρεχόμενης δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας. Και ο τρόπος για να πετύχουν κάτι τέτοιο είναι να «στριμώξουν» εκείνους που αντιστέκονται στα άνομα αυτά σχέδια, τους εκπαιδευτικούς. Εδώ θα πρέπει να πω ότι η παραποίηση στοιχείων για τη χώρα μας δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο αλλά θεωρώ ότι λίγη αποκατάσταση της αλήθειας  είναι επιβεβλημένη. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί έχουν λίγες διδακτικές ώρες την εβδομάδα 

Πηγή: Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ευρυδίκη (Eurydice) (Αριθμοί Κλειδιά της Εκπαίδευσης στην Ευρώπη 2009)

1) Ο μέσος αριθμός διδακτικών ωρών την εβδομάδα για τους Έλληνες καθηγητές είναι 20.5 ώρες ενώ ο μέσος όρος όλων των χωρών της Ε.Ε (Ευρωπαϊκής Ένωσης) είναι 18.8 ώρες. 

2) Σε μόλις 5 από τις 25 χώρες της  Ε.Ε (στις οποίες υπάρχουν στοιχεία) οι καθηγητές διδάσκουν περισσότερες ώρες την εβδομάδα από ότι στη χώρα μας. 

Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί είναι καλοπληρωμένοι 

Πηγή: Teachers and School Heads Salaries and Allowances in Europe 2013-2014 (European Commission)

1) Ο μέσος βασικός ακαθάριστος ετήσιος μισθός ενός καθηγητή στην Ελλάδα είναι περίπου 13.000 €  όταν ο αντίστοιχος μισθός κατά μέσο όρο για τις χώρες της Ε.Ε είναι περίπου 27.000 € (δηλαδή υπερδιπλάσιος).

2) Ο μηνιαίος καθαρός μισθός ενός νεοδιόριστου Έλληνα εκπαιδευτικού χωρίς παιδιά είναι 670 €. Αν σκεφτούμε ότι οι νέοι διορισμοί, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, γίνονται στα πιο απομακρυσμένα σημεία της χώρας, όπου ο νεοδιόριστος εκπαιδευτικός είναι αναγκασμένος  να ζήσει αρκετά χρόνια, καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα ακόμα και για την απλή επιβίωσή του. 

Ναι αλλά οι Έλληνες εκπαιδευτικοί έχουν μεγάλες διακοπές 

Πηγή: Μελέτη στοιχείων για τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες 2012 (ΚΕΜΕΤΕ - ΟΛΜΕ) 

1) Οι Έλληνες καθηγητές διδάσκουν 36 εβδομάδες τον χρόνο όταν ο μέσος όρος για τις χώρες της Ε.Ε είναι επίσης 36 εβδομάδες τον χρόνο. Εδώ οφείλουμε να πούμε ότι στους αρχικούς πίνακες του ΟΟΣΑ οι εβδομάδες που είχαν δηλωθεί ήταν μόλις 31. Αυτό το στοιχείο χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να επιβληθεί η γνωστή αύξηση ωραρίου κατά 2 ώρες στους Έλληνες εκπαιδευτικούς το 2013.Όμως το στοιχείο αυτό ήταν ψευδές γιατί δεν συμπεριλάμβανε και τις 5 περίπου εβδομάδες εξετάσεων (προαγωγικές, επαναληπτικές, πανελλήνιες κ.λ.π ) που λαμβάνουν χώρα στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα. Να τονίσουμε εδώ ότι οι άλλες χώρες και θεωρούν τις μέρες των εξετάσεων ως μέρες διδασκαλίας  αλλά και έχουν πολύ λιγότερες μέρες εξετάσεων από το δικό μας σχολείο. 

Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί είναι πολλοί σε σχέση με τους μαθητές

Πηγή: Education at a Glance 2014: OECD Indicators

1) Ο μέσος όρος του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι λίγο μεγαλύτερος (22 μαθητές ανά τμήμα) από μέσο όρο των χωρών της Ε.Ε (21 μαθητές ανά τμήμα).

2) Πρέπει να σταθούμε αρκετά στην αναλογία εκπαιδευτικών- μαθητών. Τα στοιχεία του παραπάνω πίνακα είναι του 2012 και όπως διαπιστώνετε περιλαμβάνει μόνο 15 ευρωπαϊκές χώρες. Ουσιαστικά δεν έχουν καταχωρηθεί στοιχεία για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. 

