Περί λήθης και εκλογής διευθυντών

Όταν τα παιδιά μας  έρχονται στο σχολείο, φέρνουν τα οικογενειακά τους βιώματα έντονα αποτυπωμένα στον αυθόρμητο λόγο τους. «Ο μπαμάς, κύριε, είναι άνεργος», «Δεν μπορούμε, κυρία, είναι ακριβό το εισιτήριο για το θέατρο», «μας κόψαν το ρεύμα»,  «ο αδερφός μου το παράτησε το πανεπιστήμιο, γιατί δε μας φτάναν τα λεφτά», «θα φύγουμε κυρία, θα πάμε στο χωριό». Καμιά φορά σου δίνεται η εντύπωση ότι σου μιλούν μόνο και μόνο για να τα γαληνέψεις, για να ακούσουν ένα « όλα καλά θα πάνε». Μάταια!

Δεν μπορεί κανένα σχολείο να κρύψει απ΄τα παιδιά την πραγματική ζωή.

Η λήθη,όμως, είναι η άμυνα  μας! Μας σώζει απ’  την κατάθλιψη, λένε οι ειδήμονες.

Όμως, πόσο γρήγορα μπορείς να ξεχάσεις το περίφημο σχολείο της αγοράς με τα παιδιά που δεν έχουν κολατσιό, τους απολυμένους και μεταταγμένους- ξεσπιτωμένους συνάδελφους, τη δήλωση των τ. μ. της κάθε τάξης να δούμε πόσα σαρκία μπορούν να στοιβαχτούν, τα σχολεία που έκλεισαν στο όνομα της συγχώνευσης, τους διευθυντές ( οι περισσότεροι στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ)  που τρομοκρατούσαν  με την αξιολόγηση;  Αυτούς που απροκάλυπτα, βάλανε τα καλά τους, πήραν το φάκελό τους  και πήγαν στο Διευθυντή του νομού να αξιολογηθούν ώστε να μας αξιολογήσουν;

Για πρώτη φορά δίνεται η  δυνατότητα στο σύλλογο διδασκόντων  να ψηφίζει – με μικρό ποσοστό- το διευθυντή του σχολείου.  Δεν πρόκειται  μόνο για μια ευκαιρία ανάκτησης της αξιοπρέπειάς μας αλλά και αξιολόγησης τέτοιων αντισυναδελφικών στάσεων.  Είναι μια ευκαιρία να δείξουμε ότι θέλουμε δημοκρατικό, αντιαυταρχικό, σύγχρονο σχολείο, πέρα από διαπλοκές και πελατειακές σχέσεις. Ένα δημόσιο σχολείο για όλους!

 Δίνει όμως ένα τέλος στη διαπλοκή, τη συνδιαλλαγή και την παθογένεια ενός συστήματος  που  με τις περίφημες συνεντεύξεις του ΠΥΣΠΕ φρόντιζε να διορίζει διευθυντές τους «ημέτερους»; Αυτό θα απαντηθεί από μας. Αυτοί που το υπηρετούσαν συνεχίζουν το ίδιο βιολί  με μηχανοραφίες και συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι ώστε τα σχολεία να βρεθούν με διευθυντές αυτούς που υπηρέτησαν τη συγκυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ. Εμείς  όμως θα αλλάξουμε  την ορχήστρα;

Και γι’ αυτούς που δεν ξεχνούν:

«Μικρό παιδάκι, βγαίνεις από το Εδωδιμοπωλείον του Κονώλη κρατώντας τη μητέρα σου από το χέρι... Σηκώνεις τα μάτια στον καταγάλανο ουρανό και ύστερα προς το πρόσωπο της μητέρας σου, και λύνεις τη σιωπή ρωτώντας την, μήπως είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο μακριά απ’ ότι φαίνεται. Ο ουρανός εννοείται. Ο ουρανός ο γαλανός. Καθώς δεν παίρνεις απάντηση, αναδιατυπώνεις στο μυαλό σου την ερώτησή σου, και καμιά εκατοστή βήματα πιο πέρα σηκώνεις ξανά τα μάτια προς το πρόσωπό της και τη ρωτάς μήπως φαίνεται πολύ λιγότερο μακριά απ’ ότι πράγματι είναι. Για κάποιο λόγο που δεν μπόρεσες  ποτέ σου να εξιχνιάσεις, η ερώτησή σου θα  πρέπει να την έκανε έξω φρενών. Γιατί τίναξε το χεράκι σου πέρα, και σου έδωσε μιαν απάντηση που σ’ έτσουξε και ποτέ δεν την ξέχασες...»                                                                           

Samuel Beckett, Company,1980

                                      

Οπτικές για το Αναλυτικό Πρόγραμμα

Αναδημοσίευση από το Δίκτυο Κριτικής στην Εκπαίδευση.

