Απεργία

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΑΔΕΔΥ                          Χαλκίδα  14/7/15

  ΝΟΜΟΥ ΕΥΒΟΙΑΣ                                                        Αρ. Πρ.    5

 ΦΡΙΖΗ   1                                                                              Προς:

  34100 ΧΑΛΚΙΔΑ                                                      Πρωτοβάθμια Σωματεία, ΜΜΕ

                                                      

           

   ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ - Α Π Ε Ρ Γ Ι Α  15/7/15

Συνάδελφοι

Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. προκηρύσσει 24ωρη Πανελλαδική Απεργία την Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015, ημέρα ψήφισης του 3ου Μνημονίου με απεργιακές συγκεντρώσεις στην Αθήνα, Πλατεία Κλαυθμώνος, ώρα 11:00 πμ

Καλούμε,

τους εργαζόμενους τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους νέους-ες και όλους τους πολίτες σε Παλλαϊκό συλλαλητήριο την Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015 και ώρα 7:30μμ στο Σύνταγμα.

                                                         ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

                                                         ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

                                                         ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΟΡΟΛΗΣΤΕΙΑ

                                                         ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

                                                         ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

                                      Για το Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΕΥΒΟΙΑΣ

        

       Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                              Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ                            

    ΓΙΑΜΑ ΜΑΡΙΑ                                                  ΝΙΚΑ ΧΑΡΑ

Φίλοι Ευρωπαίοι, είμαστε όλοι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας…

Ένα διδακτικό παραμύθι που αποτυπώνει τη σημερινή και αυριανή πραγματικότητα... 

Αναδημοσίευση από το bimag.

Ένα ποντικάκι κάποτε παρατηρούσε από την τρύπα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε; αναρωτήθηκε.

Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεσαι πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε διαπιστώνοντας πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει λοιπόν γρήγορα στον αχυρώνα, για να ανακοινώσει το φοβερό νέο: «Μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: «Κυρ ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σένα. Αλλά δεν βλέπω να έχει κάποια επίπτωση σε μένα. Δεν με ενοχλεί καθόλου η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε: «Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!» Το γουρούνι έδειξε συμπόνια, αλλά απάντησε: «Λυπάμαι πολύ, κυρ ποντικέ μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο από το να προσευχηθώ. Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ».

Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου: «Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!» Και το βόδι απάντησε: «Κοίταξε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχεις, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου».

Έτσι ο ποντικούλης έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος, γιατί θα έπρεπε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας.

Την επόμενη νύχτα ένας παράξενος ήχος, κάτι σαν τον θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συμβαίνει. Μέσα στη νύχτα όμως δεν πρόσεξε πως στην παγίδα είχε πιαστεί από την ουρά ένα φίδι… Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα. Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Έμειναν εκεί όλη τη νύχτα και το πρωί επέστρεψαν στο σπίτι. Η γυναίκα όμως παρουσίασε πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός συμβούλεψε τον άντρα της να της κάνει ζεστές σούπες. Έτσι ο αγρότης έσφαξε την κότα, για να κάνει μια καλή κοτόσουπα. Ωστόσο η γυναίκα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες την επισκέπτονταν καθημερινά για να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα οχτάωρο. Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης, αναγκάστηκε να σφάξει το γουρούνι. Τελικά όμως η γυναίκα δεν τη γλύτωσε. Πέθανε… Στην κηδεία της πήγε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι. Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο, ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το βόδι.

Ο κυρ ποντικός έβλεπε όλο αυτό το πήγαινε – έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη…

Και για όσους το ξεχνούν, είμαστε όλοι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας…

«Ένα καπέλο από ψάθα Ιταλίας» από το Θέατρο Χαλκίδας στο Θέατρο Αυλίδειας Αρτέμιδος

Τη θεατρική παράσταση «Ένα καπέλο από ψάθα Ιταλίας» του Ευγένιου Λαμπίς παρουσιάζει το Θέατρο Χαλκίδας κάθε Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα από 11 - 27 Ιουλίου στις 21:15 στο Θέατρο Αυλίδειας Αρτέμιδας.
Συντελεστές παράστασης:
Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη
Προσαρμογή κειμένου - σκηνοθεσία: Μαρία Βαρδάκα
Σκηνικά: Μαίρη Μουρσελλά
Κοστούμια: Βασιλική Λευκούδη
Μουσική επιμέλεια: Μαίρη Χουλιέρη
Φωτισμοί: Βελισάριος Σκοπελίτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ιάσονας - Θεόφιλος Τσουκαλάς
Διεύθυνση παραγωγής: Ζωή Λιβανίου – Κώστας Καλόγηρος
Παίζουν (με σειρά εμφάνισης)
Βιρζινί: Εύη Χειμώνα
Φελισιά: Βιβή Χαλκιά
Θεία Βεζινέ: Άννα Οταπασίδου
Φαντινάρ: Παναγιώτης Τζαφέρης
Εμίλ: Γιάννης Μωϋσίδης
Αναΐς: Ελένη Αλεξανδρή
Νονανκούρ: Κώστας Καλόγηρος
Ελέν: Κατερίνα Σουάνη
Το σόι: θεία Σαρλώτ: Βούλα Κοκονού 
εξάδερφος Ντιντιέ: Νίκος Αγγελάκης 
θεία Πωλέτ: Ευρώπη Ευαγγελοπούλου
νονός Γκιγιόμ: Παναγιώτης Λίτσας
εξαδέρφη Μπομπίν: Βάσια Σκούρα 
κόρη του νονού, Μπεατρίς: Κατερίνα Ζάκκα
παραγαμπράκι ο μικρός Λεωνίδας Βρανόπουλος 
Κλάρα: Μίνα Βαμβάκου
Ταρντιβώ: Γιώργος Ανδριώτης
Βαρώνη ντε Σαμπινύ: Σουζάνα Ζαχαριάδου
Ασυλλιά: Ζωή Λιβανίου
Υπηρέτρια Βαρώνης: Κατερίνα Ζάκκα
Υπηρέτης Βαρώνης: Γιώργος Ανδριώτης 
Μπωπερτουί: Κώστας Ντεγιάννης
Καπελούδες, καλεσμένες Βαρώνης: Μάχη Ακριώτη, Δήμητρα Πασχαλίδου, Ιωάννα Αλαμάνου
Παριζιάνα κυρία: Μάχη Ακριώτη
Επιμέλεια προγράμματος: Μαρία Βαρδάκα – Ζωή Λιβανίου
Σχεδιασμός αφίσας: Πέτρος Χριστούλιας
Ραφή κοστουμιών: Μαριάνθη Σπύρου
Κατασκευή σκηνικού: Λεωνίδας Μαργώνης 
Φροντιστήριο: Βασιλική Λευκούδη
Επιμέλεια έκθεσης για το Μικρό Βαθύ: Μαίρη Μουρσελλά.