Στο 3ο μνημόνιο που ψηφίστηκε πρόσφατα προβλέπεται «Ευθυγράμμιση αριθμού διδακτικών ωρών ανά μέλος προσωπικού και αναλογία μαθητών ανά εκπαιδευτικό, με βέλτιστες πρακτικές ΟΟΣΑ» έως τον Ιούνιο 2018. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία του 2012 είμαστε ήδη σε ευθυγράμμιση. Όμως σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ που δεν τα έχει επικαιροποιήσει από το 2007, η Ελλάδα είχε τότε μεγάλη αναλογία εκπαιδευτικών - μαθητών (1 εκπαιδευτικός ανά 8,5 μαθητές) ενώ ο μέσος όρος για τις χώρες της Ε.Ε ήταν σαφώς μικρότερος (1 εκπαιδευτικός ανά 12 μαθητές). Σήμερα όμως 8-9 χρόνια μετά τα νούμερα αυτά έχουν αλλάξει δραματικά και σίγουρα δεν ισχύουν, εξαιτίας κυρίως των ελάχιστων διορισμών και των μαζικών αποχωρήσεων.

Επίσης τίθεται και ένα μείζον θέμα εγκυρότητας τέτοιων στατιστικών μελετών που ουσιαστικά για να βρουν την αναλογία εκπαιδευτικών - μαθητών απλά κάνουν μια διαίρεση του συνολικού αριθμού των εκπαιδευτικών με τον συνολικό αριθμό των μαθητών χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης της κάθε χώρας. Ειδικά για τη χώρα μας δεν λαμβάνουν υπόψη ότι υπάρχουν πάρα πολλά νησιά και απομακρυσμένα χωριά όπου οι εκπαιδευτικοί είναι πολλές φορές ακόμα και περισσότεροι από τους μαθητές.   

3) Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε το τεράστιο έλλειμμα βοηθών διδασκόντων  και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία της Ελλάδας σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, η αναλογία βοηθών διδασκόντων – μαθητών στην Ελλάδα είναι: 1 βοηθός ανά 2.500 μαθητές, ενώ κατά μέσο όρο στις χώρες της Ευρώπης είναι: 1 βοηθός ανά 330 μαθητές.

Επίσης η αναλογία βοηθητικού προσωπικού – μαθητών για την Ελλάδα είναι μόλις: 1 βοηθός ανά 3.300 μαθητές ενώ στην Ευρώπη είναι 1 βοηθός ανά 65 μαθητές.

Συμπερασματικά 

1) Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί είναι από τους πιο κακοπληρωμένους εκπαιδευτικούς της Ευρώπης. Μάλιστα αν προσαρμόσουμε τους μισθούς στην πραγματική αγοραστική τους αξία σε κάθε χώρα ξεχωριστά (ppp index by country) τότε οι μισθοί των Ελλήνων εκπαιδευτικών κατρακυλούν στις τελευταίες θέσεις. Τα τελευταία 6 χρόνια έχουν υποστεί τεράστιες μειώσεις στις αποδοχές τους ( ο βασικός μισθός πρωτοδιόριστου έχει μειωθεί κατά 45%). 

2) Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί ασκούν τα διδακτικά τους καθήκοντα κατά μέσο όρο 20.5 ώρες την εβδομάδα που αποτελεί τον 6ο μεγαλύτερο χρόνο από τις χώρες της Ε.Ε. Επίσης ο αριθμός των εβδομάδων που διδάσκουν σε ένα έτος είναι ακριβώς ίσος με το μέσο όρο των χωρών της Ε.Ε (36 εβδομάδες ανά έτος). Οι συνολικές διακοπές τους είναι περίπου 11 εβδομάδες ανά έτος που επίσης ισούται με το μέσο όρο των χωρών της Ε.Ε. Μάλιστα είναι κατάφωρη αδικία για τους ‘Έλληνες εκπαιδευτικούς να λαμβάνεται υπόψη μόνο ο διδακτικός χρόνος  όσον αφορά την εργασία των εκπαιδευτικών, αφού είναι επιφορτισμένοι και με αρκετές γραφειοκρατικές και διοικητικές εργασίες, σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων τους στις άλλες χώρες που η εργασία τους αφορά μόνο τα διδακτικά τους καθήκοντα. Στη χώρα μας οι βοηθοί διδασκόντων, το βοηθητικό προσωπικό και η γραμματειακή υποστήριξη θεωρούνται άσκοπες πολυτέλειες. 

3) Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί, όχι απλά δεν είναι υπεράριθμοι σε σχέση με τις ανάγκες αλλά είναι επιβεβλημένο να γίνουν άμεσα και νέοι διορισμοί. Είναι άλλωστε φαιδρό να μιλάμε για υπεραριθμίες όταν κάθε Σεπτέμβριο έχουμε πάνω από 20.000 κενά. Η αναλογία μαθητών - εκπαιδευτικών είναι ένας μη έγκυρος δείκτης (δεν λαμβάνει υπόψη του την ανομοιογενή κατανομή των μαθητών στα διάφορα μέρη της χώρας) που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη συγχώνευση και το κλείσιμο σχολικών μονάδων.

Αντί επιλόγου

Είναι αστείο να κατηγορούν τους Έλληνες εκπαιδευτικούς για τεμπέληδες, υπεράριθμους  και καλοπληρωμένους. Τα στοιχεία είναι αδιάσειστα και δείχνουν τα ακριβώς αντίθετα. Με αυταπάρνηση και βαθιά συναίσθηση του ρόλου τους κρατάνε ακόμα όρθιο το ελληνικό σχολείο παρά την απαξίωση, την αμφισβήτηση και τον πόλεμο που δέχονται. 

Είναι αναμφισβήτητο ότι  πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα όσον αφορά την εκπαίδευση αλλά και τους εκπαιδευτικούς. Υπάρχει όμως μια βασική προϋπόθεση που αν δεν ικανοποιηθεί δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή: Απαιτείται από το κράτος να θέλει να επενδύσει στην εκπαίδευση και όχι να τη θεωρεί ως βάρος που θέλει να ελαφρύνει ή να αποτινάξει τελείως από πάνω του. Καμία βελτίωση δεν μπορεί να γίνει χωρίς την αύξηση δαπανών για την παιδεία και χωρίς την παροχή στήριξης και εμπιστοσύνης στους εκπαιδευτικούς. Ζητούμενα στην εκπαίδευση πλέον είναι μόνο τα αυτονόητα.

Μας χρώσταγαν το γάιδαρο, μας πήραν και το βόδι, κ. Μπαλτά

Άρθρο του Δημήτρη Τσιριγώτη, φυσικού

αναδημοσίευση από την Αλφαβήτα.

Με αφορμή τη συνέντευξη του υπουργού Παιδείας

Σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ 1 ο υπουργός Παιδείας κύριος Μπαλτάς δήλωσε μεταξύ άλλων και τα εξής : «Η χώρα βρίσκεται σε κρίση, όλοι πρέπει να βάλουμε τον όβολο μας για να ξεπεραστεί η κρίση. Αν χρειαστεί ένας δάσκαλος να κάνει μια ή δυο ώρες παραπάνω ως συμβολή στο ξεπέρασμα της κρίσης νομίζω ότι θα το δεχθεί. Ο καθένας οφείλει να συμβάλει με τον τρόπο του για να ξεπεραστεί η κρίση». Ουσιαστικά φαίνεται καθαρά ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας αύξησης ωραρίου των εκπαιδευτικών.

Ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας κύριος Κουράκης είχε κατά το πρόσφατο παρελθόν δηλώσει : «Δεν μπορεί να στήσεις κανένα καλό σχολείο αν δε στηρίξεις τον εκπαιδευτικό, τον εργαζόμενο στο χώρο της παιδείας σε όλα τα επίπεδα. Όσον αφορά στο θέμα του ωραρίου εμείς λέμε πάρα πολύ καθαρά ότι θα επαναφέρουμε το ωράριο».