Παρακολουθήστε το βίντεο από την ενδιαφέρουσα εκδήλωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λαγκαδά, με θέμα «Οπτικές για το Αναλυτικό Πρόγραμμα»  και με κεντρικό ομιλητή τον Γιώργο Γρόλλιο, καθηγητή στο ΠΤΔΕ του ΑΠΘ.

Μία συζήτηση για τις διαφορετικές προσεγγίσεις στο σχεδιασμό του αναλυτικού προγράμματος.

Η ομιλία του κ. Γρόλλιου βασίζεται εν πολλοίς στο σχετικά πρόσφατο βιβλίο του «Προοδευτική Εκπαίδευση και Αναλυτικό Πρόγραμμα» (Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2011).

Τ' Αλωνάκι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Ενημέρωση για την δράση « Η γειτονιά του σχολείου μέσα από τα μάτια των παιδιών»

Σας ενημερώνουμε ότι η δράση που αφορά την φωτογραφία με θέμα «Η γειτονιά του σχολείου μέσα από τα μάτια των παιδιών» ολοκληρώνεται αυτή την εβδομάδα. Τα σχολεία που συμμετέχουν θα πρέπει να αποθηκεύσουν τις φωτογραφίες των παιδιών (όχι πάνω από 30 από κάθε σχολείο) σε ένα cd και να το παραδώσουν σε κάποιον από τους υπεύθυνους, που αναφέρονται, προκειμένου να εκτυπωθούν οι φωτογραφίες από το Σύλλογο, με την υποστήριξη της ΔΟΕ.

Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί όπως έχει προγραμματιστεί στις 14 Ιουνίου 2015 στο «Στρογγυλό» στην παραλία και θα πλαισιώνεται με μουσική.

Γιορτάζουμε την λήξη της σχολικής χρονιάς …..με πρωταγωνιστές εσάς τους συναδέλφους και τα παιδιά μέσα από δημιουργική έκφραση.

Ανοίγουμε νέους δρόμους μέσα από δράση και επικοινωνία……

Για τη συμμετοχή του σχολείου σας επικοινωνήστε από την  ομάδα ραδιοφώνου με τους συναδέλφους:

Γαβριήλ Μαρία  6937173605

Δεληγιάννη Δέσποινα 6945706666

Λουκοπούλου Ελένη 6936127597

Μπαλτάς Αντώνης 6972017292

Το ΔΣ

Εξερευνώ τις Ιστορίες: Ανάπτυξη των ικανοτήτων των μαθητών με τη βοήθεια πολυμέσων

Ο δικτυακός τόπος Εξερευνώ τις Ιστορίες φιλοδοξεί να αποτελέσει μια πρόταση προς τους εκπαιδευτικούς για να αναπτύξουν τις αναγνωστικές ικανότητες των μαθητών τους, το νήμα για να βρίσκουν το δρόμο τους μέσα στο δάσος των βιβλίων: αναγνωρίζοντας τους ήρωες, τις λέξεις - κλειδιά, τα μοτίβα, και τις εικόνες, εισχωρώντας στην ατμόσφαιρα και την οπτική του κάθε βιβλίου. Όλα αυτά μέσα από παιχνίδια ηρώων και παιχνίδια με λέξεις.

Δεν φιλοδοξεί αλλά ούτε και πρέπει να υποκαταστήσει την ανάγνωση των βιβλίων. Είναι ένα περιβάλλον που προσφέρει εργαλεία αλλά όχι τα ίδια τα κείμενα, δεν λειτουργεί δηλαδή ως μια ψηφιακή βιβλιοθήκη.

Διαθέτει συλλογή αποσπασμάτων από μια πλούσια βιβλιογραφία παιδικής λογοτεχνίας, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αναφορές σε μια θεματική προσέγγιση της λογοτεχνίας (π.χ. εξωτερική εμφάνιση ηρώων, περιπέτειες, συναισθήματα, ιστορικά γεγονότα κ.ο.κ.).

Προσφέρει πολυμεσικό υλικό με το οποίο μπορεί να γίνει, μέσα στην τάξη, η παρουσίαση μιας ιστορικής εποχής και, τέλος, ένα ιδιότυπο λεξικό λέξεων, όπου μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τις λέξεις στο ταξίδι τους στον χρόνο, στον χώρο, στις απεικονίσεις και στα κείμενα.

Αναδημοσίευση από το appanna.wordpress.com

Ένα σχολείο για το Κομπάνι

Η πλατφόρμα »Καμπάνια Αλληλεγγύης – Οικονομικής Ενίσχυσης Συλλογικοτήτων από την Τουρκία – Ελλάδα και από το Κομπάνι για να Χτίσουμε το Δημοκρατικό – Ελευθεριακό Σχολείο για τα Παιδιά του Κομπάνι» την Πέμπτη 21 Μαΐου στις 20.30 θα είναι στο Εργατικό Κέντρο της Χαλκίδας.