Εμπάργκο τώρα στα χουντοκάναλα!

Άρθρο του Γιώργου Ανανδρανιστάκη, από την Αυγή

Αναδημοσίευση από την Αλφαβήτα

Το εμπάργκο το έχουν κάνει ήδη οι πολίτες, δεν είναι σωματικό, είναι ψυχικό και συναισθηματικό. Τα έβλεπαν  τα ιδιωτικά κανάλια στην προεκλογική περίοδο του δημοψηφίσματος, πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει σε  τόσο κρίσιμη περίοδο. Τα έβλεπαν μεν, τα έβριζαν δε.  Αγανακτούσαν, βλαστημούσαν, ξεσηκώνονταν μπροστά στην ανελέητη προπαγάνδα, που όμοια της  δεν είχαμε  ξαναδεί, ούτε στο δημοψήφισμα του Παπαδόπουλου το 1973 τέτοιος τρόμος. Ακόμη και οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι του ΝΑΙ σκιάχτηκαν από το ωστικό κύμα ολοκληρωτισμού που εκλύθηκε από τις οθόνες. Κι όσοι διατηρούσαν κάποιες ψευδαισθήσεις,  τις απώλεσαν βιαίως το απόγευμα του Σαββάτου,  όταν είδαν στην παράνομη εκπομπή του ΣΚΑΙ τον Μπογδάνο και τον Τατσόπουλο να συγκρίνουν τον Τσίπρα με τον Χίτλερ, που ξεκίνησε, είπαν,  από το 3%, έφτασε στο 36% και μετά έκανε και δημοψήφισμα, για την έγκριση της ενοποίησης του αξιώματος του καγκελαρίου και του προέδρου της δημοκρατίας στο πρόσωπο του «Fuhrer».

Το μεγάλο εμπάργκο των πολιτών ήταν η νίκη του ΟΧΙ. ΟΧΙ στα κανάλια, ΟΧΙ στους ιδιοκτήτες τους, τους εργολάβους, τους εφοπλιστές, τους πετρελαιάδες, ΟΧΙ στις χρυσοπληρωμένες  ορντίναντσες τους (επί τη ευκαιρία, να αναφωνήσουμε «τιμή και δόξα!» για τους δημοσιογράφους, άντρες και γυναίκες, των συστημικών ΜΜΕ που αντιστάθηκαν στην τρομοκρατία και κράτησαν ψηλά την αξιοπρέπειά τους). Ήταν το τρίτο ΟΧΙ των πολιτών μετά τις ευρωεκλογές του 2014 και τις εθνικές εκλογές του 2015, το τρίτο και το φαρμακερό. Μετά από όσα δραματικά συνέβησαν τις τελευταίες επτά ημέρες, η εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του λαού έναντι των προπαγανδιστών διερράγη οριστικά και αμετάκλητα, οι χαρακιές που άφησε ξοπίσω της η φασίζουσα δράση των λογής μιντιαρχών στα χρόνια των Μνημονίων, τώρα έγιναν χαράδρες.

Οι πολίτες έκαναν το εμπάργκο τους, ώρα να το κάνουν και τα στελέχη και οι βουλευτές της κυβέρνησης. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι την επομένη του δημοψηφίσματος θα ακροβολιστούν στα τηλεοπτικά πάνελ σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν να μην τσουρουφλίστηκαν και αυτοί από το ωστικό κύμα του ολοκληρωτισμού. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι από Δευτέρα θα ξανακούσω το «κυρία Τρέμη, εσείς που είστε εμπειρότεροι εμού», ότι θα ξαναδώ έμπειρους πολιτικούς να βυθίζονται ξανά στα μάτια της Έλλης. Της Έλλης Στάη του site "Thetoc",  που μαζί με το "iefimerida" του Ράπτη και το "protothema.gr", ήταν τα πιο βρώμικα και χυδαία προπαγανδιστικά εργαλεία του ΝΑΙ.

Μην σπεύσετε, κυρίες μου και κύριοι μου, να κοσμήσετε με την παρουσία σας τα ιδιωτικά κανάλια, αφήστε τους μόνους τους να κορυβαντιούν, να χτυπούν μανιασμένοι τις ουρές τους σαν πληγωμένα θηρία. Αφήστε τους μόνους τουλάχιστον γι΄ αυτήν την κρίσιμη εβδομάδα, μην νομιμοποιήσετε αυτούς που δεν σέβονται ούτε τους νόμους ούτε τους  προφήτες. Μην πάτε στα κανάλια τους κι αν πάτε, κάντε το όπως ο Νίκος Φίλης, που πήγε την Παρασκευή στο «Πρωινό» του ΜΕΓΚΑ, για να αποκαλέσει τον Καμπουράκη και τον Οικονομέα «καρακόλια των αφεντικών» και το κανάλι τους «Χούντα».