Εκεί λοιπόν που εμείς οι εκπαιδευτικοί θα περιμέναμε σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης ,ο υπουργός σκέφτεται σοβαρά να απαιτήσει από εμάς νέες θυσίες. Δηλαδή όπως λέει ο λαός μας «μας χρώσταγαν το γάιδαρο, μας πήραν και το βόδι». Πάλι δηλαδή από έναν κλάδο που αποτελεί ένα από τους πιο πληγμένους από την κρίση θα ζητήσει να βάλει πλάτη. Έναν κλάδο που σαν να μην έφτανε ότι ήταν ανέκαθεν από τους  πιο υπαμειβόμενους  κλάδους του δημοσίου ,έχει τα τελευταία χρόνια της κρίσης  υποστεί τις μεγαλύτερες μειώσεις στις αποδοχές του (30-40 %) , έχει υποχρεωθεί ήδη μια αύξηση ωραρίου 2 ωρών στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά του το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα πάρα πολλοί συνάδελφοι να είναι αναγκασμένοι να εργάζονται σε 2- 3 ή και σε περισσότερα σχολεία.

Μια αύξηση ωραρίου συνολικά 4 ωρών σημαίνει πρακτικά και έμμεση μείωση αποδοχών της τάξεως του 20% .Δηλαδή οι εκπαιδευτικοί θα έχουν υποστεί μείωση 50-60% στις συνολικές αποδοχές τους. Αλλά βεβαίως( πως μου διέφυγε;)οι εκπαιδευτικοί κάνουν λειτούργημα ,όχι επάγγελμα.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Μια νέα αύξηση ωραρίου θα έχει ως αποτέλεσμα και την μη πρόσληψη χιλιάδων συναδέλφων που ήταν σίγουροι ότι θα προσληφθούν ως αναπληρωτές στο επόμενο διδακτικό έτος και που τώρα αναγκαστικά θα αντιμετωπίσουν τον εφιάλτη της ανεργίας αιφνιδιασμένοι από τις αναπάντεχες εξελίξεις.

Είναι τουλάχιστον ανακόλουθο να χρησιμοποιηθεί ένα εργαλείο, όπως η αύξηση ωραρίου,  της περίφημης εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ από αυτούς που είχαν εναντιωθεί και κατακρίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο την εργαλειοθήκη αυτή χαρακτηρίζοντας την ως μέθοδο εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Μήπως αυτοί οι ίδιοι (πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ) δεν ήταν και αυτοί που υπερασπίζονταν τους εκπαιδευτικούς στην απεργία του 2013 για την αύξηση ωραρίου; Δηλαδή για να καταλάβουμε: η αύξηση ωραρίου είναι μεμπτή μόνο όταν την προτείνουν οι πολιτικοί αντίπαλοι ,αλλιώς όταν την προτείνουν οι ίδιοι είναι ένα χρήσιμο εργαλείο; Επίσης είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η τωρινή φρασεολογία που χρησιμοποιείται  «να βάλουμε τον οβολό μας για να ξεπεραστεί η κρίση» ομοιάζει με την φρασεολογία του πρώην υπουργού παιδείας κυρίου Αρβανιτόπουλου που πριν από 2 χρόνια περίπου για να δικαιολογήσει την αύξηση ωραρίου έλεγε χαρακτηριστικά «ζήτησα από τους εκπαιδευτικούς να βάλουν και αυτοί πλάτη για να βγούμε από την κρίση». Ελπίζω να μην φτάσουμε στο σημείο να χρησιμοποιηθεί και η ορολογία της επικαιρότητας που επικαλείται γενικά η κυβέρνηση ,εκείνη του θατσερικού ΤΙΝΑ (There is no Alternative –δεν υπάρχει εναλλακτική) .Μέχρι σήμερα δεν έχουν εξασφαλιστεί τα κονδύλια για 10.000 κενά. Εύχομαι να είναι τελείως συμπτωματικό ότι τα νούμερα ταιριάζουν : η αύξηση του ωραρίου κατά 2 ώρες σημαίνει κάλυψη 10.000 θέσεων περίπου.