Θα μιλήσουμε για την κοινωνική επανάσταση στη Ροζαβά (στο δυτικό Κουρδιστάν που βρίσκεται στην Βόρεια Συρία), για το παρελθόν, για το μέλλον της επανάστασης, για το γυναικείο κίνημα και ζήτημα, για την οικολογία, για τις προσπάθειες δημιουργίας κολλεκτίβων, συνεταιρισμών, λαϊκών συνελεύσεων, πολλών άλλων ζητημάτων και τις τελευταίες εξελίξεις στο Κομπάνι.
Επίσης θα μιλήσουμε για την κατάσταση της εκπαίδευσης που επικρατεί στο Κομπάνι
Περιμένουμε όλους/ες φίλες και φίλους, συντρόφους/φισσες από τη Χαλκίδα στην εκδήλωση.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ROJAVA

Αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας και που συνοπτικά αποκαλείται "η επανάσταση της Rojava (Ροζαβά)’’, έχει ιδιαίτερη σημασία για όσους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θεωρούν τον εαυτό τους μέλος του παγκόσμιου κινήματος κοινωνικής χειραφέτησης και αυτονομίας, θέτει ζητήματα και εφαρμόζει πολιτικές κρίσιμης σημασίας. Αυτό που συμβαίνει τώρα στη Ροζαβά είναι ένα εγχείρημα οικουμενικής σπουδαιότητας που συνδιαλέγεται με την ιστορία στον παρόντα χρόνο, η τεράστια σημασία του οποίου θα γίνεται περισσότερο αντιληπτή όσο περισσότερο γίνεται κατανοητό τι ακριβώς έχει μπει σε εφαρμογή εκεί. Από την άλλη βέβαια, κάνει πιο αμείλικτο το ερώτημα γιατί μεγάλο μέρος της αριστεράς και όχι μόνο, υποτιμά (ηθελημένα ίσως;) το απελευθερωτικό αφήγημα που διεξάγεται στη βόρεια Συρία; Οι λόγοι ίσως γίνουν κατανοητοί παρουσιάζοντας κάποια από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου προτάγματος. Μερικά από αυτά είναι η αποκήρυξη του μαρξισμού-λενινισμού, ο Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός, η έμφαση στην κοινωνική και όχι στην »εθνική» απελευθέρωση, η συμμετοχή και η βαρύτητα του ρόλου των γυναικών. Οι πολίτες, γυναίκες και άντρες, της Ροζαβά προτίμησαν να δώσουν έμφαση στην κοινωνική χειραφέτηση και αυτονομία αντί της εθνικής ολοκλήρωσης και με αυτόν τον τρόπο πέτυχαν δύο πολύ σημαντικά πράγματα: το ένα είναι ότι έτσι έθεσαν σε άμεση εφαρμογή την κοινωνική αλλαγή και δεν ανέβαλαν την πραγματοποίησή της μέχρι την »απελευθέρωση» και το άλλο είναι ότι απέφυγαν να αυτοπαγιδευτούν στον λαβύρινθο των διεθνών κρατικών συμμαχιών και λυκοφιλιών. Προτίμησαν την "λύση χωρίς κράτος", όπως την αποκαλούν, γιατί, όπως επίσης επισημαίνουν, "το κράτος είναι το πρόβλημα, όχι η λύση". Έχουν αρχίσει ήδη να φαίνονται οι διαφορές τους σε σχέση με σύγχρονα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. Έτσι έθεσαν σε άμεση εφαρμογή τον Δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, ο οποίος δεν είναι πολύ διαφορετικός από αυτό που ο Μπούκτσιν αποκάλεσε "ελευθεριακό δημοτισμό". Η κοινωνική ζωή είναι η ζωή της κοινότητας, οι αποφάσεις λαμβάνονται από τις συνελεύσεις των κατοίκων στις οποίες συμμετέχουν ισότιμα γυναίκες και άνδρες, η οικονομική ζωή είναι οργανωμένη σε συνεταιρισμούς και οι τιμές καθορίζονται από επιτροπές των κοινοτήτων. Δεν υπάρχει οργανωμένος στρατός, ως ξεχωριστό και αυτονομημένο από την κοινωνία υποσύνολο, ούτε πολιτικές και θρησκευτικές φατρίες που αναλαμβάνουν το ρόλο της άμυνας, στην πραγματικότητα όμως εξουσιάζουν την κοινωνία, υπάρχουν οργανωμένες πολιτοφυλακές, αντρικές (YPG) και γυναικείες (YPJ). Ένα ακόμη πολύ σημαντικό επίτευγμα της επανάστασης που λαμβάνει χώρα στη Ροζαβά είναι η απελευθέρωση των γυναικών από κάθε είδους δεσμά που μέχρι τότε τις είχαν αλυσοδεμένες. Το γεγονός λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε την περιοχή που συμβαίνει αυτό! Δεν υπάρχει ελεύθερη κοινωνία όταν το μισό του πληθυσμού είναι υπόδουλο, λένε στη Ροζαβά. Έτσι οι γυναίκες στην περιοχή έχουν κατακτήσει ελευθερίες που ούτε στην, από καιρό κοσμική, δύση δεν απολαμβάνουν. Κάθε κοινότητα έχει δύο συνπροέδρους, ουσιαστικά εντολοδόχους των αποφάσεων της κοινότητας, έναν άνδρα και μία γυναίκα. Η συμμετοχή των γυναικών στα πολιτικά όργανα είναι θεσμοθετημένη στο τουλάχιστον 40 τοις εκατό, ενώ οι γυναικείες πολιτοφυλακές έχουν δική τους, αυτόνομη διοίκηση και στρατώνες προκειμένου να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους. Ένα ακόμη πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό είναι η ανυπαρξία διαχωρισμών και αποκλεισμών από την πολιτική ζωή της κοινότητας στη βάση θρησκευτικών και εθνικών διαφορών, όλοι οι κάτοικοι των καντονιών θεωρούνται και είναι πολίτες με θεσμοθετημένη συμμετοχή στα πολιτικά όργανα. Τέλος, η σημασία που δίνουν στην ελευθεριακή παιδεία για τη δημιουργία της αυριανής ελεύθερης κοινωνίας αποδεικνύει τη σοβαρότητα του εγχειρήματος αφού μια ελεύθερη κοινωνία βασίζεται κυρίως στην παιδεία της ελευθερίας. Τα σημαντικότερα στοιχεία των επαναστάσεων που προηγήθηκαν είναι παρόντα εδώ: η συνέλευση πολιτών πάνω στην οποία προσπαθεί να οργανωθεί η δημιουργία μιας ελεύθερης κοινωνίας, η αμφισβήτηση του Κράτους, η άρνηση του καπιταλισμού, η σημασία της παιδείας, η οικολογική συνείδηση, ο φεμινισμός. Συμπερασματικά, αυτό που διαδραματίζεται τώρα στη Ροζαβά είναι μια επανάσταση σε εξέλιξη, τεράστιας σημασίας όχι μόνο για την περιοχή αλλά για το παγκόσμιο ελευθεριακό κίνημα. Παρόμοια κατάσταση έχουμε να δούμε από την Ισπανία του 1936. Θεωρούμε χρέος κάθε ελεύθερου ανθρώπου την στήριξή της με όποιο μέσο μπορεί ο καθένας!!!