Χούντα με πέταλα.

Ανοιχτή επιστολή σε όσους-ες συναδέλφους σκέφτονται να ψηφίσουν ναι.

Αναδημοσίευση από την Αλφαβήτα

Ανακοίνωση της Εκπαιδευτικής Παρέμβασης 

Α΄Συλλόγου Αθηνών

Ανοιχτή επιστολή σε όσους-ες συναδέλφους σκέφτονται να ψηφίσουν ΝΑΙ

Σκέψου: επικράτηση του ΝΑΙ την Κυριακή θα σημαίνει ότι ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για μαζικές απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, κατάργηση της μονιμότητας, νέες δραστικές περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, δραστικές περικοπές στις δαπάνες για παιδεία και υγεία, διαλυμένα σχολεία και νοσοκομεία. Γι’ αυτό, υπέρ του ΝΑΙ, τάχθηκαν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Σημίτης, ο Καραμανλής, ο Γιωργάκης Παπανδρέου, ο Σαμαράς, δηλαδή, όλοι οι εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί!

Πριν πάρεις την τελική σου απόφαση, σε καλούμε με συναδελφικότητα και σεβασμό σε κάθε αντίθετη άποψη, να πάρεις υπόψη σου τους προβληματισμούς μας.

Τι θα γίνει αν επικρατήσει το ΝΑΙ την Κυριακή: Μαζικές απολύσεις στο δημόσιο!

«Η υπερίσχυση του "ναι" στο δημοψήφισμα της Κυριακής θα φανερώσει ότι οι Έλληνες πολίτες είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν τη λιτότητα»

δήλωση Ντάισελμπλουμ 

Όλοι όσοι σου λένε σήμερα ότι ΝΑΙ στο δημοψήφισμα σημαίνει ΝΑΙ στο ευρώ, την Κυριακή το βράδυ θα σου πουν ότι ΝΑΙ σημαίνει αποδοχή και συμφωνία σε ακόμα πιο σκληρά μνημόνια και μέτρα λιτότητας. Τότε όμως θα είναι αργά να αλλάξεις γνώμη. Άλλωστε το χαρτί που θα κληθείς να απαντήσεις την Κυριακή το γράφει καθαρά: συμφωνείς με την πρόταση των θεσμών; Αν απαντήσεις ναι, θα έχεις βάλει την υπογραφή σου στη φτώχεια και την ανέχεια που σε περιμένει, στη διάλυση του δημόσιου σχολείου:

1. Σαμαράς και Βενιζέλος, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ, θα συγκροτήσουν ένα πολιτικό μέτωπο που θα εκφράσει εκλογικά το μπλοκ ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ με ΕΝΑ ψηφοδέλτιο. Θα τοποθετήσουν ένα αχυράνθρωπο ως αρχηγό και θα επιχειρήσουν στις εκλογές που – πολύ σύντομα θα γίνουν – να επικρατήσουν σαρωτικά. Κι αυτό που θα ακολουθήσει θα κάνει τα προηγούμενα πέντε χρόνια λιτότητας να μοιάζουν με παιδική χαρά! Τι πολιτική θα ακολουθήσουν στο δημόσιο τομέα; Το έχουν δηλώσει καθαρά. Ο Σαμαράς για πολλοστή φορά το είπε: «θέλουμε ένα μικρό και ευέλικτο δημόσιο». Επίσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης το έχει ξεκαθαρίσει από καιρό: «Έκανε κακό στο δημόσιο η μονιμότητα» και «Να συζητηθεί η μονιμότητα στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση». Αυτό σημαίνει ότι με ταχύτατες διαδικασίες θα προχωρήσουν σε μαζικές απολύσεις μέσω αξιολόγησης, πειθαρχικών και κατάργησης ολόκληρων κλάδων, ενώ αν έχουν πλειοψηφία 180 βουλευτών, θα προχωρήσουν σε πλήρη κατάργηση της μονιμότητας για να τους λυθούν τα χέρια εντελώς. Θα προχωρήσουν σε επαναφορά των πειθαρχικών διώξεων που οδηγούσαν ένα εκπαιδευτικό σε αργία μόνο με την καταγγελία ενός γείτονά του ακόμα και για κτηματικές διαφορές! Είσαι έτοιμος να βάλεις την Κυριακή και τη δική σου υπογραφή σε αυτό το σχέδιο επαναφοράς του Σαμαρά και των προηγούμενων κυβερνήσεων στην εξουσία; Που πιθανόν να ανοίξει το δρόμο και στη δική σου απόλυση;
2. Από την 1^η Σεπτέμβρη, ο μηχανισμός της αξιολόγησης θα πάρει φωτιά, οι «επιθεωρητές» είναι έτοιμοι να εισβάλλουν στα σχολεία και τις τάξεις μας, είναι ήδη υπέρμαχοι και πρωταγωνιστές του ΝΑΙ. Το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης έχει μείνει ανέγγιχτο καθώς η κυβέρνηση καθυστέρησε αδικαιολόγητα, πέντε ολόκληρους μήνες να φέρει νομοσχέδιο που περιλαμβάνει κατάργηση ενός μέρους του θεσμικού πλαισίου. Το νομοσχέδιο αυτό δεν έχει ψηφιστεί ακόμα! Επομένως, με μια απλή εγκύκλιο, την 1^η Σεπτέμβρη θα βρεθείς αντιμέτωπος με τον ίδιο εφιάλτη της αξιολόγησης και του επιθεωρητισμού. Και επιπλέον, θα βρεθείς αντιμέτωπος με την εκδικητική, τιμωρητική διάθεση όσων ακονίζουν ήδη τα μαχαίρια της αξιολόγησης. Θα ψηφίσεις στην κάλπη μαζί με αυτούς που ετοιμάζονται να σε ταπεινώσουν μπροστά στους μαθητές και τους συναδέλφους σου; Θα βάλεις και τη δική σου υπογραφή σε αυτό το εφιαλτικό μέλλον;
3. Οι αναπληρωτές και αδιόριστοι συνάδελφοι θα χάσουν κάθε ελπίδα για διορισμό, σκέψου ότι τα τελευταία πέντε χρόνια διορίστηκαν συνολικά 278 εκπαιδευτικοί στην πρωτοβάθμια! Ακόμα και οι διορισμοί αναπληρωτών θα περιοριστούν δραστικά για να μειωθούν οι δαπάνες. Θα ψηφίσεις ΝΑΙ στην ανεργία των συναδέλφων σου;
4. Τα σχολεία θα οδηγηθούν σε κατάσταση πλήρους οικονομικής ασφυξίας! Οι δαπάνες για παιδεία έχουν ήδη μειωθεί δραστικά τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων. Συγκεκριμένα, ενώ το 2009 ο προϋπολογισμός του υπουργείου Παιδείας ήταν 7,48 δισ., το2015 έχει φτάσει στα 4,817 δισ., δηλ. μείωση κατά 2, 663 δισ. ή ποσοστό μείωσης35,6% !! Ενώ το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-2018» (Ν. 4283/14) προβλέπει νέα μείωση των δαπανών. Έτσι οι δαπάνες του υπουργείου Παιδείας το 2018 θα πέσουν στα 3,172 δισ., δηλαδή θα έχουμε μια δραματική μείωση από το 2009 μέχρι το 2018 της τάξης του 42,4%, και οι δαπάνες για την παιδεία για πρώτη φορά θα πέσουν κάτω από το 2% επί του ΑΕΠ! Καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό για τα σχολεία μας; Θα ψηφίσεις ΝΑΙ στην αποδόμηση του δημόσιου σχολείου;
5. Το θλιβερό φαινόμενο με τα παιδιά που πεινάνε στα σχολεία μας θα γενικευτεί καθώς θα βασιλεύει η φτώχεια και η ανεργία, θα απελευθερωθούν οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, η εργοδοσία θα αποθρασυνθεί πλήρως και το φαινόμενο των απλήρωτων εργαζόμενων θα πάρει τεράστιες διαστάσεις. Και με τη δική σου συναίνεση, αν ψηφίσεις ΝΑΙ.
6. Οι αλλαγές που θα γίνουν στο ασφαλιστικό σύστημα σε συνάρτηση με την κατάρρευση της αγοράς εργασίας θα οδηγήσουν σε συντάξεις – ψίχουλα και σε έξοδο από την εργασία μετά τα 67 για όλους! Ταυτόχρονα, όσοι συνάδελφοι περιμένουν καρτερικά εδώ και μήνες να βγει η σύνταξή τους, θα δουν το χρόνο αναμονής να διπλασιάζεται και να τριπλασιάζεται. Έτσι ώστε να παρουσιάζονται μειωμένα τα δημόσια έξοδα!

Και όλα αυτά θα γίνουν, με τη δική σου ψήφο, τη δική σου αποδοχή, τη δική σου συμφωνία, που θα την έχεις υπογράψει φαρδιά – πλατιά την Κυριακή ψηφίζοντας ΝΑΙ!

Σου λένε ότι αν ψηφίσεις ΟΧΙ θα έρθει η καταστροφή!

«Θα ήταν καλύτερα τώρα να εισαχθεί έλεγχος κεφαλαίων και να αφήσουμε τη χώρα να χρεοκοπήσει και σε αυτή τη βάση, θα μπορούσαμε να πετύχουμε μια λογική συμφωνία με τους δανειστές».

Συνέντευξη Άδωνι Γεωργιάδη στο γερμανικό περιοδικό Focus Online, 23/6/2015

«Ελπίζω το ΔΝΤ να αντέξει γερά απέναντι στην Ελλάδα»

Μπάμπης Παπαδημητρίου, Σκάι

Ποιοι θα την προκαλέσουν αυτή την καταστροφή; Ποιοι προκάλεσαν την καταστροφή των πέντε τελευταίων χρόνων; Ποιοι επέβαλλαν τον πόνο και τα προγράμματα λιτότητας; Ποιοι μας χτυπούσαν με ΜΑΤ και δακρυγόνα μόλις πατούσαμε το πόδι μας στην πλατεία Συντάγματος για να διαδηλώσουμε; Ποιοι κλείνουν σήμερα τη στρόφιγγα χρηματοδότησης των τραπεζών και επιβάλλουν οικονομικό μποϋκοτάζ στη χώρα; Ποιοι άλλοι; Η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο Ντάισελμπλουμ, ο Ντράγκι κι από κοντά χειροκροτούν και υποστηρίζουν, ο Άδωνις, ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Σταύρος Θεοδωράκης. Δεν σε προειδοποιούν, σε απειλούν και σε εκβιάζουν ότι εκείνοι θα προχωρήσουν σε οικονομικό μποϋκοτάζ εναντίον σου! Ποιοι;  Αυτοί που σου ζητούν να ψηφίσεις ΝΑΙ! Σου ζητούν δηλαδή να υποταχτείς από φόβο και να δεχτείς τα χειρότερα που σε περιμένουν! Τόσο πολιτισμένα και τόσο δημοκρατικά! Αυτό είναι το πλαίσιο της δημοκρατίας της ΕΕ, των ιδιωτικών καναλιών και της εργοδοσίας που απειλεί με απολύσεις αν περάσει το ΟΧΙ! Ωστόσο, είμαστε σαφείς. Νίκη του ΟΧΙ την Κυριακή θα αφοπλίσει και θα εξευτελίσει τη δικτατορία της ΕΕ και του ΔΝΤ. Οι λαοί που ήδη ξεσηκώνονται πριν το δημοψήφισμα, θα βγουν ακόμα πιο μαζικά στο δρόμο θέτοντας πλέον πολιτικό ζήτημα στις ίδιες τους τις χώρες!