Στη ίδια συνέντευξη λοιπόν ο κύριος Μπαλτάς ανέφερε τα εξής : «Απόλυτη προτεραιότητα είναι να μπει το παιδί στην τάξη την πρώτη μέρα του σχολείου και να έχει καθηγητή εκεί. Τα συνολικά κενά είναι 20.000 αλλά έχουν εξασφαλιστεί κονδύλια μόνο για την κάλυψη 10.000».Αναρωτιέμαι αλήθεια ποιος ευθύνεται για αυτό ; Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν φταίνε οι εκπαιδευτικοί. Έτσι όμως όπως τίθεται το πρόβλημα από τον υπουργό δημιουργείται ο συνειρμός «Θα αφήσουν οι εκπαιδευτικοί τα παιδιά χωρίς καθηγητές , δασκάλους και νηπιαγωγούς ;» .Είναι ένας τρόπος πίεσης ώστε οι εκπαιδευτικοί να δεχτούν αν χρειαστεί μια νέα αύξηση ωραρίου ώστε να μην κατηγορηθούν για έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στα παιδιά. Πέρα από τα ενοχικά συμπλέγματα των εκπαιδευτικών ,ενδεχομένως να αναπτύξει και φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού από τα οποία έχει ταλαιπωρηθεί όλα αυτά τα χρόνια ο κλάδος. Εύχομαι ο κύριος Μπαλτάς να μην μας βάλει στην ίδια θέση που φρόντισαν να μας βάλουν οι προκάτοχοί του όπου η κοινή γνώμη μας κατηγορούσε ως τεμπέληδες ,ανίκανους και αναίσθητους .Και ξέρουμε πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να πείσεις τον κόσμο που είναι δεν εργάζεται στην εκπαίδευση ότι 4 ώρες παραπάνω εργασίας την εβδομάδα μπορεί να έχει τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες.

Ο κύριος Μπαλτάς λίγες ημέρες αφού είχε αναλάβει το υπουργείο Παιδείας είχε προβεί σε μια δήλωση που είχε σκορπίσει αισιοδοξία τον κλάδο των εκπαιδευτικών :«Σεβόμαστε τη δουλειά του εκπαιδευτικού και θα τον ρωτήσουμε για οποιαδήποτε αλλαγή». Όσον αφορά την αύξηση του ωραρίου πιστεύω ότι ο κύριος Μπαλτάς έχει τη σωφροσύνη να καταλάβει ότι δεν πρέπει καν να προβεί στην ερώτηση. Όχι γιατί η απάντηση είναι δεδομένη αλλά γιατί σε αυτή την περίπτωση η ίδια η ερώτηση θα έχει κάνει την ζημιά στον κλάδο. Και αυτό θα είναι σε πλήρη αντίθεση με τη φράση «Σεβόμαστε τη δουλειά του εκπαιδευτικού». Θέλω να πιστεύω ότι οι δηλώσεις του κ. Μπαλτά αλλά και του κ.Κουράκη δεν είναι μόνο όμορφα λόγια αλλά και δέσμευση λόγου.

Ο οβολός που θεωρεί ο κύριος Μπαλτάς που πρέπει να βάλει ο καθένα μας για να ξεπεραστεί η κρίση έχει ήδη καταβληθεί πολλαπλά από τους εκπαιδευτικούς .Δεν είναι δυνατόν να πληρώνουν για την κρίση πάντα οι πιο αδύναμοι και οι λιγότερο υπεύθυνοι. Ας ζητηθεί από αυτούς που έχουν και πραγματικό μερίδιο ευθύνης για την δημιουργία της κρίσης ,αυτούς με τους πολλούς οβολούς .Εμείς έχουμε προ πολλού ξεπεράσει τα όριά μας. Η απάντηση είναι ΟΧΙ κύριε Υπουργέ ,πριν ακόμα κάνετε την ερώτηση.

Οι εκπαιδευτικοί θα την πληρώσουν για τα κενά

Άρθρο του Χρήστου Κάτσικα

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, για να πείσει την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί στη χώρα μας εργάζονται λίγο, «έδωσε τα ρέστα της» στη διαστρέβλωση των συγκριτικών στοιχείων του χρόνου εργασίας. Η σημερινή ηγεσία μιλάει ακόμη μια φορά για την κρίση και για την ανάγκη να δώσουν οι εκπαιδευτικοί «τον δικό τους οβολό» για να ξεπεραστεί

Mεγάλη ανησυχία, αναστάτωση, αλλά και απογοήτευση προκάλεσαν στους 140.000 νηπιαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές οι χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Παιδείας, Αριστείδη Μπαλτά, στην τηλεόραση της ΕΡΤ, που αφορούσαν το ωράριο διδασκαλίας των εκπαιδευτικών και τους διορισμούς και τις προσλήψεις για την κάλυψη των χιλιάδων κενών των σχολικών μονάδων.