Ουλαλούμ

«Νούφαρο της Μεσογείου»

της Ανδρονίκης Γωγοπούλου

αναδημοσίευση από το Διάστιχο

Η λέξη «μαμά» κολυμπάει

στη Μεσόγειο

νούφαρο σε θάλασσα ελπίδας.

Προσφυγικές κραυγές απόγνωσης

φυλακισμένες σε αμπάρια

ταξιδεύουν ταξίδια μακρινά

σε τόπους σιωπηλούς

σε τόπους δίχως ενοχές.

Φέρνουν μαζί τους λίγο νερό

σε μπουκάλι πλαστικό

και μια κουβέρτα τρύπια.

Ένα όνειρο παλεύει

με θάλασσες ανήμερες.

Άδεια κουφάρια παιδικά κορμιά

γκρεμισμένα σε βάθη απύθμενα

άλλοτε επιπλέοντα

και πάνω κύκλοι άγριων ορνέων.

Το Πακιστάν είναι μακριά...

Το Ιράκ φλεγόμενο...

Η Δύση κοιτάζει δυτικά...

[10 Νοεμβρίου 2014] 

Η Ανδρονίκη Γωγοπούλου είναι απόφοιτος του Τμήματος Αρχαιολογίας και Τέχνης της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Ιστορία της Τέχνης στο Α.Π.Θ. Δημοσίευσε άρθρα για την ποίηση και το θέατρο. Τιμήθηκε με το Α' Βραβείο του 19ου Πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού «Κούρος Ευρωπού» 2014 από τη Μ.Κ.Ε. «Τέχνη» Κιλκίς για την ποιητική συλλογή Κλέφτες ονείρων και ληστές αναμνήσεων. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό Διάστιχο και στο περιοδικό Θέματα Λογοτεχνίας.