Ενίσχυση του ΟΧΙ δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε ή αποδεχόμαστε τις επιλογές και τις πολιτικές της κυβέρνησης. Εν λευκώ ανάθεση για τα δικαιώματά μας δεν δίνουμε σε κανένα!  Όσο μας αφορά, έχουμε ασκήσει  σκληρή κριτική και πολεμική, στις υποχωρήσεις της κυβέρνησης, στη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου, στα απαράδεκτα αντιλαϊκά μέτρα των 47 σελίδων. Επίσης, είμαστε απόλυτα ξεκάθαροι: Είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε ενάντια σε κάθε μνημόνιο, σε κάθε αντιλαϊκό μέτρο από όπου κι αν προέρχεται. Το ΟΧΙ το λέει ο οργανωμένος και πολιτικά αποφασισμένος λαός. Ένα βροντερό ΟΧΙ σε κάθε μνημόνιο, σε κάθε αντιλαϊκό μέτρο από όπου κι αν προέρχεται. Και αυτό δεν θα μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει!

Δεν ισχυριζόμαστε ότι το ΟΧΙ είναι μια εύκολη επιλογή. Ίσα- ίσα λέμε ότι το ΟΧΙ, πολύ περισσότερο, το ξεκάθαρο ΟΧΙ ενάντια στα μνημόνια και την υποταγή χρειάζεται αγώνα και συλλογικότητα πριν και μετά την Κυριακή. Χρειάζεται μέτωπο και συσπείρωση όλων των αγωνιστικών δυνάμεων. Και δεν κατανοούμε παρά μόνο ως τεράστιο πολιτικό λάθος τη στάση εκείνης της αριστεράς που στην πιο κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση της μεταπολίτευσης, στην πιο κρίσιμη πολιτική και κοινωνική μάχη που πολώνει ταξικά την κοινωνία μας, συμπεριφέρεται αλαζονικά και νίπτει τας χείρας της ως Πόντιος Πιλάτος.

Ελευθερία ή υποταγή;

Δεν είναι κακοί, δεν είναι αμόρφωτοι, δεν είναι ανόητοι αυτοί που είναι φτωχοί. Απλώς κάνουν λάθος επιλογές τις κρίσιμες ώρες

Α. Λυμπεράκη, Κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του Ποταμιού

Διάβασε προσεκτικά τις δηλώσεις παραγόντων της ΕΕ που λένε ανοιχτά και δημόσια ότι «χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση στην Ελλάδα». Ποια η διαφορά λοιπόν με τα ιουλιανά του ’65; Αντί για το Γλύξμπουργκ έχουμε τον Ντάισελμπλουμ. Kαι γιατί δεν διορίζει ανοιχτά η κυρία Μέρκελ μια κυβέρνηση της αρεσκείας της ώστε να μην ταλαιπωρούμαστε άδικα και κινδυνεύουμε να κάνουμε και κανένα λάθος ως φτωχοί που είμαστε; Να πει ποιον θέλει πρωθυπουργό, ποιον υπουργό οικονομικών κλπ. Μήπως η κυρία Λυμπεράκη να έθετε ένα εισοδηματικό όριο στο δικαίωμα ψήφου ώστε να μην ψηφίζουν οι φτωχοί που κάνουν «λάθος επιλογές»; Γιατί αναμφίβολα, η φτώχεια ψηφίζει ΟΧΙ. Όσοι θα πλήρωναν τον λογαριασμό των 47 σελίδων, ο κόσμος που γέμισε τις πλατείες, ο κόσμος της αξιοπρέπειας και της ελπίδας! Όλοι οι άλλοι αποτελούν και επίσημα το μπλοκ της διαφθοράς, των λαμογιών και της Siemens! Το μπλοκ αυτών που πλούτισαν από τα κόλπα του χρηματιστηρίου και τις ολυμπιάδες.