Ο υπουργός Παιδείας αρχικά επισήμανε ότι για τα 20.000 κενά (τόσα τα υπολογίζει το ΥΠΟΠΑΙΘ σε αντίθεση με τα στοιχεία που δίνουν οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, οι οποίες εκτιμούν ότι ανέρχονται σε 25.000) θα προσληφθούν αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, αποκαλύπτοντας, ωστόσο, ότι οι διαθέσιμες πιστώσεις δεν μπορούν να καλύψουν περισσότερο από το 50% των απαιτούμενων προσλήψεων.

Παράλληλα, ο υπουργός Παιδείας, αφού δεν δεσμεύτηκε για το πότε θα γίνουν οι προσλήψεις αναπληρωτών, αλλά και οι διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών, άφησε ανοιχτή διάπλατα την πόρτα στην πιθανότητα να αυξηθεί και άλλο το ωράριο των εκπαιδευτικών, επικαλούμενος το «καινοφανές», ότι η χώρα μας βρίσκεται σε κρίση και θα πρέπει να κάνουμε θυσίες!

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι «η χώρα βρίσκεται σε κρίση, όλοι πρέπει να βάλουμε τον οβολό μας για να ξεπεραστεί η κρίση. Αν χρειαστεί ένας δάσκαλος να κάνει μία ή δύο ώρες παραπάνω ως συμβολή στο ξεπέρασμα της κρίσης, νομίζω ότι θα το δεχθεί. Ο καθένας οφείλει να συμβάλει με τον τρόπο του για να ξεπεραστεί η κρίση».

Κι όμως. Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από τη στιγμή που ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Τάσος Κουράκης, είχε ταχθεί υπέρ της επαναφοράς του ωραρίου των εκπαιδευτικών, το οποίο έχει αυξηθεί από το 2013 κατά 2 ώρες. Μάλιστα, είχε ξεκαθαρίσει στη Βουλή τη δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για την επαναφορά του. Παράλληλα είχε τονίσει ότι «η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών κατά την αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ/Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου αποτελεί συνέχεια ενός οργανωμένου σχεδίου που ξεκίνησε με καταργήσεις, με συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, με συμπτύξεις τμημάτων, με αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, με περικοπές των λειτουργικών δαπανών για τα σχολεία και στοχεύει στη συρρίκνωση του αγαθού της δημόσιας και δωρεάν παιδείας».

Επίσης ο κ. Τάσος Κουράκης είχε εκτιμήσει ότι «ο λόγος που έγινε η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών δεν είναι για λόγους καλύτερης εκπαιδευτικής λειτουργίας, αλλά για να υλοποιηθεί η μνημονιακή δέσμευση για την απόλυση 12 χιλιάδων εκπαιδευτικών».

Δραματική επιβάρυνση

Τώρα, είναι φανερό ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας εργάζεται «υπογείως» για την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών. Κάθε πόλεμος αρχίζει με τα λόγια και το υπουργείο Παιδείας, τελευταία, έχει συμπληρώσει πολλά ένσημα στην προσπάθειά του να συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση με τις προηγούμενες ηγεσίες του υπουργείου, που επιχειρούσαν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί εργάζονται εξαιρετικά λίγες ώρες και παρουσίαζαν τις «οδηγίες» του ΟΟΣΑ σαν μια αναμφισβήτητη «ιατρική γνωμάτευση» για τη σωτηρία της εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Ωστόσο, η πραγματικότητα για το ωράριο και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών σε Ελλάδα και Ε.Ε. είναι τελείως διαφορετική.

Η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, για να πείσει την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί στη χώρα μας εργάζονται λίγο, «έδωσε τα ρέστα της» στη διαστρέβλωση των συγκριτικών στοιχείων του χρόνου εργασίας. Η σημερινή ηγεσία μιλάει για ακόμη μια φορά για την κρίση και για την ανάγκη να δώσουν οι εκπαιδευτικοί «τον δικό τους οβολό» για το ξεπέρασμά της.

Είναι φανερό ότι, όπως και παλαιότερα, έτσι και τώρα, οι δημοσιογράφοι της αυλής και της οθόνης, την κατάλληλη στιγμή, θα «ανακαλύψουν» για ακόμη μία φορά τους μαθητές «που βρίσκονται στην πιο κρίσιμη φάση της ζωής τους», θα συμμερίζονται τους γονείς «που αγωνιούν για την τύχη των παιδιών τους» και, τραβώντας το νήμα στα άκρα, θα θυμούνται τους «βολεψάκηδες καθηγητές, τους τεμπέληδες, τους ιδιαιτεράκηδες», παρουσιάζοντας τους εκπαιδευτικούς σαν «κοπανατζήδες», «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας».

Το ωράριο

Στην πραγματικότητα, σήμερα, το διδακτικό ωράριο των καθηγητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αρχίζει από τις 23 ώρες την εβδομάδα και αποκλιμακώνεται, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, σε 21, 20 και 18 μετά την εικοσαετία.

Ταυτόχρονα, όμως, το ωράριο εργασίας φτάνει μέχρι τις 30 ώρες, τουλάχιστον, υποχρεωτικά, αλλά στην πράξη μπορεί να υπερβαίνει και τις 40 και περιλαμβάνει πλήθος γραφειοκρατικών εργασιών και καθηκόντων, προκειμένου να λειτουργήσει το σχολείο! Αν συνυπολογίσουμε και την εργασία στο σπίτι, που συνίσταται στην προετοιμασία της διδασκαλίας για την επόμενη μέρα και τη διόρθωση των συχνών γραπτών εργασιών των μαθητών, προκύπτει ένας αυξημένος όγκος ωρών που ξεπερνά, κατά πολύ, το ημερήσιο οκτάωρο!

Παράλληλα, ο μέσος όρος των καθαρών εργάσιμων εβδομάδων για τους εκπαιδευτικούς κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους είναι 38,6 εβδομάδες, ενώ στην Ελλάδα οι εργάσιμες εβδομάδες για τους εκπαιδευτικούς είναι 39, λίγο πάνω από τον μέσο όρο Ε.Ε./27.

Αλλο εθελοντισμός κι άλλο εθελοδουλεία!

Σε μια άμεση απάντησή του, ο πανελλήνιος σύλλογος αναπληρωτών καθηγητών αγγλικής γλώσσας τονίζει: «Ε λοιπόν, λάθος εκτιμήσεις κάνετε, κύριε υπουργέ! Εμείς, οι αναπληρωτές, οι ελαστικά απασχολούμενοι σε συνθήκες ομηρίας, έτοιμοι να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας σε κάθε γωνιά της χώρας, ανεξάρτητα από το “φορτίο” που κουβαλά ο καθένας μας σε όλα τα επίπεδα (οικογενειακό, προσωπικό, οικονομικό κ.λπ.), εμείς οι εσωτερικοί μετανάστες, τα αποπαίδια της δημόσιας εκπαίδευσης που βιώνουμε χρόνια τώρα τις αδικίες και τις ανισότητες στο πετσί μας, εξαιτίας της ανικανότητας και της ανεπάρκειας των εκάστοτε κυβερνώντων, δεν θα δεχτούμε επ’ ουδενί να προσθέσουμε ούτε μία ώρα παραπάνω στο διδακτικό μας ωράριο με πρόσχημα τη συμβολή στο “ξεπέρασμα της κρίσης”.

»Ξεχνάτε πως έχουμε ήδη συμβάλει και συμβάλλουμε ακόμη με τις περικοπές στους μισθούς μας, με το ήδη αυξημένο ωράριο που εμπνεύστηκε και υλοποίησε ο προκάτοχός σας κ. Αρβανιτόπουλος και με προσωπικές θυσίες, ώστε να υπηρετούμε με συνέπεια κάθε χρόνο στα σχολειά όλης της χώρας μακριά από τον τόπο συμφερόντων μας. Αλλο εθελοντισμός κι άλλο εθελοδουλία! Οι προτάσεις μας για τη σωτηρία της χώρας είναι πολλές, αρχίστε με την πάταξη της φοροδιαφυγής και την επιστροφή των κλεμμένων γιατί… μαζί δεν τα φάγαμε!»