Ένας γνωστός συγγραφέας ισχυρίστηκε πρόσφατα ότι αν υπήρχε στην κατοχή τηλεόραση, οι περισσότεροι Έλληνες θα ήταν συνεργάτες των Γερμανών. Δεν θα μάθουμε ποτέ αν έχει δίκιο, ξέρουμε όμως ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται απόλυτα από τον αντίπαλό μας. Οι πρετεντέρηδες που μας κάνουν καθημερινά πλύση εγκεφάλου για να ψηφίσουμε  ΝΑΙ, είναι αυτοί που χρόνια τώρα, ανεβοκατέβαζαν τους εκπαιδευτικούς τεμπέληδες, λαμόγια και ανίκανους, είναι αυτοί που χειροκροτούσαν τις απολύσεις των συναδέλφων της δευτεροβάθμιας, που αποσιωπούσαν ή συκοφαντούσαν τους αγώνες μας κατ’ εντολή των αφεντικών τους. Είναι αυτοί που μας σκάβουν ήδη το λάκκο της απόλυσης και των μισθών πείνας. Θα ψηφίσεις αυτό που μας υπαγορεύουν;

Συναδέλφισσα και συνάδελφε σκέψου. Είσαι εκπαιδευτικός. Ταγμένος από το ίδιο σου το λειτούργημα, να διδάσκεις τα παιδιά για τα μεγάλα ΟΧΙ του λαού μας. Όταν όλη η Ευρώπη στέναζε κάτω από τη μπότα των ναζί η Ελλάδα είπε ΟΧΙ. Οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας στις 28 Οκτώβρη του 1940 γέμισαν τους δρόμους της Αθήνας πανηγυρίζοντας με το ΟΧΙ στο στόμα, δεν γυρνούσαν στους δρόμους με το κεφάλι σκυμμένο. Πως θα γιορτάσεις το ΟΧΙ την 28^η Οκτώβρη αν στις 5 Ιούλη υπογράψεις το πιο ατιμωτικό ΝΑΙ της ζωής σου; Κάθε φορά που θα μιλάς στους μαθητές και στις μαθήτριές σου για τις Θερμοπύλες, για την πολιορκία του Μεσολογγίου, για το έπος της Πίνδου και της εθνικής αντίστασης, για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, θα ξέρεις βαθιά μέσα σου πως όταν ήρθε η δική σου ώρα να πεις το μεγάλο ΟΧΙ, δείλιασες, αν την Κυριακή ψηφίσεις ΝΑΙ. Ότι δεν πιστεύεις ούτε μια λέξη από όσα λες στους μαθητές σου αφού αν ζούσες εκείνη την κρίσιμη στιγμή, θα διάλεγες να ταχτείς με το ΝΑΙ! Μην το κάνεις. Δεν σου αξίζει τέτοια ντροπή! Δεν σου αξίζει τέτοια ζωή! Σήκωσε ψηλά την αξιοπρέπειά σου!

ΟΧΙ λοιπόν συναδέλφισσα και συνάδελφε! Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!

ΟΧΙ και την Κυριακή, ΟΧΙ και από τη Δευτέρα το πρωί. Για τη ζωή μας, τα παιδιά μας και το μέλλον τους, για το σχολείο μας, για την αξιοπρέπειά μας

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ!

Ε, ΑΦΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ….

 Άρθρο του Καρτέσιου

Ο Αντώνης Σαμαράς επιμένει μέχρι και σήμερα ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Πανηγύριζε μάλιστα σε άρθρο του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» όταν έγραφε: «Τι θα πει το χρέος είναι ΜΗ βιώσιμο; Ότι δεν μπορείς να το εξυπηρετήσεις, δηλαδή δεν μπορείς να πληρώνεις τόκους κάθε χρόνο. Και δεν μπορείς να το ξεπληρώσεις όταν έλθει η ώρα του… Πότε συμβαίνει αυτό; Όταν χρωστάς πολλά ή έχει υψηλούς τόκους. Και τι σημαίνει «κούρεμα»; Να κόψεις και το πόσα χρωστάς και τους τόκους που πληρώνεις. Και να πας όσο γίνεται πιο πέρα, στο μέλλον, την αποπληρωμή. Τα έχουμε κάνει και τα τρία! Κόψαμε συνολικά 125 δισεκατομμύρια, δηλαδή το 40% του χρέους μας. Κόψαμε και τα επιτόκια: ήταν πάνω από 5% ώς το 2012 και σήμερα πληρώνουμε κάτω από 2%! Και πήγαμε πίσω την αποπληρωμή του. Εμείς ξεχρεώνουμε σε 16,5 χρόνια, όταν κατά μέσον όρο οι ευρωπαϊκές χώρες ξεχρεώνουν σε 6,5 χρόνια! Αυτά όλα τα κάναμε ήδη! Γι’ αυτό οι αγορές θεωρούν «βιώσιμο» το χρέος μας».

Μας είχε εξασφαλίσει, λοιπόν. Μπορεί να έκαψε ό,τι μπορούσε να καεί σε αυτή τη χώρα, αλλά είχε καταφέρει να κάνει βιώσιμο το χρέος όπως υποστηρίζει. Κι έρχεται σήμερα το ΔΝΤ να τον διαψεύσει. Στην έκθεσή του το ΔΝΤ αναφέρει ότι «το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο σε κανένα από τα σενάρια που εξετάζονται» και υποστηρίζει ότι «το ελληνικό χρέος χρειάζεται ούτως ή άλλως ευρεία αναδιάρθρωση, πιθανώς δε και κούρεμα». Εν ολίγοις, όλη αυτή η σκληρή πολιτική λιτότητας έγινε για άλλους λόγους. Η χώρα, η οικονομία και η κοινωνία ρημάχτηκαν. Μόνο έχασαν. Και κάποιοι λίγοι κέρδισαν πολλά.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος τονίζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί ότι το «ελληνικό χρέος είναι απολύτως βιώσιμο» και με τη γνωστή ταπεινοφροσύνη που τον διακρίνει, τονίζει ότι το χρέος κατέστη βιώσιμο κατόπιν δικών του ενεργειών. Κι έρχεται σήμερα το ΔΝΤ να πει και σε αυτόν τα ίδια. Ότι τζάμπα έγιναν όλες αυτές οι θυσίες. Ότι όλη η μνημονιακή διακυβέρνηση ήταν μια τεράστια αποτυχία.

Είναι άραγε το ΔΝΤ ο «συμπαθής» ανάμεσα στους δανειστές; Φυσικά όχι. Το άλλο μισό του Κακού είναι. Ο επίσημος εκπρόσωπος των τοκογλύφων είναι που πιέζει για ακόμη μια συμφωνία λιτότητας ενώ γνωρίζει ότι πάνω από το 90% των δόσεων που θα πάρει η Ελλάδα αν υπογράψει, θα πάνε για την αποπληρωμή των προηγούμενων δανείων. Απλώς επιλέγει να ρίξει όλη την ευθύνη της τραγωδίας στην Ε.Ε. για να σώσει τη δική του εικόνα. Άλλωστε, αυτή η οικονομία πάντα θα γεννάει νέους πελάτες για το ΔΝΤ και νέους Γιώργους Παπανδρέου που θα το προμοτάρουν στις χώρες τους.

Τι έλεγε όμως και ο Σόιμπλε για το ελληνικό χρέος; Λιβάνιζε στις 16 Ιανουαρίου σε συνέντευξή του στο Spiegel τις μνημονιακές κυβερνήσεις και έδινε συγχαρίκια για τις πολιτικές τους που «κατάφεραν να κάνουν βιώσιμο το ελληνικό χρέος». Άραγε να γνώριζε τότε ότι έλεγε ψέματα και ότι … απλώς απολάμβανε την καταστροφή της Ελλάδας και των Eλλήνων; Ναι, το γνώριζε! Κι αυτό είναι το αθλιότερο όλων. Ότι και ο Σόιμπλε και η Μέρκελ γνώριζαν πως το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο και ότι όλες οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, οι απολύσεις και η καταστροφή των μικρομεσαίων έριχναν στα τάρταρα την ελληνική οικονομία.

Συγκεκριμένα και όπως αποκάλυψε το Wikileaks, η παρακολούθηση των επικοινωνιών Γερμανών κυβερνητικών αξιωματούχων από την αμερικανική υπηρεσία NSA δίνει «στεγνά» τα σχέδια της Μέρκελ για την πλήρη καταστροφή της Ελλάδας. Όπως προκύπτει από την αποκάλυψη της παρακολούθησης των επικοινωνιών της, η Άνγκελα Μέρκελ επεσήμανε και εκτιμούσε εδώ και χρόνια πως η Αθήνα δεν θα κατάφερνε να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, ακόμη και με ένα επιπλέον κούρεμα, καθώς δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί το υπόλοιπο χρέος της. Παρ’ όλα αυτά, Σόιμπλε και Μέρκελ επιμένουν μέχρι και σήμερα δημόσια ότι δεν χρειάζεται κούρεμα το ελληνικό χρέος διότι είναι βιώσιμο. Μας φτύνουν κατάμουτρα. Ψεύδονται δημόσια και δεν ψεύδονται για το αν έφαγαν κρυφά από το βάζο με το γλυκό της γιαγιάς, αλλά ψεύδονται εις βάρος ενός ολόκληρου λαού.

Όλοι οι παραπάνω πρωταγωνιστές, υπεύθυνοι του σχεδιασμού και ένοχοι της διάπραξης του εγκλήματος εναντίον της Ελλάδας, μας ζητούν να πούμε την Κυριακή «ναι» στις πολιτικές τους, στα ψέματά τους, στις κτηνώδεις πολιτικές τους. Τι σχέση, όμως, έχουμε εμείς με αυτούς; Τι σχέση έχουμε με αυτή την Ευρώπη; Τι σχέση μπορούμε να έχουμε με αυτή την εγκληματική οργάνωση και τις πρακτικές της;

Ναι, θεωρώ ότι είναι γελοίο το να γίνεται δημοψήφισμα που έχει για ερώτημα μία πρόταση η οποία δεν υφίσταται. Όμως και η Μέρκελ με τον Σόιμπλε που αρνούνται να συζητήσουν πριν γίνει το δημοψήφισμα και η φάρα των μνημονιακών πολιτικών εν Ελλάδι με πιέζουν να δεχτώ ότι το πραγματικό ερώτημα είναι «ναι ή όχι σε αυτή την Ευρώπη». Ορίστε, πιο ξεκάθαρο δε μπορούν να μου το κάνουν.

Επιμένουν εδώ και καιρό. Ανταποκρίνομαι, λοιπόν, και τους στέλνω στον αγύριστο. Μπορεί η κυβέρνηση Τσίπρα να είναι σκέτη απογοήτευση, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα πω «ναι» στην καταστροφή μας. Δε μπορώ και δε θέλω να ξεχάσω όσα τραβήξαμε τόσα χρόνια ενώ ο Άδωνις με τον Βορίδη και τη Γεννηματά το διασκέδαζαν και επιχειρηματολογούσαν ως ανυπόμονα σαρκοβόρα πάνω από τον ετοιμοθάνατο.

Ναι, ντρέπομαι να βλέπω συνταξιούχους στην ουρά να τραβάνε 120 ευρώ την εβδομάδα. Όμως θα ντρεπόμουν περισσότερο αν έλεγα «ναι» στο να δουλεύουν κανονικά τα ΑΤΜ και να βγάζει 120 ευρώ συνολικά ο συνταξιούχος επειδή τόση θα έχει απομείνει η σύνταξή του. Όση δηλαδή η συμμετοχή του στα φάρμακά του.

Σε «ναι ή όχι σε αυτή την Ευρώπη» δεν πιέσατε να μετατραπεί το ερώτημα; Ε, η απάντηση είναι ένα τεράστιο «όχι» στις εγκληματικές πολιτικές των τραπεζικών εντολοδόχων. Δεν θέλω να είμαι τέτοιος Ευρωπαίος σε αυτή την Ευρώπη. Βαλκάνιος είμαι. Βαλκάνιος ήμουν κι όταν βομβάρδιζαν τη Γιουγκοσλαβία και ούρλιαζα «όχι» την ώρα που έλεγαν «ναι, σωστά γίνεται η σφαγή» αυτοί που πάλι «ναι» λένε τώρα. Κάθε φορά «όχι». Σε κάθε έγκλημα, σε κάθε φασίστα, σε κάθε υποταγή.

Όχι, διότι...

Αναδημοσίευση από το ΕΝικός

του Στάθη

Δεν θα συμμορφωθώ προς τας υποδείξεις
της διαπλοκής, των δανειστών-δυναστών, της προπαγάνδας, των εκβιασμών, των απειλών, του παράλογου και της ανηθικότητας.
Οχι, διότι δεν θέλω τη χώρα μου γιουσουφάκι.
Οχι, διότι οι νεαρές Ελληνίδες και οι νεαροί Ελληνες φεύγουν μετανάστες στην ξένη. Οχι, διότι όσα αγόρια και κορίτσια παραμείνουν στην Ελλάδα δεν θα έχουν δουλειά, ή θα δουλεύουν σαν σκλάβοι. Δεν θα παντρεύονται και δεν θα κάνουν παιδιά.
Οχι, διότι αν πω «ναι» η χώρα μου από Ειδική Οικονομική Ζώνη θα γίνει Στρατόπεδο Συγκέντρωσης. Οχι, για να ανακτήσει η χώρα μου το αυτεξούσιο, όχι, διότι δεν θέλω να φθάσουν οι μισθοί στα 400 ή 350 ευρώ και οι συντάξεις στα 200.
Οχι, διότι η λεηλασία των γεωργών, η αποβιομηχάνιση και το ξεπούλημα των πόρων και των υποδομών της χώρας σπάνε τη ραχοκοκαλιά του έθνους, αποσαθρώνουν  την κοινωνία και εξολοθρεύουν τον λαό.
Οχι, διότι δεν δημιούργησε ο λαός τα χρέη.
Οχι, διότι μου ζητούν να πω «ναι» αυτοί που τα δημιούργησαν. Αυτοί που τα φάγανε. Που φάγανε μισθούς, συντάξεις και μαγαζιά. Αυτοί που με βρίζουν τεμπέλη διεφθαρμένο, λαϊκιστή και φαιοκόκκινο.
Οχι, διότι πολλοί αυτοκτόνησαν, όχι, για να μην αυτοκτονήσουν κι άλλοι. Οχι, διότι πολλά παιδιά επείνασαν, όχι, για να μη συνεχίσουν να πεινάνε.
Οχι άλλο στη θλίψη μας, όχι στην απελπισία μας. Οχι, διότι σκοτείνιασαν τα σπίτια μας.
Οχι στον φόβο μου μήπως χάσω τις αλυσίδες μου.
Οχι, διότι ο Α. μου είπε «βάστα γερά».
Οχι, διότι η Ευρωπαϊκή Ενωση διέκοψε μονομερώς τη χρηματοδότηση της  χώρας κι έστειλε τους πολίτες στα ΑΤΜ,
για να ανατρέψει την κυβέρνηση που εξέλεξε ο λαός διά του λαού. Οχι στους «λυτούς και τους δεμένους» που έχουν πέσει πάνω μου για να με (ξανα)δέσουν.
Οχι σ’ αυτούς που αδάκρυτοι έβλεπαν (και μάλιστα χλεύαζαν για το τι σόι λαός είμαστε) εκείνους που φτωχοποίησαν, να τρέχουν στις ουρές για τα συσσίτια, στις διανομές για δυο κιλά ντομάτες τζάμπα και στους κάδους των σκουπιδιών του Πάγκαλου, του Βορίδη και του Σταύρου Θεοδωράκη.
Οχι, διότι πολλοί πια στην Ευρώπη μού συμπαρίστανται. Κοιτούν να δουν αν θα τα καταφέρω. Οχι διότι η καρδιά τους, η μισή στην Ελλάδα βρίσκεται.
Οχι, διότι το «ναι» στην Ευρώπη που εκγερμανίζεται δημιουργεί μια Ευρωπαϊκή Ενωση που θα τρώει όλα «τα παιδιά των κατώτερων θεών»: των εργατών, των μεταναστών και των μικροπαραγωγών.  
Ας πουν «ναι» εκείνοι που (υπ)ακούνε στα ρήματα των ναιναίκων. Εγώ σε άλλων ρήματα και νόμους πείθομαι κι αν πέσω, θα πέσω πλυμένος και χτενισμένος. Οχι, διότι ακόμα κι αν πέσω, θα έχω νικήσει.
Οχι, διότι, όπως έγραψε και η «Il Manifesto»: «Μια Ευρώπη δίχως την Ελλάδα είναι όπως ένας ενήλικας δίχως παιδική ηλικία. Χωρίς μνήμη, χωρίς γλώσσα».
Οχι, αυτήν τη φορά δεν θα επιστρατεύσω τους ποιητές και τους αγίους του λαού, τους αντάρτες και νεομάρτυρες, δεν θα καταφύγω στο φως των γιαλών και στις λέξεις της αρχαίας μνήμης μας, αλλά θα σταθώ στη δική μου ευθύνη,
γυμνή χωρίς τα φυλαχτά της,
        εγώ ο πολίτης εσύ
        με την ψήφο μου και την ψυχή μου.